Kan de drie componenten van een PES beschrijven en toepassen op een
casus:
De PES-structuur is een specifieke structuur die aangeeft volgens welke
opbouw de diagnose wordt gesteld. Het gebruiken van de PES helpt bij het
omschrijven van de diagnose.
P = Problem (mag nooit een medisch probleem zijn)
- Het gezondheidsprobleem, of potentieel gezondheidsprobleem.
- Het probleem probeer je zo treffend mogelijk te formuleren. Het liefst in
1 of 2 woorden. Die twee woorden vormen het ‘label’ van de
verpleegkundige diagnose.
E = Etiology, related factor
- Gerelateerde factoren. De factoren die de oorzaak zijn van het probleem
of factoren die het probleem beïnvloeden of in stand houden
S = Signs and symptoms
- Klachten, symptomen van de patiënt. Datgene wat je opmerkt aan de
patiënt.
- Signs: hier vertel je wat jou bevindingen zijn als verpleegkundige.
- Symptoms: hier schrijf je wat de ervaringen van de patiënt zijn.
Als je een verpleegkundige diagnose met behulp van de PES-structuur
omschrijft is het verstandig vaste ‘verbindingswoorden’ te gebruiken tussen de
verschillende onderdelen van de diagnose. Deze woorden zijn: gerelateerd
aan… en gekenmerkt door..
P: Mijnheer Jansen is angstig. (gerelateerd aan…)
E: Het niet-kunnen hanteren van werkdruk. (gekenmerkt door…)
Signs: Beven en onrust.
Symptoms: Mijnheer zegt gespannen en bang te zijn.
Kan omschrijven wanneer shared-decision gebruikt kan worden:
Shared-decision wordt gebruikt bij het opstellen van (verpleeg)doelen en
interventies.
Kan beschrijven wat wordt bedoeld met stap 7 van klinisch redeneren
(Evalueren en vooruitkijken):
In stap 7 van het klinisch redeneren is er ruimte voor bezinning. Wat zijn de
bereikte resultaten, wat ging goed en wat niet? Waarom? Wat kun je leren en
waar moet je bijsturen?