Samenvatting
AFP:
Jaar 1
Semester 1
Periode 1 en 2
Jaar gemaakt: 2024-2025
Inhoudsopgave:
1. Decompesatie cordis
2. Farmacologie
3. Hart en geleiding
4. Regulatie en intergratie
5. Wondgenezing en fractuurleer
6. Ademhaling
7. Celleer
Inleiding topografie menselijk lichaam:
Als we het over de bouw van het lichaam hebben, dan hebben we het over de
anatomie. Spreken we over het functioneren van het menselijk lichaam, dan
noemen we dit fysiologie. De leer van ziekten of aandoeningen wordt ook wel
pathologie genoemd.
Diagnostiek
Om de klachten van een zorgvrager goed in kaart te brengen en de oorzaak te
achterhalen, wordt een geneeskundig onderzoek gedaan. Dit onderzoek bestaat
uit een anamnese, lichamelijk onderzoek en aanvullend onderzoek.
Een anamnese is een vraaggesprek waarbij de zorgverlener de medische
voorgeschiedenis, huidige klachten en andere relevante informatie van de patiënt
verzamelt.
Bij het lichamelijk onderzoek worden verschillende onderzoeksmethoden
gebruikt:
Inspectie: Het visueel beoordelen van het lichaam om afwijkingen,
huidveranderingen of andere opvallende kenmerken waar te nemen.
Percussie: Het bekloppen van delen van het lichaam om de
onderliggende structuren te beoordelen, bijvoorbeeld om de grootte van
organen vast te stellen of vochtophopingen te detecteren.
, Auscultatie: Het beluisteren van geluiden in het lichaam, zoals het hart,
de longen en darmen, meestal met een stethoscoop.
Palpatie: Het aftasten van het lichaam om structuren en organen te
beoordelen op grootte, vorm, consistentie en pijn.
Daarnaast worden ook de vitale functies gemeten. Dit zijn:
1. Hartslag
2. Ademhaling
3. Bloeddruk
4. Temperatuur
5. Bewustzijnsniveau
De vitale functies zeggen iets over de fysiologie van het menselijk lichaam.
Aanvullend onderzoek
Bij laboratoriumonderzoek worden weefsels en vloeistoffen, zoals bloed en urine,
onderzocht.
Er zijn veel verschillende beeldvormende onderzoeken die de structuur en het
functioneren van het lichaam in kaart brengen. Beeldvormende onderzoeken die
gebruik maken van röntgenstraling zijn röntgenfoto's en CT-scans. Het onderzoek
dat gebruik maakt van geluidsgolven heet echografie.
Het verschil tussen een CT-scan en een MRI-scan is dat een CT-scan
gebruikmaakt van röntgenstralen om gedetailleerde dwarsdoorsneden van het
lichaam te maken, terwijl een MRI-scan gebruikmaakt van een sterk magneetveld
en radiogolven om gedetailleerde beelden van zachte weefsels te creëren zonder
stralingsbelasting.
Topografie
Om aan te duiden waar iets ligt, worden termen als voor, achter, boven en onder
gebruikt. In de gezondheidszorg wordt gebruikgemaakt van topografische
begrippen. Bij het gebruik van deze begrippen ga je altijd uit van de anatomische
houding. De anatomische houding beschrijf je als volgt: het lichaam staat rechtop
met de voeten op heupbreedte en naar voren gericht, de armen hangen langs
het lichaam met de handpalmen naar voren gekeerd, en het hoofd kijkt recht
vooruit.
Er worden drie lichaamsvlakken onderscheiden:
Het frontale vlak verdeelt het lichaam in voor en achter.
Het sagittale vlak verdeelt het lichaam in links en rechts.
Het transversale vlak verdeelt het lichaam in boven en onder.
Voor de ligging van lichaamsdelen worden begrippen gebruikt die iets zeggen
over de plaats van het lichaamsdeel ten opzichte van omliggende structuren:
Dorsaal: aan de achterzijde van het lichaam
AFP:
Jaar 1
Semester 1
Periode 1 en 2
Jaar gemaakt: 2024-2025
Inhoudsopgave:
1. Decompesatie cordis
2. Farmacologie
3. Hart en geleiding
4. Regulatie en intergratie
5. Wondgenezing en fractuurleer
6. Ademhaling
7. Celleer
Inleiding topografie menselijk lichaam:
Als we het over de bouw van het lichaam hebben, dan hebben we het over de
anatomie. Spreken we over het functioneren van het menselijk lichaam, dan
noemen we dit fysiologie. De leer van ziekten of aandoeningen wordt ook wel
pathologie genoemd.
Diagnostiek
Om de klachten van een zorgvrager goed in kaart te brengen en de oorzaak te
achterhalen, wordt een geneeskundig onderzoek gedaan. Dit onderzoek bestaat
uit een anamnese, lichamelijk onderzoek en aanvullend onderzoek.
Een anamnese is een vraaggesprek waarbij de zorgverlener de medische
voorgeschiedenis, huidige klachten en andere relevante informatie van de patiënt
verzamelt.
Bij het lichamelijk onderzoek worden verschillende onderzoeksmethoden
gebruikt:
Inspectie: Het visueel beoordelen van het lichaam om afwijkingen,
huidveranderingen of andere opvallende kenmerken waar te nemen.
Percussie: Het bekloppen van delen van het lichaam om de
onderliggende structuren te beoordelen, bijvoorbeeld om de grootte van
organen vast te stellen of vochtophopingen te detecteren.
, Auscultatie: Het beluisteren van geluiden in het lichaam, zoals het hart,
de longen en darmen, meestal met een stethoscoop.
Palpatie: Het aftasten van het lichaam om structuren en organen te
beoordelen op grootte, vorm, consistentie en pijn.
Daarnaast worden ook de vitale functies gemeten. Dit zijn:
1. Hartslag
2. Ademhaling
3. Bloeddruk
4. Temperatuur
5. Bewustzijnsniveau
De vitale functies zeggen iets over de fysiologie van het menselijk lichaam.
Aanvullend onderzoek
Bij laboratoriumonderzoek worden weefsels en vloeistoffen, zoals bloed en urine,
onderzocht.
Er zijn veel verschillende beeldvormende onderzoeken die de structuur en het
functioneren van het lichaam in kaart brengen. Beeldvormende onderzoeken die
gebruik maken van röntgenstraling zijn röntgenfoto's en CT-scans. Het onderzoek
dat gebruik maakt van geluidsgolven heet echografie.
Het verschil tussen een CT-scan en een MRI-scan is dat een CT-scan
gebruikmaakt van röntgenstralen om gedetailleerde dwarsdoorsneden van het
lichaam te maken, terwijl een MRI-scan gebruikmaakt van een sterk magneetveld
en radiogolven om gedetailleerde beelden van zachte weefsels te creëren zonder
stralingsbelasting.
Topografie
Om aan te duiden waar iets ligt, worden termen als voor, achter, boven en onder
gebruikt. In de gezondheidszorg wordt gebruikgemaakt van topografische
begrippen. Bij het gebruik van deze begrippen ga je altijd uit van de anatomische
houding. De anatomische houding beschrijf je als volgt: het lichaam staat rechtop
met de voeten op heupbreedte en naar voren gericht, de armen hangen langs
het lichaam met de handpalmen naar voren gekeerd, en het hoofd kijkt recht
vooruit.
Er worden drie lichaamsvlakken onderscheiden:
Het frontale vlak verdeelt het lichaam in voor en achter.
Het sagittale vlak verdeelt het lichaam in links en rechts.
Het transversale vlak verdeelt het lichaam in boven en onder.
Voor de ligging van lichaamsdelen worden begrippen gebruikt die iets zeggen
over de plaats van het lichaamsdeel ten opzichte van omliggende structuren:
Dorsaal: aan de achterzijde van het lichaam
