MTV2 – Histologie 2
Het bot verleent stevigheid. In het cement worden de vezels
van het ligament verankerd. Het parodontaal ligament is een
flexibele verankering van de tand aan het bot. Dit voorkomt de
afbraak van de tand d.m.v. osteoclasten. Hierdoor wordt
tandverplaatsing mogelijk. Transseptale vezels lopen van
cement tot cement en helpen de gingiva verankeren. Het
epitheel geeft bescherming tegen de buitenwereld en
bloedvoorziening. Het aanhechtingsepitheel plakt het epitheel
aan de tand, zodat micro-organismen niet kunnen binnen
dringen
Vezels van Sharpey (SF) houden de tand vast in het bot. Deze
bevinden zich in het parodontaal ligament. De vezels van
Sharpey zijn de uit eindes van de vezels van het parodontaal ligament.
Het parodontium bestaat uit de gingiva, parodontaal ligament, cement en het alveolaire bot.
De gingiva is goed doorbloed en beschermt tegen
bacteriën.
Epitheelcellen zijn goed aansluitende cellen, waardoor
het moeilijk wordt voor cellen om binnen te dringen.
In bindweefsel is de cel dichtheid veel lager dan in het
epitheel. Fibroblasten maken matrixbindweefsel aan.
D.m.v. filamenten krijgt de celstructuur.
Het oppervlak van de het epitheel heeft instulpingen, zodat het makkelijker en beter kan
hechten aan de onderlaag.
Bij een ontstoken mond is de epitheel laag dikker, dan bij een gezonde gingiva. In een
ontstoken gingiva bevinden zich tevens meer immuun cellen.
Het bot verleent stevigheid. In het cement worden de vezels
van het ligament verankerd. Het parodontaal ligament is een
flexibele verankering van de tand aan het bot. Dit voorkomt de
afbraak van de tand d.m.v. osteoclasten. Hierdoor wordt
tandverplaatsing mogelijk. Transseptale vezels lopen van
cement tot cement en helpen de gingiva verankeren. Het
epitheel geeft bescherming tegen de buitenwereld en
bloedvoorziening. Het aanhechtingsepitheel plakt het epitheel
aan de tand, zodat micro-organismen niet kunnen binnen
dringen
Vezels van Sharpey (SF) houden de tand vast in het bot. Deze
bevinden zich in het parodontaal ligament. De vezels van
Sharpey zijn de uit eindes van de vezels van het parodontaal ligament.
Het parodontium bestaat uit de gingiva, parodontaal ligament, cement en het alveolaire bot.
De gingiva is goed doorbloed en beschermt tegen
bacteriën.
Epitheelcellen zijn goed aansluitende cellen, waardoor
het moeilijk wordt voor cellen om binnen te dringen.
In bindweefsel is de cel dichtheid veel lager dan in het
epitheel. Fibroblasten maken matrixbindweefsel aan.
D.m.v. filamenten krijgt de celstructuur.
Het oppervlak van de het epitheel heeft instulpingen, zodat het makkelijker en beter kan
hechten aan de onderlaag.
Bij een ontstoken mond is de epitheel laag dikker, dan bij een gezonde gingiva. In een
ontstoken gingiva bevinden zich tevens meer immuun cellen.
