Perceptuele ontwikkeling Samenvatting
Door: Daphne Bremer
Vak: SOW-PWB1260 Motorische en perceptuele ontwikkeling
Namen
Belangrijke begrippen/informatie
Chapter 1 – Views of perception and perceptual development.
In de ontwikkeling van het individu is perceptie cruciaal. Leren over de fysieke en sociale
werelden en het verwerven van taal vertrouwen op de producten van de waarneming. Voor zover
het perceptuele vermogen aan het begin van het leven ontbreekt, moeten deze taken worden
uitgesteld. Het ontwikkelen van perceptie wordt de centrale taak van de vroege ontwikkeling,
zoals veel theoretici hebben gesuggereerd (Piaget).
Perceptuele vermogens zijn niet statisch; ze veranderen met ontwikkeling en ervaring. Welke van
deze veranderingen zijn afhankelijk van eenvoudige groei of de rijping van nieuwe mechanismen,
en die afhankelijk zijn van het leren interpreteren van de input aan de zintuigen of het verwerven
van vaardigheid in het selecteren van informatie.
Perceptuele ervaring is geen eenvoudige inventarisatie is van stimulusinvoer.
Je perceptuele systeem creëert van verschillende lossen delen één geheel en vormt zo figuren.
Zo kunnen lossen objecten elkaar ineens lijken te overlappen. (zie afbeelding)
De transformaties tussen de stimulus-inputs en wat wordt waargenomen hangen af van relaties in
de stimulus. Zoals de Gestalt psychologen lang geleden betoogden, is perceptie niet alleen een
reactie op lokale stimuli; het hangt af van patronen in ruimte en tijd. Een cruciaal onderdeel van
de taak van het begrijpen van perceptie is het vinden van welke dimensies, functies en relaties
we halen uit de input. We proberen te bepalen hoe deze worden vertegenwoordigd en welke
verdere verwerking nodig is om de objecten, scènes en gebeurtenissen van onze ervaring te
produceren. Deze vragen gaan over het niveau van representatie en proces in de studie van de
waarneming.
De waarnemingen (percepts) die door het visuele systeem worden gemaakt zijn fysisch plausibel
(aannemelijk), kunnen zij door een geschikte fysieke regeling in de wereld, gezien de wetten van
optica. Om te kunnen beweren dat is ‘transparant is’ moeten we kennis hebben over de fysische
wereld en licht.
Door het verschil in kleur nemen we waar dat de linker cirkel
transparant is. Deze lichtrelaties zorgen ervoor dat we bepaalde
dingen waarnemen. De omgeving geeft informatie af waardoor
wij dingen op een bepaalde manier waarnemen.
Level of ecology = Studie over hoe men de wereld waarneemt.
(Gibson)
Biologische mechanisme = Hoe ons zenuwstelsel de perceptuele verwerking behandeld.
Level of hardware implementation = Hoe werken de niet-biologische processen samen met de
biologische processen. Marr
, Gibson: Ecologische optica. Manier waarop de omgevingen omgaan met energie om informatie
te verstrekken. De term ecologisch wijst feiten aan op een niveau dat relevant is voor het
waarnemen van organismen.
Onze perceptuele zorgen zijn eveneens beperkt in de tijd. Organismen kunnen in milliseconden
of uren worden aangehouden en gereageerd op veranderingen of gebeurtenissen in de
omgeving, maar niet op veranderingen die zich in nanoseconden of eeuwen voordoen.
We hebben kennis nodig over de wereld en over onze eigen positie om een goed beeld te
kunnen vormen.
Gibson: We proberen informatie te identificeren die wordt geproduceerd door interacties van
volumes licht met objecten en oppervlakken op een schaal die relevant is voor
waarneemorganismen.
Marr: Hoe kunnen de objecten en gebeurtenissen van de fysieke wereld mathematisch worden
bepaald aan de hand van informatieve variabelen die beschikbaar zijn voor de waarnemer
(computational) Vaak vereist het verkrijgen van een uniek en nauwkeurig antwoord het gebruik
van beperkingen (constraints = aanname over hoe de wereld werkt en waardoor de perceptuele
uitkomsten beperkt worden).
Gibson: Dergelijke beperkingen kunnen worden aangeboren of rijping, vermoedelijk als gevolg
van evolutie onder consistente omstandigheden.
Andere wetenschappers beweren dat we deze beperkingen ontdekt worden door het leren en
ervaren als individu.
Bijvoorbeeld: Objecten verschijnen en verdwijnen niet zomaar. Er is een verplaatsing.
De projectie van een bekeken object neemt een bepaald deel van ons gezichtsveld in; we
noemen dit projectieve grootte of visuele hoek. Projectieve grootte is een slechte gids voor
fysieke grootte, omdat het varieert met kijkafstand. Er is echter een invariante relatie tussen
fysieke grootte, projectieve grootte en afstand: de verhouding gevormd door de werkelijke grootte
van het object en de afstand is de raaklijn van de visuele hoek.
De textuurgradiënt neemt af, naarmate de afstand toeneemt. Wel kan de textuur worden
gebruikt als een maat voor de grootte. De grootte van het object kan dan worden waargenomen
in relatie tot de grootte van het textuurelement.
Veel vooruitgang in het begrijpen van perceptie zijn afkomstig van de ontdekking van stimulus
relaties (bijvoorbeeld, afnemende textuur grootte met afstand) die meer directe informatie over
sommige fysieke eigenschap (bijvoorbeeld diepte) dan eenvoudige variabelen.
We zijn in staat om alleen waar te nemen omdat de materiële omgeving om ons heen is
overspoeld met energie. We worden voortdurend ondergedompeld in zeeën van akoestische
trillingen, elektromagnetische golven, chemische en temperatuurgradiënten, en nog veel meer.
Slechts een deel van deze energie is beschikbaar voor onze zintuigen.
Energie verbindt de fysieke wereld van materiële structuren en gebeurtenissen met de
perceptuele wereld waarin objecten en gebeurtenissen vertegenwoordigd zijn. We zien een tafel
niet door direct contact, maar door middel van het licht dat het reflecteert.
Door: Daphne Bremer
Vak: SOW-PWB1260 Motorische en perceptuele ontwikkeling
Namen
Belangrijke begrippen/informatie
Chapter 1 – Views of perception and perceptual development.
In de ontwikkeling van het individu is perceptie cruciaal. Leren over de fysieke en sociale
werelden en het verwerven van taal vertrouwen op de producten van de waarneming. Voor zover
het perceptuele vermogen aan het begin van het leven ontbreekt, moeten deze taken worden
uitgesteld. Het ontwikkelen van perceptie wordt de centrale taak van de vroege ontwikkeling,
zoals veel theoretici hebben gesuggereerd (Piaget).
Perceptuele vermogens zijn niet statisch; ze veranderen met ontwikkeling en ervaring. Welke van
deze veranderingen zijn afhankelijk van eenvoudige groei of de rijping van nieuwe mechanismen,
en die afhankelijk zijn van het leren interpreteren van de input aan de zintuigen of het verwerven
van vaardigheid in het selecteren van informatie.
Perceptuele ervaring is geen eenvoudige inventarisatie is van stimulusinvoer.
Je perceptuele systeem creëert van verschillende lossen delen één geheel en vormt zo figuren.
Zo kunnen lossen objecten elkaar ineens lijken te overlappen. (zie afbeelding)
De transformaties tussen de stimulus-inputs en wat wordt waargenomen hangen af van relaties in
de stimulus. Zoals de Gestalt psychologen lang geleden betoogden, is perceptie niet alleen een
reactie op lokale stimuli; het hangt af van patronen in ruimte en tijd. Een cruciaal onderdeel van
de taak van het begrijpen van perceptie is het vinden van welke dimensies, functies en relaties
we halen uit de input. We proberen te bepalen hoe deze worden vertegenwoordigd en welke
verdere verwerking nodig is om de objecten, scènes en gebeurtenissen van onze ervaring te
produceren. Deze vragen gaan over het niveau van representatie en proces in de studie van de
waarneming.
De waarnemingen (percepts) die door het visuele systeem worden gemaakt zijn fysisch plausibel
(aannemelijk), kunnen zij door een geschikte fysieke regeling in de wereld, gezien de wetten van
optica. Om te kunnen beweren dat is ‘transparant is’ moeten we kennis hebben over de fysische
wereld en licht.
Door het verschil in kleur nemen we waar dat de linker cirkel
transparant is. Deze lichtrelaties zorgen ervoor dat we bepaalde
dingen waarnemen. De omgeving geeft informatie af waardoor
wij dingen op een bepaalde manier waarnemen.
Level of ecology = Studie over hoe men de wereld waarneemt.
(Gibson)
Biologische mechanisme = Hoe ons zenuwstelsel de perceptuele verwerking behandeld.
Level of hardware implementation = Hoe werken de niet-biologische processen samen met de
biologische processen. Marr
, Gibson: Ecologische optica. Manier waarop de omgevingen omgaan met energie om informatie
te verstrekken. De term ecologisch wijst feiten aan op een niveau dat relevant is voor het
waarnemen van organismen.
Onze perceptuele zorgen zijn eveneens beperkt in de tijd. Organismen kunnen in milliseconden
of uren worden aangehouden en gereageerd op veranderingen of gebeurtenissen in de
omgeving, maar niet op veranderingen die zich in nanoseconden of eeuwen voordoen.
We hebben kennis nodig over de wereld en over onze eigen positie om een goed beeld te
kunnen vormen.
Gibson: We proberen informatie te identificeren die wordt geproduceerd door interacties van
volumes licht met objecten en oppervlakken op een schaal die relevant is voor
waarneemorganismen.
Marr: Hoe kunnen de objecten en gebeurtenissen van de fysieke wereld mathematisch worden
bepaald aan de hand van informatieve variabelen die beschikbaar zijn voor de waarnemer
(computational) Vaak vereist het verkrijgen van een uniek en nauwkeurig antwoord het gebruik
van beperkingen (constraints = aanname over hoe de wereld werkt en waardoor de perceptuele
uitkomsten beperkt worden).
Gibson: Dergelijke beperkingen kunnen worden aangeboren of rijping, vermoedelijk als gevolg
van evolutie onder consistente omstandigheden.
Andere wetenschappers beweren dat we deze beperkingen ontdekt worden door het leren en
ervaren als individu.
Bijvoorbeeld: Objecten verschijnen en verdwijnen niet zomaar. Er is een verplaatsing.
De projectie van een bekeken object neemt een bepaald deel van ons gezichtsveld in; we
noemen dit projectieve grootte of visuele hoek. Projectieve grootte is een slechte gids voor
fysieke grootte, omdat het varieert met kijkafstand. Er is echter een invariante relatie tussen
fysieke grootte, projectieve grootte en afstand: de verhouding gevormd door de werkelijke grootte
van het object en de afstand is de raaklijn van de visuele hoek.
De textuurgradiënt neemt af, naarmate de afstand toeneemt. Wel kan de textuur worden
gebruikt als een maat voor de grootte. De grootte van het object kan dan worden waargenomen
in relatie tot de grootte van het textuurelement.
Veel vooruitgang in het begrijpen van perceptie zijn afkomstig van de ontdekking van stimulus
relaties (bijvoorbeeld, afnemende textuur grootte met afstand) die meer directe informatie over
sommige fysieke eigenschap (bijvoorbeeld diepte) dan eenvoudige variabelen.
We zijn in staat om alleen waar te nemen omdat de materiële omgeving om ons heen is
overspoeld met energie. We worden voortdurend ondergedompeld in zeeën van akoestische
trillingen, elektromagnetische golven, chemische en temperatuurgradiënten, en nog veel meer.
Slechts een deel van deze energie is beschikbaar voor onze zintuigen.
Energie verbindt de fysieke wereld van materiële structuren en gebeurtenissen met de
perceptuele wereld waarin objecten en gebeurtenissen vertegenwoordigd zijn. We zien een tafel
niet door direct contact, maar door middel van het licht dat het reflecteert.
