GZW1023 Training Methodologie bijeenkomst 1 t/m 4 voorbereiding
Training M1: Frequentiematen van ziekte
Een probleem bij het berekenen van de periodeprevalentie is het vaststellen van
de noemer; dus het aantal personen in de totale populatie. Vooral in een open
populatie (dynamische populatie) zal het aantal personen in de populatie
gedurende de periode schommelen. Als schatting voor de noemer wordt daarom
vaak de ‘’mid-term population’’ gebruikt (ook wel als de periode één jaar bestrijkt
de ‘’mid-year population’’).
Dit is:
waarin: Nbegin = omvang populatie begin periode, Neind = omvang populatie eind
periode
Ook bij het berekenen van de incidentie is het bepalen van de noemer soms een
probleem. Er zijn drie verschillende situaties, waarin de (noemer van) incidentie
op een verschillende manier berekend wordt:
1. In een gesloten populatie kan de cumulatieve incidentie (CI) berekend worden.
De grootte van de populatie is dan gedurende de hele periode hetzelfde, namelijk
het aantal personen dat aan het begin van de follow-up aanwezig is (tenzij er
personen ‘’lost to follow-up’’ zijn).
2. In een open populatie wisselt de grootte van de populatie voortdurend.
Daarom kan in een open populatie de CI niet berekend worden. Daarvoor in de
plaats kan de incidentie dichtheid (ID) berekend worden. De beste manier om
deze ID uit te rekenen, is door voor de noemer het aantal persoonsjaren te tellen
(per persoon precies tellen, hoeveel jaren hij/zij tot de onderzoekspopulatie
behoort en dat optellen voor alle personen).
3. Het is niet altijd precies bekend welke personen hoe lang tot de
onderzoekspopulatie behoren. In dat geval kan de ID geschat worden door in de
noemer de ‘’mid-term population’’ te gebruiken.
Bij het berekenen van de incidentie worden in de noemer alleen die personen
meegerekend die de ziekte kunnen krijgen (populatie ‘’at risk’’). Bijvoorbeeld
vrouwen waarbij de baarmoeder verwijderd is, kunnen geen
baarmoederhalskanker krijgen en dienen dus (als deze informatie beschikbaar is)
bij voorkeur (ook in de noemer) niet te worden meegeteld bij het berekenen van
incidentie. Voor het berekenen van de incidentie betekent dat, dat alle personen
die aan het begin van de periode de betreffende ziekte hebben niet in de noemer
worden meegeteld.
Training M1: Frequentiematen van ziekte
Een probleem bij het berekenen van de periodeprevalentie is het vaststellen van
de noemer; dus het aantal personen in de totale populatie. Vooral in een open
populatie (dynamische populatie) zal het aantal personen in de populatie
gedurende de periode schommelen. Als schatting voor de noemer wordt daarom
vaak de ‘’mid-term population’’ gebruikt (ook wel als de periode één jaar bestrijkt
de ‘’mid-year population’’).
Dit is:
waarin: Nbegin = omvang populatie begin periode, Neind = omvang populatie eind
periode
Ook bij het berekenen van de incidentie is het bepalen van de noemer soms een
probleem. Er zijn drie verschillende situaties, waarin de (noemer van) incidentie
op een verschillende manier berekend wordt:
1. In een gesloten populatie kan de cumulatieve incidentie (CI) berekend worden.
De grootte van de populatie is dan gedurende de hele periode hetzelfde, namelijk
het aantal personen dat aan het begin van de follow-up aanwezig is (tenzij er
personen ‘’lost to follow-up’’ zijn).
2. In een open populatie wisselt de grootte van de populatie voortdurend.
Daarom kan in een open populatie de CI niet berekend worden. Daarvoor in de
plaats kan de incidentie dichtheid (ID) berekend worden. De beste manier om
deze ID uit te rekenen, is door voor de noemer het aantal persoonsjaren te tellen
(per persoon precies tellen, hoeveel jaren hij/zij tot de onderzoekspopulatie
behoort en dat optellen voor alle personen).
3. Het is niet altijd precies bekend welke personen hoe lang tot de
onderzoekspopulatie behoren. In dat geval kan de ID geschat worden door in de
noemer de ‘’mid-term population’’ te gebruiken.
Bij het berekenen van de incidentie worden in de noemer alleen die personen
meegerekend die de ziekte kunnen krijgen (populatie ‘’at risk’’). Bijvoorbeeld
vrouwen waarbij de baarmoeder verwijderd is, kunnen geen
baarmoederhalskanker krijgen en dienen dus (als deze informatie beschikbaar is)
bij voorkeur (ook in de noemer) niet te worden meegeteld bij het berekenen van
incidentie. Voor het berekenen van de incidentie betekent dat, dat alle personen
die aan het begin van de periode de betreffende ziekte hebben niet in de noemer
worden meegeteld.
