Samenvatting Aardrijkskunde - Luchtdrukverschillen op Aarde

H3: LUCHTDRUKVERSCHILLEN OP AARDE
LUCHTDRUK EN HET ONTSTAAN VAN WIND

Luchtdruk: de druk die de atmosfeer uitoefent op het aardoppervlak
Standaarddruk op zeeniveau = 1013 hPa (= 1atm)
> 1013 hPa = hogedrukgebieden, maxima of anticyclonen
< 1013 hPa = lagedrukgebieden, minima, depressies of cyclonale gebieden

Ontstaan van wind: het thermisch model

1. Verwarmd opp. = lucht stijgt: warme lucht zet uit, wordt lichter en stijgt
 Lagedrukgebied
2. Door continue stijging v. wind  luchttekort aan aardopp. + lucht koelt af
en daalt
= koude lucht krimpt, wordt zwaarder en daalt
 Hogedrukgebied
3. Door daling  aardopp. =
overschot lucht
4. Teveel lucht v. H-druk =
aangezogen door L-druk waar
tekort is
 Drukverplaatsing
5. Ontstaan wind =
luchtverplaatsing v. H-druk
naar L-druk langs aardopp.
6. Op grote hoogte: lucht =
verplaats van teveel naar
tekort aan lucht
 Gesloten luchtcirculatiecel

DUS: T-verschillen  drukverschillen  WIND

Lokale winden: land warmt sneller op dan water  warme stijgende lucht
boven land = L-druk
 koude
dalende lucht boven zee = H-druk
Windstroom  zeewind (overdag)
 landwind (’s nachts)

GLOBAAL LUCHTCIRCULATIEMODEL EN
WINDSYSTEEM OP AARDE

NIET-ROTERENDE AARDE: 1
CIRCULATIECEL

GLOBAAL: voor een niet-draaiende aarde
 Eencellige circulatie per halfrond
Luchtdrukversch. = ontstaan op 2