Schuld
Titelverklaring:
de hoofdpersoon in dit boek vindt dat ze schuldig is aan dingen die fout gaan en die zij voorspelt.
Daar woord haar leven door geregeerd. Ik vind de omslagillustratie ook goed bij het verhaal passen.
De hoofdpersoon staat op de voorkant afgebeeld met het kettinkje dat ze van haar vriendin gekregen
had voordat haar vriendin dood ging. Het is simpel maar heel effectief.
Hoofdpersonen:
Zoë, het verhaal gaat over haar gave en haar schuldgevoel en hoe ze daarmee omgaat. Het probleem
aan het begin van het verhaal is dan Zoë op een nieuwe school in Hoorn komt waar ze niemand kent
en daar heeft ze moeite met vrienden maken omdat ze net haar beste vriendin heeft verloren. Je
leert de hoofdpersoon vooral kennen door haar denkwijze en de beslissingen die ze moet nemen. Je
weet gelijk wat ze voelt en je begrijpt wat ze denkt. Één van de problemen die Zoë moet overwinnen
is haar schuldgevoel. Ze denkt dat ze schuldig is aan de dood van haar vriendin omdat ze het
voorspeld had. Op het eind kan ze dit overwinnen door een gesprek met haar overleden vriendin die
ze zag door haar paranormale gave. Ze moet ook wennen aan haar nieuwe school en vriendschappen
sluiten. Dit vindt ze moeilijk omdat ze niet over haar paranormale gave wil praten en omdat ze haar
vriendin Evi nog niet vergeten is. Ook krijgt ze beelden door van een meisje in haar klas dat ze erg
ziek word, dit valt uiteindelijk mee, ze blijkt een blindedarm ontsteking te krijgen. Je komt redelijk
veel over het uiterlijk van Zoë te weten, in het eerste hoofdstuk kun je je al een goed beeld vormen.
Dit is de zin waarin het al heel snel duidelijk wordt: p. 8 “Smal gezicht, blauwe ogen, lang blond haar
dat nu nat is en tot ver over haar schouders valt.” Over het innerlijk kom je eigenlijk nog meer te
weten.
Laura, is een bezorgde moeder, die graag altijd precies wilt weten wat er is met Zoë en Tijmen.
Tijmen, is de oudere broer van Zoë en zit in het vierde jaar van de middelbare school. Hij is zichzelf
en zegt en doet wat erin hem opkomt en laat zijn gevoelens ook heel duidelijk zien aan de rest. Zoals
hij bijvoorbeeld zegt wat hij van Shanna vindt die stapel verliefd op hem is. Ook toen Zoë en Tijmen
gingen logeren bij hun vader, zei hij dat hij geen zin had en reageerde expres kortaf op zijn vader.
Evi, is de beste vriendin van Zoë die door een paardrijdwedstrijd is omgekomen door een gebroken
nek. Er wordt niets verteld over het karakter en het uiterlijk van Evi.
Genre:
Jeugdroman
Perspectief:
Het boek is geschreven vanuit het hij/zij perspectief omdat je de gevoelens en gedachten alleen van
Zoë meemaakt en wat zij vindt van de gedachten en gevoelens van andere mensen. Het perspectief
blijft het hele boek hetzelfde. In de mailtjes die ze stuurt naar Evi is er een ik-verteller.
Schrijver:
Simone van der Vlugt
Titelverklaring:
de hoofdpersoon in dit boek vindt dat ze schuldig is aan dingen die fout gaan en die zij voorspelt.
Daar woord haar leven door geregeerd. Ik vind de omslagillustratie ook goed bij het verhaal passen.
De hoofdpersoon staat op de voorkant afgebeeld met het kettinkje dat ze van haar vriendin gekregen
had voordat haar vriendin dood ging. Het is simpel maar heel effectief.
Hoofdpersonen:
Zoë, het verhaal gaat over haar gave en haar schuldgevoel en hoe ze daarmee omgaat. Het probleem
aan het begin van het verhaal is dan Zoë op een nieuwe school in Hoorn komt waar ze niemand kent
en daar heeft ze moeite met vrienden maken omdat ze net haar beste vriendin heeft verloren. Je
leert de hoofdpersoon vooral kennen door haar denkwijze en de beslissingen die ze moet nemen. Je
weet gelijk wat ze voelt en je begrijpt wat ze denkt. Één van de problemen die Zoë moet overwinnen
is haar schuldgevoel. Ze denkt dat ze schuldig is aan de dood van haar vriendin omdat ze het
voorspeld had. Op het eind kan ze dit overwinnen door een gesprek met haar overleden vriendin die
ze zag door haar paranormale gave. Ze moet ook wennen aan haar nieuwe school en vriendschappen
sluiten. Dit vindt ze moeilijk omdat ze niet over haar paranormale gave wil praten en omdat ze haar
vriendin Evi nog niet vergeten is. Ook krijgt ze beelden door van een meisje in haar klas dat ze erg
ziek word, dit valt uiteindelijk mee, ze blijkt een blindedarm ontsteking te krijgen. Je komt redelijk
veel over het uiterlijk van Zoë te weten, in het eerste hoofdstuk kun je je al een goed beeld vormen.
Dit is de zin waarin het al heel snel duidelijk wordt: p. 8 “Smal gezicht, blauwe ogen, lang blond haar
dat nu nat is en tot ver over haar schouders valt.” Over het innerlijk kom je eigenlijk nog meer te
weten.
Laura, is een bezorgde moeder, die graag altijd precies wilt weten wat er is met Zoë en Tijmen.
Tijmen, is de oudere broer van Zoë en zit in het vierde jaar van de middelbare school. Hij is zichzelf
en zegt en doet wat erin hem opkomt en laat zijn gevoelens ook heel duidelijk zien aan de rest. Zoals
hij bijvoorbeeld zegt wat hij van Shanna vindt die stapel verliefd op hem is. Ook toen Zoë en Tijmen
gingen logeren bij hun vader, zei hij dat hij geen zin had en reageerde expres kortaf op zijn vader.
Evi, is de beste vriendin van Zoë die door een paardrijdwedstrijd is omgekomen door een gebroken
nek. Er wordt niets verteld over het karakter en het uiterlijk van Evi.
Genre:
Jeugdroman
Perspectief:
Het boek is geschreven vanuit het hij/zij perspectief omdat je de gevoelens en gedachten alleen van
Zoë meemaakt en wat zij vindt van de gedachten en gevoelens van andere mensen. Het perspectief
blijft het hele boek hetzelfde. In de mailtjes die ze stuurt naar Evi is er een ik-verteller.
Schrijver:
Simone van der Vlugt
