Paper Portfolio 2.1 MWD
Online Schuldhulpverlening
Naam : x
Studentnummer :x
Opleiding : 7716 NTI HBO MWD 2e Leerjaar (2018)
Leervak Nummer : 1842 Portfolio 2.1 MWD Online Schuldhulpverlening
,INHOUDSOPGAVE
Hoofdstuk 1 Casus……………………………………………………………………………2
Beschrijving ………………………………………………………………………..………….
Hoofdstuk 2 Reflectie……………………………………………….……………………..….4
Aanbevelingen6
Hoofdstuk 3 Artikel voor het werkveld
Online hulpverlening…...…………………….………………..………………………..….….6
Analyse ABC Model…….…………………..……………...…………….……………….…..7
Artikel werkveld…….…………………..……………...…………….………………………..8
Literatuurlijst
Bijlage 1 Interviewgids
HOOFDSTUK 1 CASUS
1
, De casuïstiek voor verdere analyse omschrijft een Leiderdorps echtpaar. Betreffend dossier is
enkele maanden geleden gesloten. Het betreft een gezin. De man is 49 jaar oud en van
Nederlandse komaf. De echtgenote is een vrouw van 47 jaar, met Nederlandse nationaliteit.
Uit het huwelijk zijn 2 kinderen voortgekomen, een meisje van 8 jaar en een jongen van 11
jaar. Het echtpaar heeft elkaar leren kennen op de Mavo. Beiden zijn gaan werken na het
behalen van de Mavo. Er is sprake van een huwelijk in gemeenschap van goederen. Dit
betekend dat zij beiden hoofdelijk aansprakelijk kunnen worden gesteld voor schulden.
De gezinssituatie is redelijk te noemen, maar onderlinge relatie tussen de partners is
moeizaam, en de kinderen kunnen moeilijk meekomen op de basisschool.
De vader heeft een vaste aanstelling bij een zorginstelling in Leiden. De problematische
schulden waar het gezin al jaren mee te kampen heeft, hebben een grote impact op het gezin.
De schuldenlast is zo’n 18.000 euro. Vader heeft hiervan lichamelijk en psychische klachten,
en zit al bijna 2 jaar ziek thuis. Door de korting 2e ziektejaar is er een inkomensterugval, het
netto maandinkomen is met 30% afgenomen. Ook is er een stijging aan zorgkosten door de
ziekte. Moeder had een klein parttime inkomen bij een supermarkt, en heeft nu geen werk
meer en krijgt ww. Zij geeft aan het gevoel te hebben, op haar tandvlees te lopen. De
kwantiteit en kwaliteit van het echtpaar hun sociale netwerk is zeer beperkt. Op sociaal gebied
leidt het echtpaar een vrij teruggetrokken leven, met weinig contacten. Door de schulden
schamen zij zich, bijvoorbeeld mensen thuis uit te nodigen Maatschappelijke participatie
beperkt zich tot het praatjes in de buurt, en het lokale eetcafé. De meeste vrienden zitten in
een schuldhulpverleningstraject, of hebben een uitkering. De schulden lijken
arbeidsparticipatie en kans op een nieuwe baan in de weg te staan. De schuldenproblematiek
heeft een structureel karakter, en speelt al jaren. Vanuit hun jeugd heeft dit echtpaar weinig
financiële kennis en middelen meegekregen. Zij kennen ook niet echt iemand, bij wie ze
kunnen aankloppen voor advies. Uit eerdere rapportages blijkt dat men vooral hun rechten wil
uitoefenen, en de verplichtingen liever niet. Bij een huisuitzetting in het verleden was men
wel bereidt hulpverlening te accepteren, maar zodra de crisis niet meer kon worden afgewend
was dit gauw over .Er is een structurele onbalans wat betreft financieel beheer, en door het
geringe inkomen en stijgende kosten is er geen zicht op verbetering.Er is sprake van
2
Online Schuldhulpverlening
Naam : x
Studentnummer :x
Opleiding : 7716 NTI HBO MWD 2e Leerjaar (2018)
Leervak Nummer : 1842 Portfolio 2.1 MWD Online Schuldhulpverlening
,INHOUDSOPGAVE
Hoofdstuk 1 Casus……………………………………………………………………………2
Beschrijving ………………………………………………………………………..………….
Hoofdstuk 2 Reflectie……………………………………………….……………………..….4
Aanbevelingen6
Hoofdstuk 3 Artikel voor het werkveld
Online hulpverlening…...…………………….………………..………………………..….….6
Analyse ABC Model…….…………………..……………...…………….……………….…..7
Artikel werkveld…….…………………..……………...…………….………………………..8
Literatuurlijst
Bijlage 1 Interviewgids
HOOFDSTUK 1 CASUS
1
, De casuïstiek voor verdere analyse omschrijft een Leiderdorps echtpaar. Betreffend dossier is
enkele maanden geleden gesloten. Het betreft een gezin. De man is 49 jaar oud en van
Nederlandse komaf. De echtgenote is een vrouw van 47 jaar, met Nederlandse nationaliteit.
Uit het huwelijk zijn 2 kinderen voortgekomen, een meisje van 8 jaar en een jongen van 11
jaar. Het echtpaar heeft elkaar leren kennen op de Mavo. Beiden zijn gaan werken na het
behalen van de Mavo. Er is sprake van een huwelijk in gemeenschap van goederen. Dit
betekend dat zij beiden hoofdelijk aansprakelijk kunnen worden gesteld voor schulden.
De gezinssituatie is redelijk te noemen, maar onderlinge relatie tussen de partners is
moeizaam, en de kinderen kunnen moeilijk meekomen op de basisschool.
De vader heeft een vaste aanstelling bij een zorginstelling in Leiden. De problematische
schulden waar het gezin al jaren mee te kampen heeft, hebben een grote impact op het gezin.
De schuldenlast is zo’n 18.000 euro. Vader heeft hiervan lichamelijk en psychische klachten,
en zit al bijna 2 jaar ziek thuis. Door de korting 2e ziektejaar is er een inkomensterugval, het
netto maandinkomen is met 30% afgenomen. Ook is er een stijging aan zorgkosten door de
ziekte. Moeder had een klein parttime inkomen bij een supermarkt, en heeft nu geen werk
meer en krijgt ww. Zij geeft aan het gevoel te hebben, op haar tandvlees te lopen. De
kwantiteit en kwaliteit van het echtpaar hun sociale netwerk is zeer beperkt. Op sociaal gebied
leidt het echtpaar een vrij teruggetrokken leven, met weinig contacten. Door de schulden
schamen zij zich, bijvoorbeeld mensen thuis uit te nodigen Maatschappelijke participatie
beperkt zich tot het praatjes in de buurt, en het lokale eetcafé. De meeste vrienden zitten in
een schuldhulpverleningstraject, of hebben een uitkering. De schulden lijken
arbeidsparticipatie en kans op een nieuwe baan in de weg te staan. De schuldenproblematiek
heeft een structureel karakter, en speelt al jaren. Vanuit hun jeugd heeft dit echtpaar weinig
financiële kennis en middelen meegekregen. Zij kennen ook niet echt iemand, bij wie ze
kunnen aankloppen voor advies. Uit eerdere rapportages blijkt dat men vooral hun rechten wil
uitoefenen, en de verplichtingen liever niet. Bij een huisuitzetting in het verleden was men
wel bereidt hulpverlening te accepteren, maar zodra de crisis niet meer kon worden afgewend
was dit gauw over .Er is een structurele onbalans wat betreft financieel beheer, en door het
geringe inkomen en stijgende kosten is er geen zicht op verbetering.Er is sprake van
2
