Aantekeningen dialoogsessie
cognitieve ontwikkeling (10-14 jaar)
Cognitieve ontwikkeling = verstandelijk. Dit kan gaan over het leren, onthouden, het oplossen van
problemen, intelligentie, verwerven, verwerken, opslaan en vervolgens toepassen van kennis.
In deze levensfase zie je dat kinderen emotioneler en gevoeliger reageren op allerlei gebieden. Dit
komt door de afgifte van hormonen en door de rijping van de hersenen.
Ze zijn erg bezig om directe behoeften te bevredigen & ze hebben hun impulsen nog
niet onder controle (voorbeeld: hebben ze zin in ijs, dan willen ze meteen ijs kopen).
Ze kunnen nog niet goed plannen (voorbeeld: het besef dat ze de leerstof moeten
bijhouden en op tijd moeten beginnen met leren voor een toets is nog niet zo aanwezig).
Van de leeftijd van 9 tot 12 kan het kind al logisch denken en ook moeilijkere begrippen onder
woorden brengen. Ook kan het zich beter inleven in situaties die hij niet zelf heeft meegemaakt. En
ook kan het kind zelf studeren, doordat hij goed kan lezen.
Ook begint het kind in deze leeftijdsfase te veranderen in een puber en ook komen er hormonen in het
lijf. Dit heeft invloed op zijn gevoelens, het kind is bijvoorbeeld het ene moment somber en het andere
moment weer blij. Ook wel prepubertijd genoemd.
Ook krijgt het kind meer behoefte aan zelfstandigheid, privacy, een eigen mening en
verantwoordelijkheid. Hij/zij schaamt zich ook meer voor hoe zijn ouders zich gedragen. Het
schoolkind gaat zich ook spiegelen aan zijn leeftijdsgenoten.
Wanneer het kind in de pubertijd komt, wil de puber meer dan ooit zelfstandig worden en op een
gelijkmatige manier behandeld worden. Ook zet het zich tegen ouders af. Ook begint de pubertijd
meestal 2 jaar eerder bij meisjes dan bij jongens. Een meisje kan vanaf 11 jaar in de pubertijd komen,
jongens vanaf 13 jaar.
Globaal stukje over de cognitieve ontwikkeling bij adolescenten:
Een van de belangrijkste veranderingen tussen het onderscheid van adolescenten in het denken van
jongere kinderen is het vermogen om verder te denken dan de concrete, huidige situatie.
Adeloscenten kunnen bedenken wat er zou kunnen gebeuren of hoe iets zou kunnen zijn & ze kunnen
verschillende abstracte mogelijkheden in hun hoofd oproepen en zaken in relatieve zin beschouwen,
terwijl jongere kinderen alleen absoluut kunnen denken. Ook zijn adolescenten in staat om te
begrijpen dat bepaalde concepten (waarheid, schoonheid, het goede enz.) niet op zichzelf staan, maar
afhankelijk kunnen zijn van iets anders. Ook bedenken ze niet alleen zwart-witoplossingen voor
problemen, ze kunnen al nuances aanbrengen in hun denken.
cognitieve ontwikkeling (10-14 jaar)
Cognitieve ontwikkeling = verstandelijk. Dit kan gaan over het leren, onthouden, het oplossen van
problemen, intelligentie, verwerven, verwerken, opslaan en vervolgens toepassen van kennis.
In deze levensfase zie je dat kinderen emotioneler en gevoeliger reageren op allerlei gebieden. Dit
komt door de afgifte van hormonen en door de rijping van de hersenen.
Ze zijn erg bezig om directe behoeften te bevredigen & ze hebben hun impulsen nog
niet onder controle (voorbeeld: hebben ze zin in ijs, dan willen ze meteen ijs kopen).
Ze kunnen nog niet goed plannen (voorbeeld: het besef dat ze de leerstof moeten
bijhouden en op tijd moeten beginnen met leren voor een toets is nog niet zo aanwezig).
Van de leeftijd van 9 tot 12 kan het kind al logisch denken en ook moeilijkere begrippen onder
woorden brengen. Ook kan het zich beter inleven in situaties die hij niet zelf heeft meegemaakt. En
ook kan het kind zelf studeren, doordat hij goed kan lezen.
Ook begint het kind in deze leeftijdsfase te veranderen in een puber en ook komen er hormonen in het
lijf. Dit heeft invloed op zijn gevoelens, het kind is bijvoorbeeld het ene moment somber en het andere
moment weer blij. Ook wel prepubertijd genoemd.
Ook krijgt het kind meer behoefte aan zelfstandigheid, privacy, een eigen mening en
verantwoordelijkheid. Hij/zij schaamt zich ook meer voor hoe zijn ouders zich gedragen. Het
schoolkind gaat zich ook spiegelen aan zijn leeftijdsgenoten.
Wanneer het kind in de pubertijd komt, wil de puber meer dan ooit zelfstandig worden en op een
gelijkmatige manier behandeld worden. Ook zet het zich tegen ouders af. Ook begint de pubertijd
meestal 2 jaar eerder bij meisjes dan bij jongens. Een meisje kan vanaf 11 jaar in de pubertijd komen,
jongens vanaf 13 jaar.
Globaal stukje over de cognitieve ontwikkeling bij adolescenten:
Een van de belangrijkste veranderingen tussen het onderscheid van adolescenten in het denken van
jongere kinderen is het vermogen om verder te denken dan de concrete, huidige situatie.
Adeloscenten kunnen bedenken wat er zou kunnen gebeuren of hoe iets zou kunnen zijn & ze kunnen
verschillende abstracte mogelijkheden in hun hoofd oproepen en zaken in relatieve zin beschouwen,
terwijl jongere kinderen alleen absoluut kunnen denken. Ook zijn adolescenten in staat om te
begrijpen dat bepaalde concepten (waarheid, schoonheid, het goede enz.) niet op zichzelf staan, maar
afhankelijk kunnen zijn van iets anders. Ook bedenken ze niet alleen zwart-witoplossingen voor
problemen, ze kunnen al nuances aanbrengen in hun denken.
