Indie van Lieshout, 51R1ET, 7 maart 2017, 2115026-Avans
Notitie ten behoeve van de advocaat in de zaak-Zino
Noodweer
In deze zaak kan een beroep worden gedaan op noodweer, omdat de heer Zino na het
vasthouden van de bril niet wilde loslaten en vervolgens, na een maal een vriend van de
heer Marijn en de heer Rikkert geschopt te hebben, vastgegrepen werd door de heer Marijn.
Daaropvolgend, zeer waarschijnlijk geïntimideerd door het vasthouden, gaf de heer Zino met
zijn vuist een stomp in het gezicht van de heer Rikkert om zo weg te kunnen komen van het
groepje mensen, van wie één hem nog steeds vasthield. Het geven van deze vuistslag deed
hij, om zo proberen weg te komen en uit schrik, omdat hij zich door het vastpakken zeer
geïntimideerd voelde. Deze feiten worden genoemd in de getuigenverklaringen van de heer
Rikkert O., mevrouw Willemijn de V., mevrouw Nicole B. en mevrouw Janneke van U. 1 2 3 4
In de getuigenverklaring van Willemijn de V. staat dat ze na het incident de heer Zino sprak
en haar opviel dat de heer Zino niet agressief was en dat hij ook geen idee had waar het nu
allemaal om ging. 5 Verder staat in de getuigenverklaring van Janneke van U. dat de heer
Zino voor het incident een afwezige of wazige blik had. 6
In dit geval is er sprake van een ogenblikkelijke en wederrechtelijke aanranding tegen zijn lijf,
gezien de heer Zino blijkens voornoemde getuigenverklaringen werd omringd, vastgepakt en
tegengehouden. Als we kijken naar de subsidiariteit, was de verdediging geboden om aan de
situatie te ontkomen en kijken we naar de proportionaliteit, dan is het de vraag of de
hoeveelheid geweld nodig was. 7 Het zou kunnen dat de hoeveelheid geweld overmatig was,
maar hij kon niets anders doen om daar weg te komen. Een beroep hierop heeft slechts een
geringe kans van slagen, vanwege de proportionaliteit.
De globale eisen die worden gesteld aan een beroep op noodweer zijn vastgelegd in artikel
41, lid 1 van het Wetboek van Strafrecht. Er moet sprake zijn van een feit, waar een
noodzakelijke verdediging van het lichaam of eerbaarheid tegen een ogenblikkelijke
wederrechtelijke aanranding geboden was. Bij de heer Zino was ook in een bepaalde mate
sprake van een ogenblikkelijke wederrechtelijke aanranding van het lichaam en eerbaarheid:
hij werd omringd, kon niet weg en werd vastgehouden, om uit de situatie te komen was een
verdediging noodzakelijk. Deze argumentatie heeft een redelijke kans van slagen, maar het
kan vastlopen op het gedeelte ‘noodzakelijke verdediging’, wellicht kon hij ook op een andere
manier het probleem oplossen.
In een zaak van de rechtbank Utrecht op 26 maart 2012 werd een van mishandeling
verdachte persoon ook vrijgesproken na een beroep op noodweer. 8 De verdachte werd door
de aangever aangerand en vervolgens probeerde de verdachte weg te komen en zijn beiden
op de grond beland, waarna de aangever de verdachte in de wurggreep hield. Hierop heeft
de verdachte de aangever in de wang gebeten en is vervolgens gevlucht. De rechter besliste
in deze zaak het beroep op noodweer gegrond, omdat de hoeveelheid toegepaste geweld in
verhouding stond tot het feit dat de aangever pleegde.
1
Proces-verbaal van aangife iiierr O.
2
Proces-verbaal geruigenverilaring Willemijn de V.
3
Proces-verbaal geruigenverilaring Nicole de B.
4
Proces-verbaal geruigenverilaring Janneie van U.
5
Proces-verbaal geruigenverilaring Willemijn de V.
6
Proces-verbaal geruigenverilaring Janneie van U.
7
M. J. Kronenberg, B. de Wilde, Grondtrekken van het Nederlandse strafrecht, Devenrer: Wolrers Kluwer 2015.
8
b. Urrechr 26 maarr 2012, ECLI:NL: BUT :2012:BW3627.
Notitie ten behoeve van de advocaat in de zaak-Zino
Noodweer
In deze zaak kan een beroep worden gedaan op noodweer, omdat de heer Zino na het
vasthouden van de bril niet wilde loslaten en vervolgens, na een maal een vriend van de
heer Marijn en de heer Rikkert geschopt te hebben, vastgegrepen werd door de heer Marijn.
Daaropvolgend, zeer waarschijnlijk geïntimideerd door het vasthouden, gaf de heer Zino met
zijn vuist een stomp in het gezicht van de heer Rikkert om zo weg te kunnen komen van het
groepje mensen, van wie één hem nog steeds vasthield. Het geven van deze vuistslag deed
hij, om zo proberen weg te komen en uit schrik, omdat hij zich door het vastpakken zeer
geïntimideerd voelde. Deze feiten worden genoemd in de getuigenverklaringen van de heer
Rikkert O., mevrouw Willemijn de V., mevrouw Nicole B. en mevrouw Janneke van U. 1 2 3 4
In de getuigenverklaring van Willemijn de V. staat dat ze na het incident de heer Zino sprak
en haar opviel dat de heer Zino niet agressief was en dat hij ook geen idee had waar het nu
allemaal om ging. 5 Verder staat in de getuigenverklaring van Janneke van U. dat de heer
Zino voor het incident een afwezige of wazige blik had. 6
In dit geval is er sprake van een ogenblikkelijke en wederrechtelijke aanranding tegen zijn lijf,
gezien de heer Zino blijkens voornoemde getuigenverklaringen werd omringd, vastgepakt en
tegengehouden. Als we kijken naar de subsidiariteit, was de verdediging geboden om aan de
situatie te ontkomen en kijken we naar de proportionaliteit, dan is het de vraag of de
hoeveelheid geweld nodig was. 7 Het zou kunnen dat de hoeveelheid geweld overmatig was,
maar hij kon niets anders doen om daar weg te komen. Een beroep hierop heeft slechts een
geringe kans van slagen, vanwege de proportionaliteit.
De globale eisen die worden gesteld aan een beroep op noodweer zijn vastgelegd in artikel
41, lid 1 van het Wetboek van Strafrecht. Er moet sprake zijn van een feit, waar een
noodzakelijke verdediging van het lichaam of eerbaarheid tegen een ogenblikkelijke
wederrechtelijke aanranding geboden was. Bij de heer Zino was ook in een bepaalde mate
sprake van een ogenblikkelijke wederrechtelijke aanranding van het lichaam en eerbaarheid:
hij werd omringd, kon niet weg en werd vastgehouden, om uit de situatie te komen was een
verdediging noodzakelijk. Deze argumentatie heeft een redelijke kans van slagen, maar het
kan vastlopen op het gedeelte ‘noodzakelijke verdediging’, wellicht kon hij ook op een andere
manier het probleem oplossen.
In een zaak van de rechtbank Utrecht op 26 maart 2012 werd een van mishandeling
verdachte persoon ook vrijgesproken na een beroep op noodweer. 8 De verdachte werd door
de aangever aangerand en vervolgens probeerde de verdachte weg te komen en zijn beiden
op de grond beland, waarna de aangever de verdachte in de wurggreep hield. Hierop heeft
de verdachte de aangever in de wang gebeten en is vervolgens gevlucht. De rechter besliste
in deze zaak het beroep op noodweer gegrond, omdat de hoeveelheid toegepaste geweld in
verhouding stond tot het feit dat de aangever pleegde.
1
Proces-verbaal van aangife iiierr O.
2
Proces-verbaal geruigenverilaring Willemijn de V.
3
Proces-verbaal geruigenverilaring Nicole de B.
4
Proces-verbaal geruigenverilaring Janneie van U.
5
Proces-verbaal geruigenverilaring Willemijn de V.
6
Proces-verbaal geruigenverilaring Janneie van U.
7
M. J. Kronenberg, B. de Wilde, Grondtrekken van het Nederlandse strafrecht, Devenrer: Wolrers Kluwer 2015.
8
b. Urrechr 26 maarr 2012, ECLI:NL: BUT :2012:BW3627.
