OM 4.1 Herken de zorgvragen van jouw zorgvragers
Leerdoelen:
zorgvragen selecteren in laag-complexe situaties in de langdurige zorg en deze plaatsen in
de context van de WLZ en WMO.
uitleggen wat zorgzwaartepakketten zijn.
uitleggen wat de link is tussen zorgzwaartepakketten en de Wet Langdurige Zorg.
Literatuur:
Burgt, M. van der, Mechelen-Gevers, E. van & Lintel Hekkert, M. te (2015). Introductie in de
gezondheidszorg. Houten: Bohn Stafeu van Loghum [Boekenlijst]
H21.6: Vraagsturing
H22.5: De Wet langdurige zorg (Wlz)
21.6 Vraagsturing
Het uitgangspunt van de overheid werd: vraagsturing in de zorg. Bij vraagsturing worden de
structuur en de fnanciering van de gezondheidszorg en de daarmee samenhangende
beleidsterreinen zo georganiseerd dat beter wordt ingespeeld op wat cliënten nodig hebben en
belangrijk vinden. Vraagsturing is dus de facilitering van vraaggerichte zorgverlening (defnitie RVZ,
Raad voor de Volksgezondheid en Zorg 1998). Een manier om dat te bereiken is de cliënt de
middelen (geld) en de verantwoordelijkheid geven om zorg naar behoefte ‘in te kopen’. Een goed
voorbeeld is het persoonsgebonden budget.
Zowel de wetgeving als de fnanciering is veranderd om vraaggestuurde zorg te bevorderen
Zo past de Zorgverzekeringwet (2006) (zie H. 22) beter bij vraaggestuurde zorg, onder meer door
de zorg als functie te omschrijven, los van de vraag wie de zorg verleent. Daardoor mogen ook
andere beroepsgroepen onderdelen van de taak van een huisarts of medisch specialist uitvoeren
(nurse practitioner, physician assistant). Ziekenhuiszorg, en geleidelijk ook zorg in de curatieve
GGZ, wordt nog maar voor een beperkt deel per verrichting betaald; betaling vindt plaats op basis
van een DBC (diagnose-behandelcombinatie), aangevuld met onder meer een tarief voor
beschikbaarheid van specialismen en bijzondere zorg zoals transplantaties.
Ook de fnanciering van de langdurige zorg is veranderd. De Wlz omvat verschillende elementen
die de marktwerking buiten de (intramurale) instellingen vergroten en daardoor vraaggestuurde
zorg bevorderen. Die elementen zijn:
Persoonsgebonden budget: daarmee kan iemand zelf mensen ‘inhuren’ die de zorg leveren
die hij wenst.
Betaling op grond van verleende zorg binnen een geïndiceerd zorgprofel. Een verpleeghuis
ontvangt geld voor geleverde diensten, zoals verblijf, persoonlijke verzorging, verpleging,
behandeling, op basis van het zorgzwaartepakket (ZZP) van een cliënt. Functiegerichte
bekostiging van ‘bedden’ en ‘ligdagen’ is geleidelijk bijna afgeschaft.
Zorginstellingen voor langdurige zorg zijn sinds 2008 verplicht om in samenspraak met hun cliënten
een individueel zorg-leefplan op te stellen. Daarin leggen cliënten en zorgverlener vast hoe het
zorgzwaartepakket wordt ingevuld. Er wordt afgesproken welke zorg de cliënt krijgt.
Steeds meer zorg thuis of ambulante zorg, steeds minder intramurale zorg
Het beleid en de fnanciering sturen het leveren van zorg aan, op een plaats en in een vorm die bij
de vraag van mensen past (vraaggericht). Alleen voor complexe, intensieve (vooral curatieve) zorg
is een instelling zoals een ziekenhuis nodig. Maar ook complexe zorg kan steeds vaker thuis of
ambulant worden geboden, al dan niet met ondersteuning door technologische middelen.
In de geestelijke gezondheidszorg en de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking is
deze extramuralisering (verschuiving van intramuraal naar extramuraal) ook zichtbaar.
22.5 De Wet langdurige zorg (Wlz)
De Wlz regelt de ‘niet-verzekerbare’ zorg via een volksverzekering
De Wlz vergoedt kosten van ‘onverzekerbare zorg ’: kosten die eigenlijk niemand kan opbrengen.
Daarom is destijds (1968) gekozen voor een volksverzekering via een wet (Algemene Wet
Bijzondere Ziektekosten AWBZ ) naast de bestaande wet voor de ‘gewone’ ziektekosten. De AWBZ
is per 1 januari 2015 vervangen door de Wet langdurige zorg.
Criteria voor een indicatie voor zorg op basis van de Wlz
In aanmerking komt een persoon die vanwege een somatische of psychogeriatrische aandoening of
beperking of een verstandelijke, lichamelijke of zintuiglijke handicap blijvend behoefte heeft aan:
permanent toezicht ter voorkoming van escalatie of ernstig nadeel; of
Leerdoelen:
zorgvragen selecteren in laag-complexe situaties in de langdurige zorg en deze plaatsen in
de context van de WLZ en WMO.
uitleggen wat zorgzwaartepakketten zijn.
uitleggen wat de link is tussen zorgzwaartepakketten en de Wet Langdurige Zorg.
Literatuur:
Burgt, M. van der, Mechelen-Gevers, E. van & Lintel Hekkert, M. te (2015). Introductie in de
gezondheidszorg. Houten: Bohn Stafeu van Loghum [Boekenlijst]
H21.6: Vraagsturing
H22.5: De Wet langdurige zorg (Wlz)
21.6 Vraagsturing
Het uitgangspunt van de overheid werd: vraagsturing in de zorg. Bij vraagsturing worden de
structuur en de fnanciering van de gezondheidszorg en de daarmee samenhangende
beleidsterreinen zo georganiseerd dat beter wordt ingespeeld op wat cliënten nodig hebben en
belangrijk vinden. Vraagsturing is dus de facilitering van vraaggerichte zorgverlening (defnitie RVZ,
Raad voor de Volksgezondheid en Zorg 1998). Een manier om dat te bereiken is de cliënt de
middelen (geld) en de verantwoordelijkheid geven om zorg naar behoefte ‘in te kopen’. Een goed
voorbeeld is het persoonsgebonden budget.
Zowel de wetgeving als de fnanciering is veranderd om vraaggestuurde zorg te bevorderen
Zo past de Zorgverzekeringwet (2006) (zie H. 22) beter bij vraaggestuurde zorg, onder meer door
de zorg als functie te omschrijven, los van de vraag wie de zorg verleent. Daardoor mogen ook
andere beroepsgroepen onderdelen van de taak van een huisarts of medisch specialist uitvoeren
(nurse practitioner, physician assistant). Ziekenhuiszorg, en geleidelijk ook zorg in de curatieve
GGZ, wordt nog maar voor een beperkt deel per verrichting betaald; betaling vindt plaats op basis
van een DBC (diagnose-behandelcombinatie), aangevuld met onder meer een tarief voor
beschikbaarheid van specialismen en bijzondere zorg zoals transplantaties.
Ook de fnanciering van de langdurige zorg is veranderd. De Wlz omvat verschillende elementen
die de marktwerking buiten de (intramurale) instellingen vergroten en daardoor vraaggestuurde
zorg bevorderen. Die elementen zijn:
Persoonsgebonden budget: daarmee kan iemand zelf mensen ‘inhuren’ die de zorg leveren
die hij wenst.
Betaling op grond van verleende zorg binnen een geïndiceerd zorgprofel. Een verpleeghuis
ontvangt geld voor geleverde diensten, zoals verblijf, persoonlijke verzorging, verpleging,
behandeling, op basis van het zorgzwaartepakket (ZZP) van een cliënt. Functiegerichte
bekostiging van ‘bedden’ en ‘ligdagen’ is geleidelijk bijna afgeschaft.
Zorginstellingen voor langdurige zorg zijn sinds 2008 verplicht om in samenspraak met hun cliënten
een individueel zorg-leefplan op te stellen. Daarin leggen cliënten en zorgverlener vast hoe het
zorgzwaartepakket wordt ingevuld. Er wordt afgesproken welke zorg de cliënt krijgt.
Steeds meer zorg thuis of ambulante zorg, steeds minder intramurale zorg
Het beleid en de fnanciering sturen het leveren van zorg aan, op een plaats en in een vorm die bij
de vraag van mensen past (vraaggericht). Alleen voor complexe, intensieve (vooral curatieve) zorg
is een instelling zoals een ziekenhuis nodig. Maar ook complexe zorg kan steeds vaker thuis of
ambulant worden geboden, al dan niet met ondersteuning door technologische middelen.
In de geestelijke gezondheidszorg en de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking is
deze extramuralisering (verschuiving van intramuraal naar extramuraal) ook zichtbaar.
22.5 De Wet langdurige zorg (Wlz)
De Wlz regelt de ‘niet-verzekerbare’ zorg via een volksverzekering
De Wlz vergoedt kosten van ‘onverzekerbare zorg ’: kosten die eigenlijk niemand kan opbrengen.
Daarom is destijds (1968) gekozen voor een volksverzekering via een wet (Algemene Wet
Bijzondere Ziektekosten AWBZ ) naast de bestaande wet voor de ‘gewone’ ziektekosten. De AWBZ
is per 1 januari 2015 vervangen door de Wet langdurige zorg.
Criteria voor een indicatie voor zorg op basis van de Wlz
In aanmerking komt een persoon die vanwege een somatische of psychogeriatrische aandoening of
beperking of een verstandelijke, lichamelijke of zintuiglijke handicap blijvend behoefte heeft aan:
permanent toezicht ter voorkoming van escalatie of ernstig nadeel; of
