Audiologie en audiometrie semester 2, jaar 2
Antrum luchtcel van het cellensysteem.
Cavum tympani trommelholte.
Cerumen oorwas.
Chorda tympani aftakking van N. facialis (VII).
Cochlea slakkenhuis.
Fenestra ovalis ovale venster.
Fenestra rotunda ronde venster.
Hereditair erfelijk.
Incus aambeeld.
Lobulus oorlel.
Malleus hamer.
Meatus acusticus gehoorgang.
Membrana tympani trommelvlies.
Otitis Media middenoorontsteking.
Presbyacusis ouderdomsslechthorendheid.
Recruitment geen 100% spraakverstaan.
Stapes stijgbeugel.
Tuba auditiva buis van Eustachius.
Mate van gehoorverlies bij frequenties 500, 1000 en 2000 Hz:
Licht gehoorverlies is 15-40 dB.
Matig gehoorverlies is 40-55 dB.
Ernstig gehoorverlies is 55-70 dB.
Zeer ernstig gehoorverlies is 70-90 dB.
Doofheid is meer dan 90 Db.
Akoestiek is de wetenschap van het geluid.
Otologie is de wetenschap van het oor.
Audiologie is de wetenschap van het horen.
Audiometrie is een verzamelnaam voor verschillende gehooronderzoeken.
Geluid is een mechanische trilling van een medium (lucht) of waarneembare trilling (geluid).
Geluid.
-Golfvorm is de variaties van luchtdruk in tijd uitgedrukt.
-Periode T is de complete herhaling van het golfpatroon.
-Frequentie F is het aantal keren dat de periode past in een seconde en wordt uitgedrukt in
hertz (Hz), ook wel de toonhoogte. Een octaaf is een verdubbeling van een frequentie. Bv
400 Hz is één octaaf hoger dan 200 Hz.
-Amplitude is de grootste uitwijking vanaf de evenwichtsstand en vaak uitgedrukt in decibel
dB. Gemiddelde spraak is ongeveer 60 dB, zacht fluisteren 30 dB.
-De geluidssnelheid door lucht is 340 m/s.
-Oscillogram is een grafiek met op de horizontale as de tijd en de verticale as de amplitudes.
, -Spectrum is een grafiek met op de horizontale as de frequenties en de verticale as de
amplitudes. Het spectrum bestaat uit een enkele verticale lijn met een lengte die
overeenkomt met de amplitude.
-Spectrogram is grafiek met op de horizontale as is de tijd en de verticale as de frequentie.
Door middel van grijstinten wordt de amplitude weergegeven, stilte intervallen zijn wit. Een
spectrogram geeft informatie over tijd, amplitude en frequentie.
Hoe groter de amplitude, des te harder het geluid is hoe meer geluidsenergie er wordt
uitgestraald. De grootte van de luchtdrukvariaties heet de geluidsdruk of geluidssterkte in
Pascal Pa. De hoeveelheid geluidsenergie ten gevolge van de geluidsdruk een bepaald
oppervalk per tijdseenheid treft (bv trommelvlies) is de geluidsintensiteit I in Watt/m2 (W/m2).
Geluid heeft een medium nodig om zich voort te planten zoals een gas, vloeistof of een vaste
stof.
Een sinus is een zuivere toon. Alle geluiden dat geen sinussen zijn heten samengestelde
geluiden. Het is de som van een aantal sinussen. Als het samengesteld geluid een golfvorm
heeft dat zich herhaalt, dan heet dit een periodieke samengestelde golfvorm, ook wel klank.
De verhouding tussen de componenten in frequentie en amplitude bepaalt de klankkleur of
het timbre van het geluid.
Samengestelde geluiden die niet periodiek zijn of aperiodiek, heet ruis. Een ruis is een
signaal waarbij de uitwijking op elk volgende moment een onvoorspelbare waarde heeft. In
witte ruis (boven) komen alle frequenties evenredig voor. Bij roze ruis (onder) neemt de
amplitude van de componenten geleidelijk af bij hogere frequenties. Witte ruis klinkt hierdoor
helder en roze ruis wat doffer.
De gehoordrempel omvat alle geluiden die wij kunnen horen. De gehoordrempel is de MAP
(minimum audible pressure). Het gehoor is niet voor alle frequenties even gevoelig.
Geluidssterkte en intensiteit wordt vaak uitgedrukt in decibel dB. Decibel is een logaritmische
maat. Voor een toon met een lage frequentie is een hogere geluidsdruk in dB vereist dan
voor een hogere frequentie. Het intensiteit- of geluidsdrukniveau wordt afgekort naar L (level)
of SPL (sound pressure level). De expositieduur is de sensatietijd. Een geluid moet een
zekere expositieduur hebben om de juiste luidheid waar te kunnen nemen. Indien de
expositieduur wordt verkort, dient de drempelwaarde in dB groter te worden om het geluid
alsnog waar te kunnen nemen. De eenheid van luidheid is de foon. Het nog net
waarneembaar verschil met onze oren heet JND (just noticeable difference).
Wanneer langdurig een toonstimulus wordt aangeboden zal na enige tijd een vermindering
van de waargenomen luidheid optreden. Dit heet adaptie ofwel gewenning. Vermoeidheid
(fatigue) is wanneer het oor dan een veel langere tijd dan bij adaptie wordt blootgesteld aan
Antrum luchtcel van het cellensysteem.
Cavum tympani trommelholte.
Cerumen oorwas.
Chorda tympani aftakking van N. facialis (VII).
Cochlea slakkenhuis.
Fenestra ovalis ovale venster.
Fenestra rotunda ronde venster.
Hereditair erfelijk.
Incus aambeeld.
Lobulus oorlel.
Malleus hamer.
Meatus acusticus gehoorgang.
Membrana tympani trommelvlies.
Otitis Media middenoorontsteking.
Presbyacusis ouderdomsslechthorendheid.
Recruitment geen 100% spraakverstaan.
Stapes stijgbeugel.
Tuba auditiva buis van Eustachius.
Mate van gehoorverlies bij frequenties 500, 1000 en 2000 Hz:
Licht gehoorverlies is 15-40 dB.
Matig gehoorverlies is 40-55 dB.
Ernstig gehoorverlies is 55-70 dB.
Zeer ernstig gehoorverlies is 70-90 dB.
Doofheid is meer dan 90 Db.
Akoestiek is de wetenschap van het geluid.
Otologie is de wetenschap van het oor.
Audiologie is de wetenschap van het horen.
Audiometrie is een verzamelnaam voor verschillende gehooronderzoeken.
Geluid is een mechanische trilling van een medium (lucht) of waarneembare trilling (geluid).
Geluid.
-Golfvorm is de variaties van luchtdruk in tijd uitgedrukt.
-Periode T is de complete herhaling van het golfpatroon.
-Frequentie F is het aantal keren dat de periode past in een seconde en wordt uitgedrukt in
hertz (Hz), ook wel de toonhoogte. Een octaaf is een verdubbeling van een frequentie. Bv
400 Hz is één octaaf hoger dan 200 Hz.
-Amplitude is de grootste uitwijking vanaf de evenwichtsstand en vaak uitgedrukt in decibel
dB. Gemiddelde spraak is ongeveer 60 dB, zacht fluisteren 30 dB.
-De geluidssnelheid door lucht is 340 m/s.
-Oscillogram is een grafiek met op de horizontale as de tijd en de verticale as de amplitudes.
, -Spectrum is een grafiek met op de horizontale as de frequenties en de verticale as de
amplitudes. Het spectrum bestaat uit een enkele verticale lijn met een lengte die
overeenkomt met de amplitude.
-Spectrogram is grafiek met op de horizontale as is de tijd en de verticale as de frequentie.
Door middel van grijstinten wordt de amplitude weergegeven, stilte intervallen zijn wit. Een
spectrogram geeft informatie over tijd, amplitude en frequentie.
Hoe groter de amplitude, des te harder het geluid is hoe meer geluidsenergie er wordt
uitgestraald. De grootte van de luchtdrukvariaties heet de geluidsdruk of geluidssterkte in
Pascal Pa. De hoeveelheid geluidsenergie ten gevolge van de geluidsdruk een bepaald
oppervalk per tijdseenheid treft (bv trommelvlies) is de geluidsintensiteit I in Watt/m2 (W/m2).
Geluid heeft een medium nodig om zich voort te planten zoals een gas, vloeistof of een vaste
stof.
Een sinus is een zuivere toon. Alle geluiden dat geen sinussen zijn heten samengestelde
geluiden. Het is de som van een aantal sinussen. Als het samengesteld geluid een golfvorm
heeft dat zich herhaalt, dan heet dit een periodieke samengestelde golfvorm, ook wel klank.
De verhouding tussen de componenten in frequentie en amplitude bepaalt de klankkleur of
het timbre van het geluid.
Samengestelde geluiden die niet periodiek zijn of aperiodiek, heet ruis. Een ruis is een
signaal waarbij de uitwijking op elk volgende moment een onvoorspelbare waarde heeft. In
witte ruis (boven) komen alle frequenties evenredig voor. Bij roze ruis (onder) neemt de
amplitude van de componenten geleidelijk af bij hogere frequenties. Witte ruis klinkt hierdoor
helder en roze ruis wat doffer.
De gehoordrempel omvat alle geluiden die wij kunnen horen. De gehoordrempel is de MAP
(minimum audible pressure). Het gehoor is niet voor alle frequenties even gevoelig.
Geluidssterkte en intensiteit wordt vaak uitgedrukt in decibel dB. Decibel is een logaritmische
maat. Voor een toon met een lage frequentie is een hogere geluidsdruk in dB vereist dan
voor een hogere frequentie. Het intensiteit- of geluidsdrukniveau wordt afgekort naar L (level)
of SPL (sound pressure level). De expositieduur is de sensatietijd. Een geluid moet een
zekere expositieduur hebben om de juiste luidheid waar te kunnen nemen. Indien de
expositieduur wordt verkort, dient de drempelwaarde in dB groter te worden om het geluid
alsnog waar te kunnen nemen. De eenheid van luidheid is de foon. Het nog net
waarneembaar verschil met onze oren heet JND (just noticeable difference).
Wanneer langdurig een toonstimulus wordt aangeboden zal na enige tijd een vermindering
van de waargenomen luidheid optreden. Dit heet adaptie ofwel gewenning. Vermoeidheid
(fatigue) is wanneer het oor dan een veel langere tijd dan bij adaptie wordt blootgesteld aan
