Samenvatting Calcium en fosfaat

Calcium en fosfaat huishouding:
 verantwoordelijk voor structuur van het benige skelet.
fosfaat is nodig voor ATP productie , calcium ook nodig voor bloed coagulatie, neuromusculaire
transmissie en gladde speircel contractie.

Calcium in plasma:
Calcium is meest voorkomende elektrolyt in het menselijk lichaam  meer dan 0.5 kg calcium in het
lichaam. ( 99% in bot). In ECV meer dan 10.000x geconcentreerd.



Plasma calcium:
calcium in plasma is aanwezig in 3 vormen:
- geioniseerde vorm( actieve vorm)
- 80% gebonden aan albumine
plasma anionen( proteines en sulfaten)



Totaal vs geioniseerd calcium:
totaal calcium vaak niet betrouwbaar. Geioniseerde( actieve vorm) wel + niet afhankelijk van
albumine schommelingen.

Bloed afnemen; voor calcium zonder EDTA, citraat of heparine  calcium bindt hieraan.

geioniseerde hpocalciemie:
vaak door hypoparathyrioidie bij normale patienten alleen bij nek-chirurgie relevant op de IC.

Op IC:
Alkalose, transfusies, aminoglycosides, heparine, vet embolie, Mg depletie, pancreatitits, renale insuf
en sepsis belangrijke oorzaken.



Uitlokkende factoren:
Mg depleti: promoot hypocalciemie, door parathormoon te remmen en eind-orgaan respons te
verminderen.  refractair aan calcium suppletie.

Sepsis:
onbekend mechanisme, klinische significantie ook onbekend.

alkalose:
promoot het binden van calcium aan albumine  minder geioniseerd beschikbaar in het bloed.
hypocalciemie is vaker voorkomend bij respiratoire alkalose dan metabole.  infusie van bicarbonaar
kan ook leiden tot een hypocalciemie; calcium bindt aan bicarbonaat.



Bloed transfusies:
geioniseerde hypocalciemie komt in 20% vd patienten voor die een bloedtransfusie hebben gehad. 
calcium bindt aan citraat in bloedzakken.  verdwijnt wanneer het citraat door nieren is
uitgescheiden. Bij nier en leverfalen kan dit langer aan houden. ( calcium infusie is niet nodig na

, transfusie)

Medicatie: voornamelijk aminoglycosides en heparine.



Nier falen:
geioniseerde hypocalciemie kan nierfalen vergezellen doordat er een fosfaat retentie is en
vermidnerde conversie van vit D naar de actieve vorm.  behandeling is gericht op vermidneren van
fosfaat in bloed met antacida ( remmen van fosfaat absorptie in dunne darm)


Pancreatitis:
ernsige pancratitis kan geioniseerde hypocalciemie geven door verschillende pathwys.


Kliniek:
verhoogde cardiale en neuromusculaire excitability en verminderde contractie kracht ik cardiale
spiercellen en gladde spiercellen.

Neuromusculair:
kan tenatus klachten geven van perifere of larynx spieren, hyperreflexie, paresthesieen, en insulten.



Cardiovasculair:
Hypotensie, vrminderde CO, ectopische ventriculaire activiteit. ( alleen extreme geioniseerde
hypocalciemie)

Calcium replacement:
de behandeling van geioniseerde hypocalciemie moet gericht zijn op de onderliggende oorzaak, iv
calcium volgens volgend schema:




Calcium zouten oplossingen:
calcium chloride heeft meer elementair calcium dan calcium gluconaat. Echter laatste meer gewild
vanwege verminderde osmolariteit en minder irriterend als dit wordt ingespoten.
 door hoge osmolaire eigenschappen moet dit door een grote centrale vene gegeven worden.

Dosis:
Bolus van 200 mg geven opgeost in 100 ml in 5-10 min. Dit zal het Ca doen stijgen met 0.5 mg/dl  na
30min daalt dit weer.
 eerst bolus daarna continue infusie met 1-2 mg/kg/uur voor minimaal 6u.
iv calcium kan vasocontrictie promoten en ischemie in vitale organen.