Kennisbasis Nederlands Ë
Domein 1 Mondelinge taalvaardigheid & domein 2 Woordenschat
, Kennisbasis Nederlands leerjaar 3
Domein 1 mondelinge taalvaardigheid
Er Zijn verschillende theorieën over hoe kinderen hun taal verwerven hieronder 3:
I behaviorisme
2. Creatieve constructietheorie
3. Interactionele benadering
Behaviorisme
Het behaviorisme is een storming binnen de psychologie die ervan uitgaat dat kinderen hun taal leren dooor imiteren. Kinderen bootsen de
taal die ze in hun omgeving horen na. Daarbij worden de meest frequente woorden het eerst geleerd. Daarnaast speelt goedkeuring van
ouders een rol.
Voor veel mensen lijkt het alsof het leren van de taal voornamelijk het imiteren is van volwassenen door kinderen, maar dit is toch
anders. Kinderen blijken zinnen te produceren die ze nog nooit eerder hebben gehoord (Ik heb gevald.) Wel is het zo dat het voorbeed van
de ouders noodzakelijk is om de taal te leren. Kinderen die zonder menselijk contact zijn opgevoed (wolfskinderen) bleken na de leeftijd
van 6 jaar niet meer in staat te zijn om taal te leren.
Creatieve constructietheorie (mentalisme)
Men gaat ervanuit dat dat kinderen taal niet imiteren, maar zelf over een aangeboren taalvermogen beschikken waarmee ze op een
creatieve manier zinnen kunnen bouwen. Een aanwijzing voor een aangeboren taallleermechanisme ligt in het feit dat een kind elke
willekeurige taal kan leren. Met het aangeboren taalleervermogen is een kind in staat om zelf structuur te ontdekken in de taal en kan
het ook zinnen vormen die het nog nooit eerder heeft gehoord. Wel is het zo dat de volgorde waarin een kind zich een taal eigen maakt
wordt bepaald door biologische rijping. Alle kinderen beginnen vanaf 1 jaar met het produceren van taal, omdat de hersens dan vergenoeg
ontwikkeld zijn.
Binnen de creatieve constructietheorie werd sterk de nadruk gelegd op de creatieve manier waarop een kind met behulp van
taalvermogen zelf zijn taal construeerde. De aandacht voor het taalaanbod raakte wat op de achtergrond.
Interactionele benadering
Het belang van het aangeboren taalleervermogen, maar benadrukt ook dat het taalanbod van de omgeving en de interactie tussen een kin
en andere moedertaalsprekers belangrijk is bij het leren van een taal. Wel is het zo dat het taalaanbod afgestemd moet zijn op de
mogelijkheden van het kind. Fouten maken in de taal zijn noodzakelijke stappen op weg naar het leren van de taal.
De taalontwikkeling van kinderen begint op het fonologisch niveau met het vormen van spraakklanken (baby begint met losse
spraakklanken als ‘ah’ ‘buh’ —> eerste stap in de taalontwikkeling).
Kinderen ontwikkelen zich ook op morfologisch niveau, waarbij het gaat om de manier waarop woorden gevomrd worden. Ze maken
geleidelijk aan de regels voor de opbouw van Nederlandse woorden eigen. In het begin worden hier nog fouten in gemaakt. (Bijvoorbeeld
gevald i.p.v. gevallen).
Op Semantisch niveau ontwikkelen kinderen zich ook. Het gaat hierbij om de betekenis van woorden. Dit kan in het begin nog fout gaan
door bijvoorbeeld voor alle dieren het woord ‘paard’ te gebruiken.
Op syntachtisch niveau leren de kinderen de regels die er zijn voor het combineren van woorden. Kinderen krijgen hierbij langzaam inzich
in de grammaticale regels van het Nederlands. Eerst nog korte onvolledige zinnen: ‘waar bal?’ en later volledige zin: ‘waar is de bal?’.
Domein 1 Mondelinge taalvaardigheid & domein 2 Woordenschat
, Kennisbasis Nederlands leerjaar 3
Domein 1 mondelinge taalvaardigheid
Er Zijn verschillende theorieën over hoe kinderen hun taal verwerven hieronder 3:
I behaviorisme
2. Creatieve constructietheorie
3. Interactionele benadering
Behaviorisme
Het behaviorisme is een storming binnen de psychologie die ervan uitgaat dat kinderen hun taal leren dooor imiteren. Kinderen bootsen de
taal die ze in hun omgeving horen na. Daarbij worden de meest frequente woorden het eerst geleerd. Daarnaast speelt goedkeuring van
ouders een rol.
Voor veel mensen lijkt het alsof het leren van de taal voornamelijk het imiteren is van volwassenen door kinderen, maar dit is toch
anders. Kinderen blijken zinnen te produceren die ze nog nooit eerder hebben gehoord (Ik heb gevald.) Wel is het zo dat het voorbeed van
de ouders noodzakelijk is om de taal te leren. Kinderen die zonder menselijk contact zijn opgevoed (wolfskinderen) bleken na de leeftijd
van 6 jaar niet meer in staat te zijn om taal te leren.
Creatieve constructietheorie (mentalisme)
Men gaat ervanuit dat dat kinderen taal niet imiteren, maar zelf over een aangeboren taalvermogen beschikken waarmee ze op een
creatieve manier zinnen kunnen bouwen. Een aanwijzing voor een aangeboren taallleermechanisme ligt in het feit dat een kind elke
willekeurige taal kan leren. Met het aangeboren taalleervermogen is een kind in staat om zelf structuur te ontdekken in de taal en kan
het ook zinnen vormen die het nog nooit eerder heeft gehoord. Wel is het zo dat de volgorde waarin een kind zich een taal eigen maakt
wordt bepaald door biologische rijping. Alle kinderen beginnen vanaf 1 jaar met het produceren van taal, omdat de hersens dan vergenoeg
ontwikkeld zijn.
Binnen de creatieve constructietheorie werd sterk de nadruk gelegd op de creatieve manier waarop een kind met behulp van
taalvermogen zelf zijn taal construeerde. De aandacht voor het taalaanbod raakte wat op de achtergrond.
Interactionele benadering
Het belang van het aangeboren taalleervermogen, maar benadrukt ook dat het taalanbod van de omgeving en de interactie tussen een kin
en andere moedertaalsprekers belangrijk is bij het leren van een taal. Wel is het zo dat het taalaanbod afgestemd moet zijn op de
mogelijkheden van het kind. Fouten maken in de taal zijn noodzakelijke stappen op weg naar het leren van de taal.
De taalontwikkeling van kinderen begint op het fonologisch niveau met het vormen van spraakklanken (baby begint met losse
spraakklanken als ‘ah’ ‘buh’ —> eerste stap in de taalontwikkeling).
Kinderen ontwikkelen zich ook op morfologisch niveau, waarbij het gaat om de manier waarop woorden gevomrd worden. Ze maken
geleidelijk aan de regels voor de opbouw van Nederlandse woorden eigen. In het begin worden hier nog fouten in gemaakt. (Bijvoorbeeld
gevald i.p.v. gevallen).
Op Semantisch niveau ontwikkelen kinderen zich ook. Het gaat hierbij om de betekenis van woorden. Dit kan in het begin nog fout gaan
door bijvoorbeeld voor alle dieren het woord ‘paard’ te gebruiken.
Op syntachtisch niveau leren de kinderen de regels die er zijn voor het combineren van woorden. Kinderen krijgen hierbij langzaam inzich
in de grammaticale regels van het Nederlands. Eerst nog korte onvolledige zinnen: ‘waar bal?’ en later volledige zin: ‘waar is de bal?’.
