Parodontologie college 2: epidemiologie
Voorbereidingsopdracht(en):
- Hoofdstuk 3 Epidemiologie van gingivitis en parodontitis van Beertsen et al. (2009)
Parodontologie. Houten: Bohn Stafleu van Loghum.
- Losse artikelen op Blackboard
Bloeding komt door vermeerdering van bloedvaten, zwelling door opzetting van bloedvaten.
Verlies van aanhechting zie je, klinisch, door het zien van de glazuur-cement grens. Je kunt
ook aanhechtingsverlies hebben zonder recessie, namelijk door het meten van een pocket
van groter dan 3 mm. Pseudopocket is een pocket van 4 zonder verlies van aanhechting.
Een behandelde (gezond gereduceerd) parodontitis hoeft niet te bloeden. Onbehandeld vaak
wel.
Op een röntgenfoto moet je eerst 1-2 mm onder de glazuur-cement grens zitten en wat je
daaronder meet is de pocket.
Diagnostiek van parodontologie doe je met: anamnese, klinische inspectie van beeld,
klinische metingen en röntgen. Zonder één van deze kun je geen diagnose stellen.
Klinisch epidemiologen willen weten:
- hoe vaak komt deze ziekte voor (in een populatie)? epidemiologen kijken nooit op
individueel niveau!
- door welke factoren wordt dit veroorzaakt?
- wat is de oorzaak van de ziekte?
- hoe kun je de ziekte behandelen?
- hoe kun je de ziekte voorkomen?
, Epidemiologie =
1. leer van de verspreiding van ziekten over het volk
2. systematische bestudering van het voorkomen van ziekten of afwijkingen in populaties,
waarbij de groep (dus niet het individu) het object van de studie is.
3. de wetenschap die de frequentie van ziekte bestudeert, deze tracht te begrijpen en te
verklaren.
Waarom epidemiologie voor een behandelaar?
Wanneer een ziekte bijvoorbeeld heel weinig voor komt, geeft dat een kleine kans weer dat
je het tegenkomt in jouw eigen praktijk. Daarom is het belangrijk om bijvoorbeeld te weten
hoeveel de ziekte voorkomt. Je gaat hierbij kijken naar de oorzaak van de ziekte.
Ook voor evaluatie van het beleid (beleid is wat je uitvoert, wat je doet) en om te voorspellen
en te screenen. Gewoon zodat het behandelplan goed gaat werken.
Observatie onderzoek en experimenteel onderzoek gecombineerd leiden tot
- een beschrijving van de prevalentie van een aandoening
- informatie over mogelijke etiologie
- preventieve programma’s en maatregelen om de aandoening te voorkomen
Opdracht:
- verschil tussen prevalentie en etiologie van ziekte
Etiologie gaat meer over de oorzaak van een ziekte en prevalentie gaat meer over hoe vaak
het voorkomt binnen een populatie(!).
- verschil tussen een risico factor en risico- indicator
Risicofactor is een aangetoonde (door longitudinaal cohort onderzoek) verschijnsel dat het
ontstaan van de ziekte vergroot.
Risico indicator is ongeveer hetzelfde maar het is nog niet aangetoond.
Roken is bij parodontitis een risicofactor, ras is een risicoindicator.
- verschil tussen cofounder en risico determinant
Cofounder = verstorende factor die risicofactor of –indicator veranderd, maar waar je niets
aan kunt doen.
Beoordelingssystemen van parodontium
Vroeger had je één index voor het hele parodontium, nu heb je meerdere indexen voor
verschillende aspecten van het parodontium; gingivitis, parodontitis, of verschillende plaque
en tandsteen indexen. Zelfs voor behandelbehoefte (CPITN en DPSI).
Index voor gingivitis:
- gingival index (Loe&Silness)
Voorbereidingsopdracht(en):
- Hoofdstuk 3 Epidemiologie van gingivitis en parodontitis van Beertsen et al. (2009)
Parodontologie. Houten: Bohn Stafleu van Loghum.
- Losse artikelen op Blackboard
Bloeding komt door vermeerdering van bloedvaten, zwelling door opzetting van bloedvaten.
Verlies van aanhechting zie je, klinisch, door het zien van de glazuur-cement grens. Je kunt
ook aanhechtingsverlies hebben zonder recessie, namelijk door het meten van een pocket
van groter dan 3 mm. Pseudopocket is een pocket van 4 zonder verlies van aanhechting.
Een behandelde (gezond gereduceerd) parodontitis hoeft niet te bloeden. Onbehandeld vaak
wel.
Op een röntgenfoto moet je eerst 1-2 mm onder de glazuur-cement grens zitten en wat je
daaronder meet is de pocket.
Diagnostiek van parodontologie doe je met: anamnese, klinische inspectie van beeld,
klinische metingen en röntgen. Zonder één van deze kun je geen diagnose stellen.
Klinisch epidemiologen willen weten:
- hoe vaak komt deze ziekte voor (in een populatie)? epidemiologen kijken nooit op
individueel niveau!
- door welke factoren wordt dit veroorzaakt?
- wat is de oorzaak van de ziekte?
- hoe kun je de ziekte behandelen?
- hoe kun je de ziekte voorkomen?
, Epidemiologie =
1. leer van de verspreiding van ziekten over het volk
2. systematische bestudering van het voorkomen van ziekten of afwijkingen in populaties,
waarbij de groep (dus niet het individu) het object van de studie is.
3. de wetenschap die de frequentie van ziekte bestudeert, deze tracht te begrijpen en te
verklaren.
Waarom epidemiologie voor een behandelaar?
Wanneer een ziekte bijvoorbeeld heel weinig voor komt, geeft dat een kleine kans weer dat
je het tegenkomt in jouw eigen praktijk. Daarom is het belangrijk om bijvoorbeeld te weten
hoeveel de ziekte voorkomt. Je gaat hierbij kijken naar de oorzaak van de ziekte.
Ook voor evaluatie van het beleid (beleid is wat je uitvoert, wat je doet) en om te voorspellen
en te screenen. Gewoon zodat het behandelplan goed gaat werken.
Observatie onderzoek en experimenteel onderzoek gecombineerd leiden tot
- een beschrijving van de prevalentie van een aandoening
- informatie over mogelijke etiologie
- preventieve programma’s en maatregelen om de aandoening te voorkomen
Opdracht:
- verschil tussen prevalentie en etiologie van ziekte
Etiologie gaat meer over de oorzaak van een ziekte en prevalentie gaat meer over hoe vaak
het voorkomt binnen een populatie(!).
- verschil tussen een risico factor en risico- indicator
Risicofactor is een aangetoonde (door longitudinaal cohort onderzoek) verschijnsel dat het
ontstaan van de ziekte vergroot.
Risico indicator is ongeveer hetzelfde maar het is nog niet aangetoond.
Roken is bij parodontitis een risicofactor, ras is een risicoindicator.
- verschil tussen cofounder en risico determinant
Cofounder = verstorende factor die risicofactor of –indicator veranderd, maar waar je niets
aan kunt doen.
Beoordelingssystemen van parodontium
Vroeger had je één index voor het hele parodontium, nu heb je meerdere indexen voor
verschillende aspecten van het parodontium; gingivitis, parodontitis, of verschillende plaque
en tandsteen indexen. Zelfs voor behandelbehoefte (CPITN en DPSI).
Index voor gingivitis:
- gingival index (Loe&Silness)
