College parodontale screening
Eerste sheet: metingen van een onderzoek
Moderate = beginnende paro
Severe = ernstige paro
Advanced = hele ernstige paro
De conclusie daarvan was;
- Het aantal mensen met ernstige parodontitis was in 1973 erg klein terwijl de techniek nog niet zo
goed was als tegenwoordig, dit komt omdat parodontitis nog werd gezien als een ouderdomsziekte,
en wanneer men hele ernstige parodontitis had werden de tanden gewoon geëxtraheerd waardoor
het niet meer werd gemonitord.
- Meer gezonde mensen. Daarom neemt de groep van beginnende paro af. Wat je wel ziet, dat de
ernstige vorm van paro de laatste jaren niet veranderd; ondanks de goede mondzorg. Het zou kunnen
zijn dat parodontitis genetisch kan zijn, het is daarbij multifactorieel.
Ken de resultaten en conclusies van dit onderzoek! Realiseer je dat 90% in de praktijk gezonde tot
beginnende paro heeft. Ver gevorderd zal niet snel gezien worden. Het is belangrijk om deze
gegevens te kennen, zodat je kunt bedenken wat je in de praktijk kunt verwachten.
Het zou kunnen zijn dat in het front gingivitis zit, maar botafbraak bij de molaren. Dan krijgt een
patiënt de diagnose parodontitis. Op zo’n moment moet je wel uitleggen dat het plaatselijke
parodontitis is en moet je het dus goed ‘’parodontaal screenen’’. Wanneer iemand ernstige
parodontale aandoeningen heeft moet je diegene doorsturen naar de paro afdeling.
Realiseer je dat klinisch iets er heel goed uit kan zien maar met röntgenfoto’s slecht kan zijn! Kijk
goed naar de lamina dura (witte lijn rondom de tand), als dit doorbroken wordt, zal er botafbraak zijn.
Kijk dus altijd zowel klinisch als met röntgen.
, Gouden standaard
Om paro te constateren bij een patiënt…. Is het belangrijk om dit te noteren:
- Pocketdieptes
- Verlies van aanhechting (wat je meet met je pocketsonde)
- De röntgenstatus!!!!
Aanhechtingsverlies kun je niet op een röntgenfoto constateren, dat moet je klinisch bekijken. Dit
komt omdat het een soft tissue gegeven is, dit kun je alleen met je pocketsonde meten.
CPTIN
= community periodontal index of treatment needs
Hiermee bepaal je de behandelbehoefte bij grote
populaties
Omdat het heel lang duurt om per patiënt een
pocketstatus te maken, kun je ook de CPITN gebruiken.
Hierbij hoort ook een speciale CPITN pocketsonde. Het
bolletje op deze sonde zit erbij voor het tandsteen
voelen.
Het is per sextant, je
sondeert exploratief en je
geeft een score. Hierbij
ontbreekt de parodontale
afbraak! Het zegt alleen
wat over pocketdieptes,
(bij een wat vergrote
pocketdiepte heeft het
niet altijd te maken met
aanhechtingsverlies of
botafbraak, dit kan komen
door een verdikte
gingivarand, realiseer je
dit!).
CIPTN is dus bedoelt om behandelbehoeften te meten, maar tegenwoordig wordt het meer gebruikt
om de prevalentie te bekijken.
Diagnostiek
Diagnostiek bij gingivitis
Hierbij kijk je naar infectie…
- BOP
- (pseudo) pockets
Diagnostiek bij parodontitis
Hierbij kijk je naar infectie en parodontaal afbraak:
- Infectie bekijk je met de BOP en kijk je naar pocketdiepte
- Bij parodontale afbraak bekijk je aanhechtingsverlies,, botafbraak op röntgen, aanwezigheid
furcaties, mobiliteit
Eerste sheet: metingen van een onderzoek
Moderate = beginnende paro
Severe = ernstige paro
Advanced = hele ernstige paro
De conclusie daarvan was;
- Het aantal mensen met ernstige parodontitis was in 1973 erg klein terwijl de techniek nog niet zo
goed was als tegenwoordig, dit komt omdat parodontitis nog werd gezien als een ouderdomsziekte,
en wanneer men hele ernstige parodontitis had werden de tanden gewoon geëxtraheerd waardoor
het niet meer werd gemonitord.
- Meer gezonde mensen. Daarom neemt de groep van beginnende paro af. Wat je wel ziet, dat de
ernstige vorm van paro de laatste jaren niet veranderd; ondanks de goede mondzorg. Het zou kunnen
zijn dat parodontitis genetisch kan zijn, het is daarbij multifactorieel.
Ken de resultaten en conclusies van dit onderzoek! Realiseer je dat 90% in de praktijk gezonde tot
beginnende paro heeft. Ver gevorderd zal niet snel gezien worden. Het is belangrijk om deze
gegevens te kennen, zodat je kunt bedenken wat je in de praktijk kunt verwachten.
Het zou kunnen zijn dat in het front gingivitis zit, maar botafbraak bij de molaren. Dan krijgt een
patiënt de diagnose parodontitis. Op zo’n moment moet je wel uitleggen dat het plaatselijke
parodontitis is en moet je het dus goed ‘’parodontaal screenen’’. Wanneer iemand ernstige
parodontale aandoeningen heeft moet je diegene doorsturen naar de paro afdeling.
Realiseer je dat klinisch iets er heel goed uit kan zien maar met röntgenfoto’s slecht kan zijn! Kijk
goed naar de lamina dura (witte lijn rondom de tand), als dit doorbroken wordt, zal er botafbraak zijn.
Kijk dus altijd zowel klinisch als met röntgen.
, Gouden standaard
Om paro te constateren bij een patiënt…. Is het belangrijk om dit te noteren:
- Pocketdieptes
- Verlies van aanhechting (wat je meet met je pocketsonde)
- De röntgenstatus!!!!
Aanhechtingsverlies kun je niet op een röntgenfoto constateren, dat moet je klinisch bekijken. Dit
komt omdat het een soft tissue gegeven is, dit kun je alleen met je pocketsonde meten.
CPTIN
= community periodontal index of treatment needs
Hiermee bepaal je de behandelbehoefte bij grote
populaties
Omdat het heel lang duurt om per patiënt een
pocketstatus te maken, kun je ook de CPITN gebruiken.
Hierbij hoort ook een speciale CPITN pocketsonde. Het
bolletje op deze sonde zit erbij voor het tandsteen
voelen.
Het is per sextant, je
sondeert exploratief en je
geeft een score. Hierbij
ontbreekt de parodontale
afbraak! Het zegt alleen
wat over pocketdieptes,
(bij een wat vergrote
pocketdiepte heeft het
niet altijd te maken met
aanhechtingsverlies of
botafbraak, dit kan komen
door een verdikte
gingivarand, realiseer je
dit!).
CIPTN is dus bedoelt om behandelbehoeften te meten, maar tegenwoordig wordt het meer gebruikt
om de prevalentie te bekijken.
Diagnostiek
Diagnostiek bij gingivitis
Hierbij kijk je naar infectie…
- BOP
- (pseudo) pockets
Diagnostiek bij parodontitis
Hierbij kijk je naar infectie en parodontaal afbraak:
- Infectie bekijk je met de BOP en kijk je naar pocketdiepte
- Bij parodontale afbraak bekijk je aanhechtingsverlies,, botafbraak op röntgen, aanwezigheid
furcaties, mobiliteit
