Deel 1, Hoofdstuk 1: Op verandering gerichte gesprekken.
Motiveren is het beïnvloeden van het gedrag van een ander.
Motiverende gespreksvoering heeft betrekking op zowel de motivatie tot actie, als de motivatie mbt
de verandering van gedrag.
MGV heeft aandacht voor de natuurlijke taal over verandering, met gevolgen voor de wijze waarop
verandering gerichte gesprekken met meer effect gevoerd kunnen worden.
MGV gaat over het zodanig voeren van gesprekken dat mensen zelf, al pratend, komen tot
verandering die overeenstemt met hun waarden en belangen.
3 soorten continuüms in helpende gesprekken:
- Sturend; helper geeft informatie, advies en instructies.
- Gidsend; helper luistert, bied expertise aan.
- Volgend: helper luistert, en laat cliënt het op zijn eigen manier uitzoeken en oplossen.
MGV ligt precies tussen sturend en volgend in.
Ambivalent: Zowel reden hebben om het te doen, als reden om het niet te doen.
Wanneer je ambivalent bent, ben je een stap dichter bij verandering. Ambivalent zijn is het willen van
twee dingen tegelijk die eigenlijk tegenstrijdig zijn.
5 vragen die kunnen helpen bij MGV:
1. Waarom zou je dit willen veranderen?
2. Hoe zou je de verandering kunnen aanpakken?
3. Wat zijn de drie belangrijkste redenen om dat te veranderen?
4. Hoe belangrijk is deze verandering voor je, en waarom?
Na deze vraag wat je kort samen wat er door cliënt gezegd is en stel je de volgende vraag:
5. En, Wat ga je doen denk je?
Motiverende gespreksvoering= een op samenwerking gerichte gespreksstijl die iemands eigen
motivatie en bereidheid tot verandering versterkt.
Kernpunten van Motiverende gespreksvoering:
- Motiverende gespreksvoering is een op samenwerken gerichte gespreksstijl die iemand eigen
motivatie en bereidheid versterkt.
- De basisstijl van MGV is die van gidsen, dat tussen de sturende en de volgende stijl in ligt en dat
elementen van beide bevat.
- Ambivalentie hoort bij voorbereiden op verandering en kan een kwestie zijn waar iemand enige tijd
in vast zit.
- Als een helper een sturende stijl gebruikt en voor verandering pleit tegen iemand die ambivalent is,
dan roept dat bij die ander vanzelf tegengestelde argumenten op.
,- Mensen raken vooral overtuigd van wat ze zichzelf horen zeggen.
Hoofdstuk 2: De 'spirit' van Motiverende gespreksvoering
4 kernelementen in de spirit van MGV:
- Partnerschap:
MGV wordt gedaan voor en met iemand. MGV gaat over exploreren, belangstelling, ondersteuning en
om het creëren van een positief klimaat. MGV is een manier om de eigen motivatie en bronnen voor
verandering te activeren.
- Acceptatie:
Acceptatie bevat 4 aspecten:
1. Absolute waarde: De acceptatie van de cliënt en de waardering van zijn kunnen. Het geloof in de
mogelijkheden en de betrouwbaarheid van een cliënt.
2. Accurate empathie: een actieve belangstelling voor de belevingswereld van de ander, en de
daadwerkelijke inspanning deze te begrijpen.
3. Autonomie ondersteunen: Mensen hebben altijd recht op het maken van eigen keuzes en het
ondervinden van respect hierin.
4. Bevestigen: Houdt het erkennen van iemands sterke kanten en inzet in.
Je erkent ieders absolute waarde en potentie als mens, erkent en ondersteunt iemands
onherroepelijke autonomie om zijn of haar eigen weg te kiezen, probeert door accurate empathie
iemands belevingswereld te vatten bevestigt iemands sterke punten en inspanningen.
- Compassie:
Houdt in dat je je actief inzet voor het welzijn van een ander, dat je de behoeften van de ander
voorop stelt.
- Ontlokken:
Het is taak van jou als hulpverlener om in een cliënt naar boven te halen wat er al aan persoonlijke
krachten in de cliënt zit.
Kernpunten hoofdstuk 2:
- Motiverende gespreksvoering is een persoonsgerichte manier van hulpverlenen om het veel
voorkomende probleem van ambivalentie ten aanzien van verandering aan te pakken.
- MGV doe je voor of met iemand, niet bij of op iemand.
- De vier kenmerken van de onderliggende spirit van MGV zijn: Partnerschap, acceptatie, compassie
en ontlokken.
- Acceptatie omvat de vier aspecten: absolute waarde, accurate emapthie, ondersteuning van
autonomie en bevestiging.
- MGV gaat om het ontlokken van wat al aanwezig is, niet om iets aanbrengen wat ontbreekt.
Hoofdstuk 3: Motiverende gespreksvoering- de methode
,Het proces van beslissingen nemen is vaak circulair. De verschillende overlappende processen binnen
MGV zijn: engageren, focussen, ontlokken en plannen. Deze processen kunnen elkaar overlappen, in
elkaar overvloeien of terugkeren.
Engageren:
Engageren is het proces waarbij twee partijen een nuttig contact en een werkrelatie aangaan.
Focussen:
Focussen is het proces waarmee in een gesprek over verandering een bepaalde richting ingeslagen
wordt.
Ontlokken:
Dit houdt het ontlokken van de verander motiven van de cliënt zelf in. Het houdt in dat je als
hulpverlener de cliënt zelf argumenten voor verandering laat verwoorden.
Plannen:
Plannen omvat zowel het ontwikkelen van de vastbeslotenheid om te veranderen als het formuleren
van een actieplan. Plannen is de koppeling tussen verandertaal en verandergedrag.
Basisvaardigheden in MGV:
- Open vragen stellen;
- Bevestigen:
- Reflectief luisteren;
- Samenvatten;
- Informeren en adviseren;
Kernpunten hoofdstuk 3:
- De vier kernprocessen van MGV zijn engageren, focussen, ontlokken en plannen.
- Engageren is het proces van aangaan van een behulpzaam contact en een werkrelatie.
- Focussen is het proces waarmee het gesprek over veranderingen een bepaalde kant op gaat en blijft
gaan.
- Het proces van ontlokken houdt het ontlokken van de eigen motivatie van de persoon voor een
bepaalde verandering en is de kern van MGV.
- Het proces van plannen omvat zowel het ontwikkelen van vastbeslotenheid om te veranderen als
het formuleren van een concreet plan van actie.
Deel 2: Engageren, de relatie als grondslag
Hoofdstuk 4: Engagement aangaan en tegengaan
3 aspecten van positieve binding:
1. het vestigen van een werkrelatie die zich kenmerkt door vertrouwen en wederzijds respect.
2. overeenstemming over behandeldoelen.
, 3. samenwerking met betrekking tot de overeengekomen taken om deze doelen te bereiken.
Engageren= het proces van het vestigen van een helpende relatie die zich kenmerkt door wederzijds
vertrouwen en respect.
Valkuilen die engagement kunnen aantasten:
- De valkuil van assessment: Je hoeft niet eerst heel veel van een cliënt te weten voor je in staat bent
hem te helpen.
- De valkuil van deskundigheid: het stellen van veel vragen doet vermoeden dat je ook met een
oplossing aan komt. Een deskundige-rol werkt niet zo best als er verandering op persoonlijk vlak
nodig is.
- De valkuil van voortijdige focus: oppassen om niet te snel te willen focussen op een probleem. Je
kunt niet het probleem oplossen zonder dat er een werkrelatie is en doelen zijn opgesteld.
- De valkuil van etiketteren: Oppassen met uitspraken als, je bent alcoholist, je hebt diabetes.
- De valkuil van de schuldvraag: Zorgen over schuld kun je afweren door aan te geven dat het niet uit
maakt wiens schuld het is maar om te kijken waar de client last van heeft en wat we daaraan kunnen
doen.
- De valkuil van babbelen: oppassen voor kletsen zonder doel of richting.
Wat bevorderdt engagement:
- Wensen of doelen. Wat wilde je of hoopte je toen je erheen ging? Waar ben je naar op zoek?
- Belang: Hoe belangrijk is het waar je naar op zoek bent? Hoeveel prioriteit heeft het?
- Positiviteit: Had je een goed gevoel over de ervaring? Voelde je je welkom, gewaardeerd en
gerespecteerd? Werd je op een warme en vriendelijke manier behandeld?
- Verwachtingen. Wat dacht je dat er zou gebeuren? Kwam je ervaring overeen met wat je
verwachtte? Beantwoordde het aan je verwachtingen?
- Hoop: Denk je dat iemand als je hier geholpen wordt te vinden waar je naar op zoek bent? Geloof je
dat het je zal helpen?
Kernpunten:
- Engageren is het proces van het bewerkstelligen van een helpende relatie die zich kenmerkt door
vertrouwen en respect.
- Een contact beginnen met assessment kan de cliënt in een passieve rol plaatsen en engagement in
de weg zitten.
- Sturen vanuit een expertrol werkt niet goed wanneer het aankomt op persoonlijke verandering.
- Discussie over het al dan niet passend zijn van een diagnostisch etiket kunnen contraproductief zijn.
- Meer dan een beetje informele praat is naar alle waarschijnlijkheid niet functioneel.
Hoofdstuk 5: Luisteren, dillema's begrijpen
Motiveren is het beïnvloeden van het gedrag van een ander.
Motiverende gespreksvoering heeft betrekking op zowel de motivatie tot actie, als de motivatie mbt
de verandering van gedrag.
MGV heeft aandacht voor de natuurlijke taal over verandering, met gevolgen voor de wijze waarop
verandering gerichte gesprekken met meer effect gevoerd kunnen worden.
MGV gaat over het zodanig voeren van gesprekken dat mensen zelf, al pratend, komen tot
verandering die overeenstemt met hun waarden en belangen.
3 soorten continuüms in helpende gesprekken:
- Sturend; helper geeft informatie, advies en instructies.
- Gidsend; helper luistert, bied expertise aan.
- Volgend: helper luistert, en laat cliënt het op zijn eigen manier uitzoeken en oplossen.
MGV ligt precies tussen sturend en volgend in.
Ambivalent: Zowel reden hebben om het te doen, als reden om het niet te doen.
Wanneer je ambivalent bent, ben je een stap dichter bij verandering. Ambivalent zijn is het willen van
twee dingen tegelijk die eigenlijk tegenstrijdig zijn.
5 vragen die kunnen helpen bij MGV:
1. Waarom zou je dit willen veranderen?
2. Hoe zou je de verandering kunnen aanpakken?
3. Wat zijn de drie belangrijkste redenen om dat te veranderen?
4. Hoe belangrijk is deze verandering voor je, en waarom?
Na deze vraag wat je kort samen wat er door cliënt gezegd is en stel je de volgende vraag:
5. En, Wat ga je doen denk je?
Motiverende gespreksvoering= een op samenwerking gerichte gespreksstijl die iemands eigen
motivatie en bereidheid tot verandering versterkt.
Kernpunten van Motiverende gespreksvoering:
- Motiverende gespreksvoering is een op samenwerken gerichte gespreksstijl die iemand eigen
motivatie en bereidheid versterkt.
- De basisstijl van MGV is die van gidsen, dat tussen de sturende en de volgende stijl in ligt en dat
elementen van beide bevat.
- Ambivalentie hoort bij voorbereiden op verandering en kan een kwestie zijn waar iemand enige tijd
in vast zit.
- Als een helper een sturende stijl gebruikt en voor verandering pleit tegen iemand die ambivalent is,
dan roept dat bij die ander vanzelf tegengestelde argumenten op.
,- Mensen raken vooral overtuigd van wat ze zichzelf horen zeggen.
Hoofdstuk 2: De 'spirit' van Motiverende gespreksvoering
4 kernelementen in de spirit van MGV:
- Partnerschap:
MGV wordt gedaan voor en met iemand. MGV gaat over exploreren, belangstelling, ondersteuning en
om het creëren van een positief klimaat. MGV is een manier om de eigen motivatie en bronnen voor
verandering te activeren.
- Acceptatie:
Acceptatie bevat 4 aspecten:
1. Absolute waarde: De acceptatie van de cliënt en de waardering van zijn kunnen. Het geloof in de
mogelijkheden en de betrouwbaarheid van een cliënt.
2. Accurate empathie: een actieve belangstelling voor de belevingswereld van de ander, en de
daadwerkelijke inspanning deze te begrijpen.
3. Autonomie ondersteunen: Mensen hebben altijd recht op het maken van eigen keuzes en het
ondervinden van respect hierin.
4. Bevestigen: Houdt het erkennen van iemands sterke kanten en inzet in.
Je erkent ieders absolute waarde en potentie als mens, erkent en ondersteunt iemands
onherroepelijke autonomie om zijn of haar eigen weg te kiezen, probeert door accurate empathie
iemands belevingswereld te vatten bevestigt iemands sterke punten en inspanningen.
- Compassie:
Houdt in dat je je actief inzet voor het welzijn van een ander, dat je de behoeften van de ander
voorop stelt.
- Ontlokken:
Het is taak van jou als hulpverlener om in een cliënt naar boven te halen wat er al aan persoonlijke
krachten in de cliënt zit.
Kernpunten hoofdstuk 2:
- Motiverende gespreksvoering is een persoonsgerichte manier van hulpverlenen om het veel
voorkomende probleem van ambivalentie ten aanzien van verandering aan te pakken.
- MGV doe je voor of met iemand, niet bij of op iemand.
- De vier kenmerken van de onderliggende spirit van MGV zijn: Partnerschap, acceptatie, compassie
en ontlokken.
- Acceptatie omvat de vier aspecten: absolute waarde, accurate emapthie, ondersteuning van
autonomie en bevestiging.
- MGV gaat om het ontlokken van wat al aanwezig is, niet om iets aanbrengen wat ontbreekt.
Hoofdstuk 3: Motiverende gespreksvoering- de methode
,Het proces van beslissingen nemen is vaak circulair. De verschillende overlappende processen binnen
MGV zijn: engageren, focussen, ontlokken en plannen. Deze processen kunnen elkaar overlappen, in
elkaar overvloeien of terugkeren.
Engageren:
Engageren is het proces waarbij twee partijen een nuttig contact en een werkrelatie aangaan.
Focussen:
Focussen is het proces waarmee in een gesprek over verandering een bepaalde richting ingeslagen
wordt.
Ontlokken:
Dit houdt het ontlokken van de verander motiven van de cliënt zelf in. Het houdt in dat je als
hulpverlener de cliënt zelf argumenten voor verandering laat verwoorden.
Plannen:
Plannen omvat zowel het ontwikkelen van de vastbeslotenheid om te veranderen als het formuleren
van een actieplan. Plannen is de koppeling tussen verandertaal en verandergedrag.
Basisvaardigheden in MGV:
- Open vragen stellen;
- Bevestigen:
- Reflectief luisteren;
- Samenvatten;
- Informeren en adviseren;
Kernpunten hoofdstuk 3:
- De vier kernprocessen van MGV zijn engageren, focussen, ontlokken en plannen.
- Engageren is het proces van aangaan van een behulpzaam contact en een werkrelatie.
- Focussen is het proces waarmee het gesprek over veranderingen een bepaalde kant op gaat en blijft
gaan.
- Het proces van ontlokken houdt het ontlokken van de eigen motivatie van de persoon voor een
bepaalde verandering en is de kern van MGV.
- Het proces van plannen omvat zowel het ontwikkelen van vastbeslotenheid om te veranderen als
het formuleren van een concreet plan van actie.
Deel 2: Engageren, de relatie als grondslag
Hoofdstuk 4: Engagement aangaan en tegengaan
3 aspecten van positieve binding:
1. het vestigen van een werkrelatie die zich kenmerkt door vertrouwen en wederzijds respect.
2. overeenstemming over behandeldoelen.
, 3. samenwerking met betrekking tot de overeengekomen taken om deze doelen te bereiken.
Engageren= het proces van het vestigen van een helpende relatie die zich kenmerkt door wederzijds
vertrouwen en respect.
Valkuilen die engagement kunnen aantasten:
- De valkuil van assessment: Je hoeft niet eerst heel veel van een cliënt te weten voor je in staat bent
hem te helpen.
- De valkuil van deskundigheid: het stellen van veel vragen doet vermoeden dat je ook met een
oplossing aan komt. Een deskundige-rol werkt niet zo best als er verandering op persoonlijk vlak
nodig is.
- De valkuil van voortijdige focus: oppassen om niet te snel te willen focussen op een probleem. Je
kunt niet het probleem oplossen zonder dat er een werkrelatie is en doelen zijn opgesteld.
- De valkuil van etiketteren: Oppassen met uitspraken als, je bent alcoholist, je hebt diabetes.
- De valkuil van de schuldvraag: Zorgen over schuld kun je afweren door aan te geven dat het niet uit
maakt wiens schuld het is maar om te kijken waar de client last van heeft en wat we daaraan kunnen
doen.
- De valkuil van babbelen: oppassen voor kletsen zonder doel of richting.
Wat bevorderdt engagement:
- Wensen of doelen. Wat wilde je of hoopte je toen je erheen ging? Waar ben je naar op zoek?
- Belang: Hoe belangrijk is het waar je naar op zoek bent? Hoeveel prioriteit heeft het?
- Positiviteit: Had je een goed gevoel over de ervaring? Voelde je je welkom, gewaardeerd en
gerespecteerd? Werd je op een warme en vriendelijke manier behandeld?
- Verwachtingen. Wat dacht je dat er zou gebeuren? Kwam je ervaring overeen met wat je
verwachtte? Beantwoordde het aan je verwachtingen?
- Hoop: Denk je dat iemand als je hier geholpen wordt te vinden waar je naar op zoek bent? Geloof je
dat het je zal helpen?
Kernpunten:
- Engageren is het proces van het bewerkstelligen van een helpende relatie die zich kenmerkt door
vertrouwen en respect.
- Een contact beginnen met assessment kan de cliënt in een passieve rol plaatsen en engagement in
de weg zitten.
- Sturen vanuit een expertrol werkt niet goed wanneer het aankomt op persoonlijke verandering.
- Discussie over het al dan niet passend zijn van een diagnostisch etiket kunnen contraproductief zijn.
- Meer dan een beetje informele praat is naar alle waarschijnlijkheid niet functioneel.
Hoofdstuk 5: Luisteren, dillema's begrijpen
