Wat is het verband tussen een depressie en hart- & vaatziekten?
Goldston K, Baillie AJ (2008). Depression and coronary heart disease: A review of the epidemiological evidence,
explanatory mechanisms and management approaches.
Inleiding
Sommige psychologische kenmerken hebben een relatie met hart- & vaatziekten. Dit zijn depressie en
angstklachten, temperamentfactoren (boos, vijandig) en chronische life stressors (werk-, relatiestress etc.).
Depressie is het meest onderzocht, dit is een review van die artikelen om psychologen te ondersteunen om mensen
met hart- & vaatziekten en een depressie te helpen.
Coronary Heart Disease: pijn in de borst en hartaanvallen (myocardial infarction, MI) als gevolg van
verstopte aders. Van de mensen met CHD heeft 20% een depressie.
Depressie speelt een belangrijke rol in de ontstaanswijze en prognose van CHD, het is dus van belang dat er veel
onderzoek wordt gedaan naar het verband tussen die 2. Atherosclerose: beschadiging in ader waar bloedplaatjes en
cholesterol aan blijft hangen.
Epidemiologische studies
Studies over ontstaanswijze: alle studies toonde aan dat CHD gelinkt is aan depressie. Ook hebben de studies
dat het hebben van een depressie kan leiden tot ontwikkelen van CHG met MI’s. Er moeten meer follow up
studies komen om echt te zien of het een leidt tot het ander.
Studies over prognose: door verschil in methode en patiënt- en comorbide factors moeilijk resultaat krijgen.
Wel kwam uit alle onderzoeken dat het hebben van een depressie bij al bestaande CHD zorgt voor een
snellere dood.
Meten van depressie
Bij het meten van depressie rekening worden gehouden met echte depressieve symptomen of overlap met
somatische symptomen (van CHD). Er moet echt worden vastgesteld dat het een depressie is en of het niet door
de symptomen komt. Er werd aangetoond dat een minor depressie minder effect heeft dan een major depressie
(major depressive disorder). Dit wordt een dosis-respons reactie genoemd.
Mechanismen die depressie en CHD linken
Biologische mechanismen:
o Verstoorde HPA-as: doordat de HPA- as is verstoord en het sympathische zenuwstelsel over gestimuleerd
wordt, is er meer adrenaline, noradrenaline en cortisol. Te veel aan cortisol zorgt van deactivatie HPA. Dit
lijdt tot een onbalans in para- en sympathische activiteit hoge bloeddruk en hartritmestoornissen.
o Verstoord hartritme: door depressie minder fluctuatie in hartritme, wat weer sneller tot MI’s kan.
o Verstoring in bloedstolling: dit gebeurd bij een depressie. Verhoging van bloedplaatjes mechanismen kan
zorgen voor een stolling van het bloed wat kan leiden tot een MI.
o Verlies bloedvezels: vaak bij oudere mensen en CHD, maar ook gezien bij patiënten met een depressie
(zowel jong als oud).
o Immuunsysteem activatie: depressie activeert het immuunsysteem en ontstekingsprocessen, dezelfde
processen die ook zorgen voor CHD. Als depressie opgelost wordt zou CHD ook opgelost moeten zijn.
o ‘The vascular depression hypothese’: depressie ontstaat doordat het hele vasculaire systeem in het
lichaam is aangetast door CHD. Vooral zoeken bij mensen waarbij depressie therapie niet aanslaat.
Gedragsmatige mechanismen: mensen met depressie zouden minder goed in staat zijn om hun levensstijl te
veranderen om CHD te voorkomen. Ook doen ze minder aan beweging.
Aanhankelijkheid aan behandeling: mensen met een depressie zijn 3x zo minder behandelingstrouw dan dat
normale mensen dat zijn. Dit heeft ook betrekking op het nemen van medicijnen. Ze volgen ook minder
aanwijzingen op
Sociale steun: sociale steun lijkt zowel een beschermende factor te zijn voor het ontwikkelen van CHD, als
bij mensen die het al hebben. Depressieve mensen hebben minder sociale support of willen het gewoon niet.
Interventies voor mensen met CHD en comorbide depressie
Beweging: minder depressie in mensen die bewegen. Het zou ook effectief zijn als behandeling van
depressie. Uit een onderzoek bleek dat beweging even effectief was als medicatie.
Non-specifieke psychologische interventies: mensen met CHD die geen psychologische interventie hadden
gehad gingen sneller dood. Vooral door de daling van depressie- & angstklachten, bloeddruk, hartslag en
cholesterol. Een ander onderzoek vond weer niks. In andere onderzoeken kwam naar voren dat het vooral
ging om het verminderen van de psychologische stress, wat een daling in CHD veroorzaakt.
Specifieke interventies voor depressie: werken sowieso voor depressie en voor het verbeteren van sociale
steun maar nog niet echt onderzoek gedaan in de context van CHD. Uit andere onderzoek kwam wel dat de
symptomen en het risico iets verlaagd werden maar niet per se dat de mensen met therapie voor depressie
langer leefden.
Psycho farmacotherapie: trials gedaan met SSRI’s. Sertraline, fluoxetine, paroxetine en fluvoxamine zijn
effectief bij het behandelen van depressie. Tricyclische antidepressiva hebben effect op de vasculaire
Goldston K, Baillie AJ (2008). Depression and coronary heart disease: A review of the epidemiological evidence,
explanatory mechanisms and management approaches.
Inleiding
Sommige psychologische kenmerken hebben een relatie met hart- & vaatziekten. Dit zijn depressie en
angstklachten, temperamentfactoren (boos, vijandig) en chronische life stressors (werk-, relatiestress etc.).
Depressie is het meest onderzocht, dit is een review van die artikelen om psychologen te ondersteunen om mensen
met hart- & vaatziekten en een depressie te helpen.
Coronary Heart Disease: pijn in de borst en hartaanvallen (myocardial infarction, MI) als gevolg van
verstopte aders. Van de mensen met CHD heeft 20% een depressie.
Depressie speelt een belangrijke rol in de ontstaanswijze en prognose van CHD, het is dus van belang dat er veel
onderzoek wordt gedaan naar het verband tussen die 2. Atherosclerose: beschadiging in ader waar bloedplaatjes en
cholesterol aan blijft hangen.
Epidemiologische studies
Studies over ontstaanswijze: alle studies toonde aan dat CHD gelinkt is aan depressie. Ook hebben de studies
dat het hebben van een depressie kan leiden tot ontwikkelen van CHG met MI’s. Er moeten meer follow up
studies komen om echt te zien of het een leidt tot het ander.
Studies over prognose: door verschil in methode en patiënt- en comorbide factors moeilijk resultaat krijgen.
Wel kwam uit alle onderzoeken dat het hebben van een depressie bij al bestaande CHD zorgt voor een
snellere dood.
Meten van depressie
Bij het meten van depressie rekening worden gehouden met echte depressieve symptomen of overlap met
somatische symptomen (van CHD). Er moet echt worden vastgesteld dat het een depressie is en of het niet door
de symptomen komt. Er werd aangetoond dat een minor depressie minder effect heeft dan een major depressie
(major depressive disorder). Dit wordt een dosis-respons reactie genoemd.
Mechanismen die depressie en CHD linken
Biologische mechanismen:
o Verstoorde HPA-as: doordat de HPA- as is verstoord en het sympathische zenuwstelsel over gestimuleerd
wordt, is er meer adrenaline, noradrenaline en cortisol. Te veel aan cortisol zorgt van deactivatie HPA. Dit
lijdt tot een onbalans in para- en sympathische activiteit hoge bloeddruk en hartritmestoornissen.
o Verstoord hartritme: door depressie minder fluctuatie in hartritme, wat weer sneller tot MI’s kan.
o Verstoring in bloedstolling: dit gebeurd bij een depressie. Verhoging van bloedplaatjes mechanismen kan
zorgen voor een stolling van het bloed wat kan leiden tot een MI.
o Verlies bloedvezels: vaak bij oudere mensen en CHD, maar ook gezien bij patiënten met een depressie
(zowel jong als oud).
o Immuunsysteem activatie: depressie activeert het immuunsysteem en ontstekingsprocessen, dezelfde
processen die ook zorgen voor CHD. Als depressie opgelost wordt zou CHD ook opgelost moeten zijn.
o ‘The vascular depression hypothese’: depressie ontstaat doordat het hele vasculaire systeem in het
lichaam is aangetast door CHD. Vooral zoeken bij mensen waarbij depressie therapie niet aanslaat.
Gedragsmatige mechanismen: mensen met depressie zouden minder goed in staat zijn om hun levensstijl te
veranderen om CHD te voorkomen. Ook doen ze minder aan beweging.
Aanhankelijkheid aan behandeling: mensen met een depressie zijn 3x zo minder behandelingstrouw dan dat
normale mensen dat zijn. Dit heeft ook betrekking op het nemen van medicijnen. Ze volgen ook minder
aanwijzingen op
Sociale steun: sociale steun lijkt zowel een beschermende factor te zijn voor het ontwikkelen van CHD, als
bij mensen die het al hebben. Depressieve mensen hebben minder sociale support of willen het gewoon niet.
Interventies voor mensen met CHD en comorbide depressie
Beweging: minder depressie in mensen die bewegen. Het zou ook effectief zijn als behandeling van
depressie. Uit een onderzoek bleek dat beweging even effectief was als medicatie.
Non-specifieke psychologische interventies: mensen met CHD die geen psychologische interventie hadden
gehad gingen sneller dood. Vooral door de daling van depressie- & angstklachten, bloeddruk, hartslag en
cholesterol. Een ander onderzoek vond weer niks. In andere onderzoeken kwam naar voren dat het vooral
ging om het verminderen van de psychologische stress, wat een daling in CHD veroorzaakt.
Specifieke interventies voor depressie: werken sowieso voor depressie en voor het verbeteren van sociale
steun maar nog niet echt onderzoek gedaan in de context van CHD. Uit andere onderzoek kwam wel dat de
symptomen en het risico iets verlaagd werden maar niet per se dat de mensen met therapie voor depressie
langer leefden.
Psycho farmacotherapie: trials gedaan met SSRI’s. Sertraline, fluoxetine, paroxetine en fluvoxamine zijn
effectief bij het behandelen van depressie. Tricyclische antidepressiva hebben effect op de vasculaire
