Schadelijke stoffen
Sigarettenrook of tabaksrook is de rook die bij het aansteken van een sigaret (waarbij
je de tabak in de sigaret verbrand) ontstaat. Deze rook is een mengeling van over de
4000 stoffen, waarvan de meeste erg schadelijk zijn voor de roker en de omgeving
en zijn omgeving. Dit komt omdat niet alleen degene die rookt de stoffen binnen kan
krijgen, maar deze stoffen ook meestal in de lucht blijven hangen en dus ingeademd
kan worden door andere mensen. Dit noem je passief roken.
Een van de bekendste giftige stoffen in een sigaret is nicotine; een van de sterkste
gifstoffen die men kent. Deze stof is een van de belangrijkste oorzaken van de
verslavende en verdovende werking van roken. Als je de hoeveelheid nicotine die in
een kleine sigaret te vinden is in een keer bij een volwassen man zou inspuiten, dan
zou de man binnen enkele momenten dood neervallen. Nicotine kan op drie
manieren in je lichaam terechtkomen; via de longen door dus tabak te roken of te
dampen als je een elektronische sigaar gebruikt, via de slijmvliezen als je tabak
kauwt en als je het op de huid aanbrengt met een nicotinepleister die men gebruikt
om de stof binnen te krijgen zonder te roken.
Een andere agressieve stof is teer, die als je de tabaksrook inademt, blijft plakken
aan het slijmlaagje van de longen en door de wanden van de cellen dringen. Deze
cellen raken op den duur weer ontstoken, die worden afgestoten in de slijmlaag.
Door alle activiteit die zo plots opkwam zwelt het weefsel op en zorgt ervoor dat het
luchtkanaal steeds nauwer wordt. Als de vervuiling steeds maar doorgaat, komen er
slijm producerende cellen die veel slijm gaan aanmaken om de vervuiling tegen te
houden. Deze dikkere vloeistof zakt tussen de trilhaarcellen in waardoor ze hun werk
niet meer kunnen doen. Rokers hoesten daardoor regelmatig om deze grote
hoeveelheid slijm uit `de longen te halen. Verschillende stoffen in teer hebben de
mogelijkheid om longkanker te veroorzaken.
Koolstofmono-oxide is een stof die het zuurstoftransport in de bloedbaan vermindert.
Rode bloedcellen vervoeren normaliter zuurstof naar andere delen in je lichaam,
maar bij een roker wordt de zuurstof vervangen door koolstofmono-oxide. Dit komt
omdat deze stof zich 200 keer sneller hecht aan de bloedcellen dan zuurstof.
Koolstofmono-oxide is dus slecht voor het hart en de bloedvaten, voornamelijk omdat
het ervoor zorgt dat er minder zuurstof overal kan worden bereikt. Het kan ervoor
zorgen dat je een beroerte of een hartinfarct kan krijgen.
Verslaving
De nicotine in tabak is hetgeen wat ervoor zorgt dat roken een verslaving kan
worden, omdat deze stof een aangenaam en verdovend gevoel geeft. Door deze
werking hebben rokers steeds weer de neiging om te gaan roken. Nicotine zorgt
ervoor dat als je de rook inademt de bloeddruk zal stijgen en het hart steeds sneller
gaat kloppen. In de hersenen zijn receptoren aanwezig, cellen die aanwezig zijn voor
bepaalde prikkels. Deze cellen hebben een gevoeligheid voor nicotine en elke keer
als die receptoren nicotine ontvangen hebben dan zullen ze een signaal doorgeven
dat ze meer willen. Dit zorgt ervoor dat het stoppen met roken heel moeilijk wordt,
Sigarettenrook of tabaksrook is de rook die bij het aansteken van een sigaret (waarbij
je de tabak in de sigaret verbrand) ontstaat. Deze rook is een mengeling van over de
4000 stoffen, waarvan de meeste erg schadelijk zijn voor de roker en de omgeving
en zijn omgeving. Dit komt omdat niet alleen degene die rookt de stoffen binnen kan
krijgen, maar deze stoffen ook meestal in de lucht blijven hangen en dus ingeademd
kan worden door andere mensen. Dit noem je passief roken.
Een van de bekendste giftige stoffen in een sigaret is nicotine; een van de sterkste
gifstoffen die men kent. Deze stof is een van de belangrijkste oorzaken van de
verslavende en verdovende werking van roken. Als je de hoeveelheid nicotine die in
een kleine sigaret te vinden is in een keer bij een volwassen man zou inspuiten, dan
zou de man binnen enkele momenten dood neervallen. Nicotine kan op drie
manieren in je lichaam terechtkomen; via de longen door dus tabak te roken of te
dampen als je een elektronische sigaar gebruikt, via de slijmvliezen als je tabak
kauwt en als je het op de huid aanbrengt met een nicotinepleister die men gebruikt
om de stof binnen te krijgen zonder te roken.
Een andere agressieve stof is teer, die als je de tabaksrook inademt, blijft plakken
aan het slijmlaagje van de longen en door de wanden van de cellen dringen. Deze
cellen raken op den duur weer ontstoken, die worden afgestoten in de slijmlaag.
Door alle activiteit die zo plots opkwam zwelt het weefsel op en zorgt ervoor dat het
luchtkanaal steeds nauwer wordt. Als de vervuiling steeds maar doorgaat, komen er
slijm producerende cellen die veel slijm gaan aanmaken om de vervuiling tegen te
houden. Deze dikkere vloeistof zakt tussen de trilhaarcellen in waardoor ze hun werk
niet meer kunnen doen. Rokers hoesten daardoor regelmatig om deze grote
hoeveelheid slijm uit `de longen te halen. Verschillende stoffen in teer hebben de
mogelijkheid om longkanker te veroorzaken.
Koolstofmono-oxide is een stof die het zuurstoftransport in de bloedbaan vermindert.
Rode bloedcellen vervoeren normaliter zuurstof naar andere delen in je lichaam,
maar bij een roker wordt de zuurstof vervangen door koolstofmono-oxide. Dit komt
omdat deze stof zich 200 keer sneller hecht aan de bloedcellen dan zuurstof.
Koolstofmono-oxide is dus slecht voor het hart en de bloedvaten, voornamelijk omdat
het ervoor zorgt dat er minder zuurstof overal kan worden bereikt. Het kan ervoor
zorgen dat je een beroerte of een hartinfarct kan krijgen.
Verslaving
De nicotine in tabak is hetgeen wat ervoor zorgt dat roken een verslaving kan
worden, omdat deze stof een aangenaam en verdovend gevoel geeft. Door deze
werking hebben rokers steeds weer de neiging om te gaan roken. Nicotine zorgt
ervoor dat als je de rook inademt de bloeddruk zal stijgen en het hart steeds sneller
gaat kloppen. In de hersenen zijn receptoren aanwezig, cellen die aanwezig zijn voor
bepaalde prikkels. Deze cellen hebben een gevoeligheid voor nicotine en elke keer
als die receptoren nicotine ontvangen hebben dan zullen ze een signaal doorgeven
dat ze meer willen. Dit zorgt ervoor dat het stoppen met roken heel moeilijk wordt,
