Conditioneren
Boek: Carver/Gleitman
Conditoneren: het aanleren van bepaald gedrag dmv een straf of belonging.
Het associeren van een stimulans met een andere is vereist bij leren. Dit noemen we klassiek
conditioneren, of Pavlovian conditioning. Als eerste moeten we reageren met een reflex op een
stimulans, bijvoorbeeld het wegtrekken van je hand bij een hete oven. De stimulus zorgt voor een
bepaalde reactie. Als tweede moet de stimulus in de reflex geassocieerd worden met tijd en plaats
met de andere stimulans. Er zijn verschillende stages voor klassiek conditioneren:
Situatie voor conditioneren. Hier bestaat alleen de reflex en een stimulans veroorzaakt de reactie. De
stumilans noemen we unconditioned/unconditional stimulus. (US) De reactie noemen we hetzelfde,
maar dan met response. (UR) De reactie is neutraal.
De tweede stage is conditioneren. De neutrale stimulans noemen we nu een conditioned/
conditional stimulus (CS) Het verschil met de US is dat er conditionering is en dat de US er is. De UR
volgt als een reflex. Als de CS en de US tegelijkertijd gebeuren, ontstaat er een nieuwe response door
de CS. Dit noemen we conditioned response. (CR) Deze is similar aan de UR, alleen de CR is minder
intens.
Als de CS een reactie krijgt is er conditionering, anders niet. Hoe meer de CS met de US is, hoe groter
de kans is voor conditionering. Als er conditionering heeft plaatsgevonden, reageert de CS-CR
combinatie als een reflex. Deze combinatie kan reageren op een ander reflex voor conditionering. Als
je uit eten gaat met een persoon (US) en je hierdoor arousal ondervindt (UR) Als er vervolgens
bepaalde muziek gedraaid wordt (CS) kun je een geconditioneerd seksuele reactie geven (CR) en als je
later deze muziek hoort bij het kijken naar een foto, kun je alsnog deze seksuele reactie geven. Dit
nomen we higher-order conditionering.
Het kan zijn dat je in een similar way reageert, terwijl de stimulans niet identiek is. Dt noemen we
generalization en kun je toepassen bij gedimt licht ipv kaarslicht. De arousal zal minder heftig zijn dan
bij de andere situatie. Generalization zorgt ervoor dat er discrimination optreedt en dat is het anders
reageren op een andere stimulans. Het afnemen van de CR noemen we extinction. Dit is het
verschijnen van de CS zonder de US. Dit gebeurd bij het vaker optreden van de situatie. (gedrag
leidde eerst tot een reinforcer maar niu niet meer)
Emotioneel conditioneren is een term die is gebruikt om te verwijzen naar klassiek conditoneren als
de CR een emotionele reactie is. Bijvoorbeeld het associeren van rood met agressie. Emotioneel
conditioneren speelt een belangrijke rol in het creeren van een eigen persoonlijkheid, omdat
iedereen anders reageert op een bepaalde situatie in combinatie met de stimulans.
Als laatste vorm van conditioneren hebben we operant conditioneren (of instrumental
conditioneren) Deze vorm is actief, terwijl klassiek passief is. Operant conditioneren verwijst naar het
vertonen van bepaald gedrag. Het gaat als volgt: mensen vertonen bepaald gedrag en als dit gedrag
als satisfying wordt ervaren, dan zullen mensen dit gedrag in gelijksoortige situaties zich ook zo
gedragen, terwijl als het gedrag als niet satisying werd ervaren, ze het de volgende keer minder snel
zullen doen. We noemen dit law of effect en het zijn dus regularities in gedrag. Nadat mensen
ervaring hebben met dit effect, zullen ze een bepaalde habit hierarchy ontwikkelen waarbij een
piramide gemaakt wordt waarin bovenin het gedrag zit zoals ze zich vaak zullen gedragen en onderin
gedrag waarin ze zich het minst zullen uiten.
Boek: Carver/Gleitman
Conditoneren: het aanleren van bepaald gedrag dmv een straf of belonging.
Het associeren van een stimulans met een andere is vereist bij leren. Dit noemen we klassiek
conditioneren, of Pavlovian conditioning. Als eerste moeten we reageren met een reflex op een
stimulans, bijvoorbeeld het wegtrekken van je hand bij een hete oven. De stimulus zorgt voor een
bepaalde reactie. Als tweede moet de stimulus in de reflex geassocieerd worden met tijd en plaats
met de andere stimulans. Er zijn verschillende stages voor klassiek conditioneren:
Situatie voor conditioneren. Hier bestaat alleen de reflex en een stimulans veroorzaakt de reactie. De
stumilans noemen we unconditioned/unconditional stimulus. (US) De reactie noemen we hetzelfde,
maar dan met response. (UR) De reactie is neutraal.
De tweede stage is conditioneren. De neutrale stimulans noemen we nu een conditioned/
conditional stimulus (CS) Het verschil met de US is dat er conditionering is en dat de US er is. De UR
volgt als een reflex. Als de CS en de US tegelijkertijd gebeuren, ontstaat er een nieuwe response door
de CS. Dit noemen we conditioned response. (CR) Deze is similar aan de UR, alleen de CR is minder
intens.
Als de CS een reactie krijgt is er conditionering, anders niet. Hoe meer de CS met de US is, hoe groter
de kans is voor conditionering. Als er conditionering heeft plaatsgevonden, reageert de CS-CR
combinatie als een reflex. Deze combinatie kan reageren op een ander reflex voor conditionering. Als
je uit eten gaat met een persoon (US) en je hierdoor arousal ondervindt (UR) Als er vervolgens
bepaalde muziek gedraaid wordt (CS) kun je een geconditioneerd seksuele reactie geven (CR) en als je
later deze muziek hoort bij het kijken naar een foto, kun je alsnog deze seksuele reactie geven. Dit
nomen we higher-order conditionering.
Het kan zijn dat je in een similar way reageert, terwijl de stimulans niet identiek is. Dt noemen we
generalization en kun je toepassen bij gedimt licht ipv kaarslicht. De arousal zal minder heftig zijn dan
bij de andere situatie. Generalization zorgt ervoor dat er discrimination optreedt en dat is het anders
reageren op een andere stimulans. Het afnemen van de CR noemen we extinction. Dit is het
verschijnen van de CS zonder de US. Dit gebeurd bij het vaker optreden van de situatie. (gedrag
leidde eerst tot een reinforcer maar niu niet meer)
Emotioneel conditioneren is een term die is gebruikt om te verwijzen naar klassiek conditoneren als
de CR een emotionele reactie is. Bijvoorbeeld het associeren van rood met agressie. Emotioneel
conditioneren speelt een belangrijke rol in het creeren van een eigen persoonlijkheid, omdat
iedereen anders reageert op een bepaalde situatie in combinatie met de stimulans.
Als laatste vorm van conditioneren hebben we operant conditioneren (of instrumental
conditioneren) Deze vorm is actief, terwijl klassiek passief is. Operant conditioneren verwijst naar het
vertonen van bepaald gedrag. Het gaat als volgt: mensen vertonen bepaald gedrag en als dit gedrag
als satisfying wordt ervaren, dan zullen mensen dit gedrag in gelijksoortige situaties zich ook zo
gedragen, terwijl als het gedrag als niet satisying werd ervaren, ze het de volgende keer minder snel
zullen doen. We noemen dit law of effect en het zijn dus regularities in gedrag. Nadat mensen
ervaring hebben met dit effect, zullen ze een bepaalde habit hierarchy ontwikkelen waarbij een
piramide gemaakt wordt waarin bovenin het gedrag zit zoals ze zich vaak zullen gedragen en onderin
gedrag waarin ze zich het minst zullen uiten.
