Klinische Neurologie
Hoofdstuk 11 Het cerebrovasculaire systeem
11.1 De bloedvoorziening van het CZS
2 arteriën verzorgen de bloedstoevoer in de hersenen. De 2x a. carotis interna (80%) en de a.
bassilaris (20%). Deze 3 komen samen in de cirkel wan Willis in de Subarachnoïdale ruimte. Hieruit
ontspringen de volgende vaten:
A. cerebri anterior verzorgt mediane gedeelte van grote hersenhemisfeer
A. cerebri media voor convexiteit
A. cerebri posterior achterste basale gedeelte
Anastomosen, onderlinge verbindingen tussen de cerebrale vaten.
Door de cirkel van Willis kan uitval van 1 a. carotis onopgemerkt blijven. Uitval van de a. bassilaris
blijft nooit zonder symptomen, deze verzorgt de hersenstam.
Kleine venen zorgen voor veneuze drainage. Deze venen monden uit in de vena cerebri magna en de
venae cerebri mediae beiderzijds. Deze monden uit het veneus sinus systeem wat ligt in het dura
mater. De grootste afvoer is van de sinus sigmoideus en de sinus transversus, deze monden samen
uit in de Vena jugularis. Sinus cavernosus liggen rondom hypofyse en hier lopen ook de
hersenzenuwen 3 tot 6.
Aan de binnenkant van bloedvaten die zenuwweefsel verzorgen, zijn er endotheelcellen die dicht
naast elkaar liggen. Ook de astrocyten gelezen aan de buiten zijde van dit bloedvat liggen dicht tegen
elkaar. Zo ontstaat er een bloed-zenuwbrière, waardoor aminozuren vrij kunnen passeren. Bij de
hypothalamus en de area postrema geld de barrière niet, zodat deze goed in contact staan met het
interne milieu.
11.2 Fysiologie en aandoeningen van de cerebrale bloeddoorstroming
De hersenen zijn qua energievoorziening geheel afhankelijk van de glucose-afbraak. 15% van het
HMV wordt aan de hersenen gespendeerd. Energie opslag in de hersenen is nauwelijks mogelijk.
De intracraniële druk wordt bepaald door veneuze druk. Hoewel bloeddruk onder fysiologische
omstandigheden fluctueert, blijft de cerebrale bloeddoorstroming constant dankzij een cerebrale
autoregulatie. Deze autoregulatie treedt vooral op door veranderingen in de vasculaire musculatuur
die reageert op bloeddrukveranderingen. Vasodilitatie wordt bevordert door verhoging zuurgraad,
pCO2 en stikstofmonoxide.
De gemiddelde cerebrale bloeddoorstroming wordt vrij constant gehouden, maar er kunnen sterk
regionale verschillen optreden.
Ook bij een te lage centrale bloeddoorstroming blijft de energievoorziening nog een tijd
gewaarborgd.
Negatieve verschijnselen treden op wanneer de centrale bloeddoorstroming minder dan 50% van
normaal wordt. Indien een functiestoornis zich snel hersteld, is er geen blijvende schade. Maar
wanneer de centrale bloeddoorstroming onder de 10ml per 100 gr. Per minuut komt is er blijvende
schade.
Hoofdstuk 11 Het cerebrovasculaire systeem
11.1 De bloedvoorziening van het CZS
2 arteriën verzorgen de bloedstoevoer in de hersenen. De 2x a. carotis interna (80%) en de a.
bassilaris (20%). Deze 3 komen samen in de cirkel wan Willis in de Subarachnoïdale ruimte. Hieruit
ontspringen de volgende vaten:
A. cerebri anterior verzorgt mediane gedeelte van grote hersenhemisfeer
A. cerebri media voor convexiteit
A. cerebri posterior achterste basale gedeelte
Anastomosen, onderlinge verbindingen tussen de cerebrale vaten.
Door de cirkel van Willis kan uitval van 1 a. carotis onopgemerkt blijven. Uitval van de a. bassilaris
blijft nooit zonder symptomen, deze verzorgt de hersenstam.
Kleine venen zorgen voor veneuze drainage. Deze venen monden uit in de vena cerebri magna en de
venae cerebri mediae beiderzijds. Deze monden uit het veneus sinus systeem wat ligt in het dura
mater. De grootste afvoer is van de sinus sigmoideus en de sinus transversus, deze monden samen
uit in de Vena jugularis. Sinus cavernosus liggen rondom hypofyse en hier lopen ook de
hersenzenuwen 3 tot 6.
Aan de binnenkant van bloedvaten die zenuwweefsel verzorgen, zijn er endotheelcellen die dicht
naast elkaar liggen. Ook de astrocyten gelezen aan de buiten zijde van dit bloedvat liggen dicht tegen
elkaar. Zo ontstaat er een bloed-zenuwbrière, waardoor aminozuren vrij kunnen passeren. Bij de
hypothalamus en de area postrema geld de barrière niet, zodat deze goed in contact staan met het
interne milieu.
11.2 Fysiologie en aandoeningen van de cerebrale bloeddoorstroming
De hersenen zijn qua energievoorziening geheel afhankelijk van de glucose-afbraak. 15% van het
HMV wordt aan de hersenen gespendeerd. Energie opslag in de hersenen is nauwelijks mogelijk.
De intracraniële druk wordt bepaald door veneuze druk. Hoewel bloeddruk onder fysiologische
omstandigheden fluctueert, blijft de cerebrale bloeddoorstroming constant dankzij een cerebrale
autoregulatie. Deze autoregulatie treedt vooral op door veranderingen in de vasculaire musculatuur
die reageert op bloeddrukveranderingen. Vasodilitatie wordt bevordert door verhoging zuurgraad,
pCO2 en stikstofmonoxide.
De gemiddelde cerebrale bloeddoorstroming wordt vrij constant gehouden, maar er kunnen sterk
regionale verschillen optreden.
Ook bij een te lage centrale bloeddoorstroming blijft de energievoorziening nog een tijd
gewaarborgd.
Negatieve verschijnselen treden op wanneer de centrale bloeddoorstroming minder dan 50% van
normaal wordt. Indien een functiestoornis zich snel hersteld, is er geen blijvende schade. Maar
wanneer de centrale bloeddoorstroming onder de 10ml per 100 gr. Per minuut komt is er blijvende
schade.
