MOTIVATIE EN EMOTIE
TAAK 3: BOTOX & EMOTION
Armony - Current emotion research in behavioral neuroscience: the role (s) of the amygdala
Abstract: de amygdala is belangrijk voor het detecteren en evalueren van emoties. Ze dachten eerst dat deze
alleen betrokken was bij angst (en eventueel woede), nu zeggen ze dat de amygdala ook betrokken is bij het
verwerken van andere emoties en eventueel ook info die niet met emoties te maken heeft. Linkt gebeurtenissen
met elkaar, houdt info bij die relevant is voor leren.
The amygdala
In de medial temporal lobe. Bestaat uit verschillende nuclei die zelf ook weer ingedeeld
zijn in sub gebieden. De amygdala is behouden gebleven doorheen de evolutie en is dus
bij de meeste soorten hetzelfde. Zorgt ook dat mensen niet meer bang zijn voor
bijvoorbeeld slangen en voor een vermindering in stress.
Lesions bij apen leidde tot verminderde emotionele reacties, het eten van dingen die ze
eerst niet lekker vonden.
Connectivity
Geluid -> receptoren in het oor -> hersenstam -> auditieve thalamus -> medial geniculate body (MGB) -> amygdala. Binnen amygdala zelf: lateral nucleus (LA) ->
central nucleus (CE)
Info komt bij de amygdala aan via twee parallelle paden:
1) Directe thalamic pathway: vanuit de mediale MGB (MGm) en de posterior intralaminar nucleus (PIN) via de thalamus snelle, minder accurate
infoverwerking
2) Indirecte corticale pathway: vanuit alle gebieden van MGB via de cortex langzame, accurate infoverwerking
Beiden paden eindigen in de lateral nucleus (LA), waar de meeste sensorische input van de amygdala zit. Sommige cellen in PIN projecteren naar de LA en de
auditieve cortex (naar beide paden dus). Hierdoor komt sommige info van het directe en indirecte pad in dezelfde neuronen terecht (wel op een andere tijd).
De paden werken samen: de snelle info (directe pad) maakt de
amygdala klaar om zich te verzetten tegen iets, defensief (vb
potentiële dreiging). Deze reactie wordt niet uitgevoerd tot er
meer gedetailleerde info is over de bedreiging (indirecte pad). Het
directe pad is ook nuttig voor gevaar waar je momenteel niet op
gefocust bent (geen aandacht op gericht is). Feedback van de
amygdala naar de cortex zorgt voor een onderbrekingssignaal
waardoor de aandacht gefocust wordt op de bedreiging.
Binnen de amygdala gaat info van de LA naar de centrale nucleus (CE) via
directe als indirecte paden. Lesions aan CE verminderen de expressie van
emoties, maar lesions van gebieden naar waar de CE projecteert
beschadigen/onderbreken specifieke reacties.
Gebieden naar waar de amygdala projecteert:
- Striatum: instrumenteel gedrag, emotie-gerelateerde acties (escaping from a predator)
- Central nucleus output: emotionele reacties (freezing)
- Hippocampus: contextuele info tijdens emotionele gebeurtenissen. Amygdala geeft ook info aan hippocampus -> emotionele regulatie van
geheugen.
- PFC: aandacht
Physiology
Neuronen in de amygdala wennen snel aan herhaalde stimuli, maar reageren sterk als de stimulus veranderd is of onvoorspelbaar geworden is.
Ze hebben dus een soort ‘emotional novelty detectors’ die snel en sterk reageren om nieuwe emotionele stimuli, maar de stimuli negeren die
1
TAAK 3: BOTOX & EMOTION
Armony - Current emotion research in behavioral neuroscience: the role (s) of the amygdala
Abstract: de amygdala is belangrijk voor het detecteren en evalueren van emoties. Ze dachten eerst dat deze
alleen betrokken was bij angst (en eventueel woede), nu zeggen ze dat de amygdala ook betrokken is bij het
verwerken van andere emoties en eventueel ook info die niet met emoties te maken heeft. Linkt gebeurtenissen
met elkaar, houdt info bij die relevant is voor leren.
The amygdala
In de medial temporal lobe. Bestaat uit verschillende nuclei die zelf ook weer ingedeeld
zijn in sub gebieden. De amygdala is behouden gebleven doorheen de evolutie en is dus
bij de meeste soorten hetzelfde. Zorgt ook dat mensen niet meer bang zijn voor
bijvoorbeeld slangen en voor een vermindering in stress.
Lesions bij apen leidde tot verminderde emotionele reacties, het eten van dingen die ze
eerst niet lekker vonden.
Connectivity
Geluid -> receptoren in het oor -> hersenstam -> auditieve thalamus -> medial geniculate body (MGB) -> amygdala. Binnen amygdala zelf: lateral nucleus (LA) ->
central nucleus (CE)
Info komt bij de amygdala aan via twee parallelle paden:
1) Directe thalamic pathway: vanuit de mediale MGB (MGm) en de posterior intralaminar nucleus (PIN) via de thalamus snelle, minder accurate
infoverwerking
2) Indirecte corticale pathway: vanuit alle gebieden van MGB via de cortex langzame, accurate infoverwerking
Beiden paden eindigen in de lateral nucleus (LA), waar de meeste sensorische input van de amygdala zit. Sommige cellen in PIN projecteren naar de LA en de
auditieve cortex (naar beide paden dus). Hierdoor komt sommige info van het directe en indirecte pad in dezelfde neuronen terecht (wel op een andere tijd).
De paden werken samen: de snelle info (directe pad) maakt de
amygdala klaar om zich te verzetten tegen iets, defensief (vb
potentiële dreiging). Deze reactie wordt niet uitgevoerd tot er
meer gedetailleerde info is over de bedreiging (indirecte pad). Het
directe pad is ook nuttig voor gevaar waar je momenteel niet op
gefocust bent (geen aandacht op gericht is). Feedback van de
amygdala naar de cortex zorgt voor een onderbrekingssignaal
waardoor de aandacht gefocust wordt op de bedreiging.
Binnen de amygdala gaat info van de LA naar de centrale nucleus (CE) via
directe als indirecte paden. Lesions aan CE verminderen de expressie van
emoties, maar lesions van gebieden naar waar de CE projecteert
beschadigen/onderbreken specifieke reacties.
Gebieden naar waar de amygdala projecteert:
- Striatum: instrumenteel gedrag, emotie-gerelateerde acties (escaping from a predator)
- Central nucleus output: emotionele reacties (freezing)
- Hippocampus: contextuele info tijdens emotionele gebeurtenissen. Amygdala geeft ook info aan hippocampus -> emotionele regulatie van
geheugen.
- PFC: aandacht
Physiology
Neuronen in de amygdala wennen snel aan herhaalde stimuli, maar reageren sterk als de stimulus veranderd is of onvoorspelbaar geworden is.
Ze hebben dus een soort ‘emotional novelty detectors’ die snel en sterk reageren om nieuwe emotionele stimuli, maar de stimuli negeren die
1
