Samenvatting Jan Drost- Denken HELPT
Denken helpt, Inleiding + h1 (pag. 11 t/m 49)
Filosofie zweverig? Niet nadenken over het leven, dat is pas zweverig. Vroeg of laat wil een mens
weten of zijn bestaan zin heeft, en of er iets is na de dood.
Denken begint vaak wanneer we tegen moeilijkheden aanlopen. Zodra het vanzelfsprekende ophoud
vanzelf te spreken moet er nagedacht worden. Al was het maar in een poging ons gerust te stellen
door de stem van de gewoonte, die merkwaardige stem die je pas hoort als het zwijgt.
Er zijn veel belangrijke vragen, maar heeft het zin om over die vragen na te denken? Helpt het?
Verandert er iets? wellicht zijn de armen zaliger van geest.
Waarom moeilijk doen(nadenken) als het ook makkelijk kan(niet nadenken)?
omdat het niet makkelijk kan. Om gelukkig te kunnen zijn moeten we eerst weten wat ons gelukkig
maakt.
omdat het tegendeel van vrijheid, machteloosheid, een van de meest ondragelijke toestanden is.
Mensen hoeven het maar ergens over te hebben en binnen de kortste keren halen ze er de hele
wereld bij. We bekijken alles in het leven, hoe klein en alledaags ook, vanuit een groter plaatje: ons
wereldbeeld.
Dat wereldbeeld is zowel bijzonder als niet bijzonder, want iedereen heeft er één. Als we ergens
tegenaan lopen, of dat nu iets fijn is of niet, kunnen we ons met een schok bewust worden van onze
visie op het leven, of ons gebrek daaraan. Misschien komen we zelfs tot de conclusie dat we tot nu
als een kip zonder kop door ons leven hebben rond gelopen, in de veronderstelling dat we het
allemaal wel wisten, terwijl we eigenlijk geen flauw benul hadden van wat ons overkwam.
De antwoorden die we vinden zeggen iets over onze ideeën over de wereld(het grote plaatje.) Dit zijn
ideeën waarvan we ons misschien maar halfbewust zijn en mede daardoor ook nogal gebrekkig zijn.
Dit wereldbeeld beïnvloedt ons denken. We handelen altijd vanuit een groter plaatje
Van de filosofen uit het verleden kunnen we leren dat wij de werkelijkheid nooit kunnen kennen
zoals die los van onze waarneming is. Wat wij de werkelijkheid noemen is de wereld zoals wij dei
waarnemen. Dit wordt beïnvloedt door de ideeën die we hebben. Denken verschaft ons een zicht op
de werkelijkheid, en afhankelijk van de denkbril die we opzetten, zien we wat we zien. Zonder
denkbril zien we hoe dan ook niets, zelfs onszelf niet.
We zien altijd wat we denken te zien.
Elk hoofdstuk heeft dezelfde opbouw: wereldbeeldmensbeeldethiek
Denken helpt, Inleiding + h1 (pag. 11 t/m 49)
Filosofie zweverig? Niet nadenken over het leven, dat is pas zweverig. Vroeg of laat wil een mens
weten of zijn bestaan zin heeft, en of er iets is na de dood.
Denken begint vaak wanneer we tegen moeilijkheden aanlopen. Zodra het vanzelfsprekende ophoud
vanzelf te spreken moet er nagedacht worden. Al was het maar in een poging ons gerust te stellen
door de stem van de gewoonte, die merkwaardige stem die je pas hoort als het zwijgt.
Er zijn veel belangrijke vragen, maar heeft het zin om over die vragen na te denken? Helpt het?
Verandert er iets? wellicht zijn de armen zaliger van geest.
Waarom moeilijk doen(nadenken) als het ook makkelijk kan(niet nadenken)?
omdat het niet makkelijk kan. Om gelukkig te kunnen zijn moeten we eerst weten wat ons gelukkig
maakt.
omdat het tegendeel van vrijheid, machteloosheid, een van de meest ondragelijke toestanden is.
Mensen hoeven het maar ergens over te hebben en binnen de kortste keren halen ze er de hele
wereld bij. We bekijken alles in het leven, hoe klein en alledaags ook, vanuit een groter plaatje: ons
wereldbeeld.
Dat wereldbeeld is zowel bijzonder als niet bijzonder, want iedereen heeft er één. Als we ergens
tegenaan lopen, of dat nu iets fijn is of niet, kunnen we ons met een schok bewust worden van onze
visie op het leven, of ons gebrek daaraan. Misschien komen we zelfs tot de conclusie dat we tot nu
als een kip zonder kop door ons leven hebben rond gelopen, in de veronderstelling dat we het
allemaal wel wisten, terwijl we eigenlijk geen flauw benul hadden van wat ons overkwam.
De antwoorden die we vinden zeggen iets over onze ideeën over de wereld(het grote plaatje.) Dit zijn
ideeën waarvan we ons misschien maar halfbewust zijn en mede daardoor ook nogal gebrekkig zijn.
Dit wereldbeeld beïnvloedt ons denken. We handelen altijd vanuit een groter plaatje
Van de filosofen uit het verleden kunnen we leren dat wij de werkelijkheid nooit kunnen kennen
zoals die los van onze waarneming is. Wat wij de werkelijkheid noemen is de wereld zoals wij dei
waarnemen. Dit wordt beïnvloedt door de ideeën die we hebben. Denken verschaft ons een zicht op
de werkelijkheid, en afhankelijk van de denkbril die we opzetten, zien we wat we zien. Zonder
denkbril zien we hoe dan ook niets, zelfs onszelf niet.
We zien altijd wat we denken te zien.
Elk hoofdstuk heeft dezelfde opbouw: wereldbeeldmensbeeldethiek
