Samenvatting Europees Recht
Hoofdstuk 1
Europees recht is het geheel of systeem van juridische regels betreffende doelstelling,
inrichting en functioneren van de Europese Unie. Deze omschrijving laat twee dingen in het
midden. Ten eerste: wat is die Europese Unie eigenlijk? Ten tweede: welke rol speelt het
recht in haar bestaan en in haar ontwikkeling? De bovengenoemde definitie ziet de
Europese Unie als een functionele bestuursorganisatie. Er is nog een andere definitie, die de
Europese Unie ziet als een politieke gemeenschap in wording. Europees recht is dan het
geheel van juridische regels, besluiten, feiten en structuren, ontstaan in de loop van de
Europese integratie, gericht op het in stand houden, het functioneren, de doelstellingen en
waarden van de Europese Unie. Deze Unie als verband van lidstaten en burgers, dient de
vrede, de welvaart en de ontwikkeling van Europa tot een woonplaats van mensen met een
gedeelde werkelijkheid en bestemming. Deze optiek heeft twee voordelen. De eerste is het
perspectief van eenheid in het Europese recht. Ook de ontwikkeling van het Europees recht
en van de Europese Unie is binnen de omschrijving gehaald. Het maatschappelijk verband
kan globaal historisch en juridisch gedefinieerd worden als: De Europese Unie is het politieke
verband van lidstaten, bevolkingen en burgers dat in zijn prilste vorm is opgericht op 18 april
1951 als Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS) en dat sindsdien herhaaldelijk is
veranderd van naam en verbreed van juridische grondslag. De Unie groeit in aantal leden,
burgers en beleidsterreinen. Zij verdiept zich met name in solidariteit tussen staten en
burgers. Haar doelstelling is de veiligheid en de welvaart van de lidstaten en de burgers te
bevorderen en Europa als een goede woonplaats in stand te houden en te verbeteren. Deze
omschrijving benoemt twee verschillende historische aspecten van de Unie, namelijk zowel
onafgebroken continuïteit sinds 1951 als de herhaalde schoksgewijze vernieuwing. Ten
tweede omvat deze omschrijving ook de politieke doelstellingen. Niet uitgesproken is deze
omschrijving over de inwendige structuur van het verband, de materieelrechtelijke lading en
de uitwendige status. Op al die punten is de Unie in ontwikkeling. Europees recht dient
ertoe:
- Politiek: de Europese landen gaandeweg sterker aan elkaar te binden door politieke
processen
- Historisch: de grote en kleine stappen vast te leggen in verdragen, wetgeving en
rechtspraak
- Instrumenteel: de gestelde doelen na te streven met regelgeving
- Conflictoplossend: geschillen die rijzen uit bovenstaande ambities en uit crises
bevredigend beslechten.
- Sociaaleconomisch: uitwisseling van goederen, diensten en andere vormen van
welvaart tussen Europeanen te vergemakkelijken en welvaart en solidariteit te
bevorderen
- Individueel: ons burgers als Europeanen rechtens handelingsmogelijkheden en
bescherming te bieden tegen onze overheden en tegen elkaar.
De rechtsgeschiedenis van de EU biedt vier grote kenbronnen: verdragen of primaire
wetgeving, afgeleide of secundaire wetgeving, rechtspraak en politieke praktijk. De Europese
Unie heeft haar formele of verdragsoorsprong in het Verdrag van Parijs van 1951 tot
oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS). Dit verdrag was de
Hoofdstuk 1
Europees recht is het geheel of systeem van juridische regels betreffende doelstelling,
inrichting en functioneren van de Europese Unie. Deze omschrijving laat twee dingen in het
midden. Ten eerste: wat is die Europese Unie eigenlijk? Ten tweede: welke rol speelt het
recht in haar bestaan en in haar ontwikkeling? De bovengenoemde definitie ziet de
Europese Unie als een functionele bestuursorganisatie. Er is nog een andere definitie, die de
Europese Unie ziet als een politieke gemeenschap in wording. Europees recht is dan het
geheel van juridische regels, besluiten, feiten en structuren, ontstaan in de loop van de
Europese integratie, gericht op het in stand houden, het functioneren, de doelstellingen en
waarden van de Europese Unie. Deze Unie als verband van lidstaten en burgers, dient de
vrede, de welvaart en de ontwikkeling van Europa tot een woonplaats van mensen met een
gedeelde werkelijkheid en bestemming. Deze optiek heeft twee voordelen. De eerste is het
perspectief van eenheid in het Europese recht. Ook de ontwikkeling van het Europees recht
en van de Europese Unie is binnen de omschrijving gehaald. Het maatschappelijk verband
kan globaal historisch en juridisch gedefinieerd worden als: De Europese Unie is het politieke
verband van lidstaten, bevolkingen en burgers dat in zijn prilste vorm is opgericht op 18 april
1951 als Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS) en dat sindsdien herhaaldelijk is
veranderd van naam en verbreed van juridische grondslag. De Unie groeit in aantal leden,
burgers en beleidsterreinen. Zij verdiept zich met name in solidariteit tussen staten en
burgers. Haar doelstelling is de veiligheid en de welvaart van de lidstaten en de burgers te
bevorderen en Europa als een goede woonplaats in stand te houden en te verbeteren. Deze
omschrijving benoemt twee verschillende historische aspecten van de Unie, namelijk zowel
onafgebroken continuïteit sinds 1951 als de herhaalde schoksgewijze vernieuwing. Ten
tweede omvat deze omschrijving ook de politieke doelstellingen. Niet uitgesproken is deze
omschrijving over de inwendige structuur van het verband, de materieelrechtelijke lading en
de uitwendige status. Op al die punten is de Unie in ontwikkeling. Europees recht dient
ertoe:
- Politiek: de Europese landen gaandeweg sterker aan elkaar te binden door politieke
processen
- Historisch: de grote en kleine stappen vast te leggen in verdragen, wetgeving en
rechtspraak
- Instrumenteel: de gestelde doelen na te streven met regelgeving
- Conflictoplossend: geschillen die rijzen uit bovenstaande ambities en uit crises
bevredigend beslechten.
- Sociaaleconomisch: uitwisseling van goederen, diensten en andere vormen van
welvaart tussen Europeanen te vergemakkelijken en welvaart en solidariteit te
bevorderen
- Individueel: ons burgers als Europeanen rechtens handelingsmogelijkheden en
bescherming te bieden tegen onze overheden en tegen elkaar.
De rechtsgeschiedenis van de EU biedt vier grote kenbronnen: verdragen of primaire
wetgeving, afgeleide of secundaire wetgeving, rechtspraak en politieke praktijk. De Europese
Unie heeft haar formele of verdragsoorsprong in het Verdrag van Parijs van 1951 tot
oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS). Dit verdrag was de
