Scheikunde H15
15.1 Atoomeconomie – formules groene chemie tabel 37H
Principes van de groene chemie
In Binas tabel 97F zijn de 12 uitganspunten van de groene chemie weergeven.
De atoomeconomie bepaalt hoe efficiënt een productieproces is:
Belangrijk:
Als een reactie plaatsvindt in oplossing neem je opgeloste ionen die niet reageren
mee in de berekening van de atoomeconomie.
Een andere formule is de rendement:
De praktische opbrengst is de massa die je in de werkelijkheid krijgt en de theoretische
opbrengst is de massa die je krijgt volgens de reactievergelijking.
Bij een productieproces waar meerdere reacties plaatsvinden vermenigvuldig je de
rendementen met elkaar.
E-factor
De E-factor (environmental-factor) is een maat voor de hoeveelheid afval die ontstaat bij
een productieproces:
Bij de E-factor gebruik je de molaire massa van de praktische opbrengst van het product.
Hoe lager E-factor hoe beter.
De formules staan ook weergeven in Binas tabel 37H en in tabel 97F staan de begrippen
omschreven.
Q-factor
De Q-factor is de vervuilingsfactor, dit is de mate waarin een afvalstof van een reactie
vervuilend is. Bij de Q-factor kijk je dus niet naar je ontstane product, maar de bijproducten.
Hoe hoger de Q-factor des de schadelijker het bijproduct. Als je tussen twee stoffen moet
bepalen welke het giftigst is vergelijk je hun eigenschappen die te vinden zijn in tabel 97A.
Grenswaarde
De grenswaarde is de maximaal toegestane hoeveelheid stof in mg per m3 lucht. In tabel
97A staan de grenswaarden van stoffen in een TTG (tijd gewogen gemiddelde) van 8 uur.
Giftige stoffen hebben een lage grenswaarde uitgedrukt in ppb (parts per billion: 109) in
plaats van mg per m3.
Er geldt het volgende:
15.1 Atoomeconomie – formules groene chemie tabel 37H
Principes van de groene chemie
In Binas tabel 97F zijn de 12 uitganspunten van de groene chemie weergeven.
De atoomeconomie bepaalt hoe efficiënt een productieproces is:
Belangrijk:
Als een reactie plaatsvindt in oplossing neem je opgeloste ionen die niet reageren
mee in de berekening van de atoomeconomie.
Een andere formule is de rendement:
De praktische opbrengst is de massa die je in de werkelijkheid krijgt en de theoretische
opbrengst is de massa die je krijgt volgens de reactievergelijking.
Bij een productieproces waar meerdere reacties plaatsvinden vermenigvuldig je de
rendementen met elkaar.
E-factor
De E-factor (environmental-factor) is een maat voor de hoeveelheid afval die ontstaat bij
een productieproces:
Bij de E-factor gebruik je de molaire massa van de praktische opbrengst van het product.
Hoe lager E-factor hoe beter.
De formules staan ook weergeven in Binas tabel 37H en in tabel 97F staan de begrippen
omschreven.
Q-factor
De Q-factor is de vervuilingsfactor, dit is de mate waarin een afvalstof van een reactie
vervuilend is. Bij de Q-factor kijk je dus niet naar je ontstane product, maar de bijproducten.
Hoe hoger de Q-factor des de schadelijker het bijproduct. Als je tussen twee stoffen moet
bepalen welke het giftigst is vergelijk je hun eigenschappen die te vinden zijn in tabel 97A.
Grenswaarde
De grenswaarde is de maximaal toegestane hoeveelheid stof in mg per m3 lucht. In tabel
97A staan de grenswaarden van stoffen in een TTG (tijd gewogen gemiddelde) van 8 uur.
Giftige stoffen hebben een lage grenswaarde uitgedrukt in ppb (parts per billion: 109) in
plaats van mg per m3.
Er geldt het volgende:
