Samenvatting ‘Mensenwerk’
Inleiding
Mensenwerk
Mensenwerk: sociaal werk mét en ván mensen. Brede betekenis. Cliënten zijn veelzijdig.
Doelgroepen
- Doelgroep: overeenkomsten mensen, groeperen rond één kenmerk, zodat men weet wat hij voor de
persoon kan doen. Indeling van doelgroepen zorg voor overzicht en hanteerbaarheid van veel
verschillende mensen.
Elk mens is zelfstandig en heeft eigen identiteit. Maar hun doelgroep beperkt hun dagelijks leven, of maakt het
onmogelijk. Hierdoor kunnen ze buiten de maatschappij vallen.
Soms wordt leeftijd als ordeningsprincipe gebruikt, waardoor er stereotype generalisaties ontstaan.
Hulpverlener moet:
- Kennis over stoornis hebben;
- Weten dat stoornis voor de een anders is dan voor de ander;
- Scherp moet zijn op ieder individu;
- Nadruk leggen op belang maatschappij;
- Bewust zijn spanningen.
Tussen individu en samenleving
- Jaren ’60 & ’70: problemen door maatschappij.
- Nu: mismatch tussen individu en samenleving.
Hulpverlener gaat uit van samenhang tussen cliënt en naasten, maatschappij. Geen samenhang ongelukken.
Tussen ontwikkeling en disciplinering (empowerment)
Er moet steeds gekozen worden voor de korte termijn en soms wordt er gekozen voor ‘keihard aanpakken’:
isoleren, buitensluiten. Maar zowel harde aanpak als vermaatschappelijking (terugbrengen psychiatrische
patiënten in samenleving) leidde tot meer nadelen. Sociaal werk beweegt zich tussen:
- Disciplinering – individuele ontwikkeling;
- Dwang – drang – individuele vrijheid;
- Belang samenleving - individu.
Tussen vrijwilligheid en dwang (drang)
Poging om tegenstelling op te heffen:
Bemoeizorg: voor dak- en thuislozen, psychiatrisch patiënten. Bedoeld voor zorgwekkende zorgmijders – men
zet zichzelf buiten bereik van hulpverlening, maar redden het zonder niet. Verwaarlozing, onaangepastheid
afkeer, angst. Buiten maatschappij, doordat ze de weg kwijt zijn buitengesloten. Biedt ook zorg, behandeling
met instemming cliënt.
Sociaal werker zorgt ervoor dat iedereen in samenleving kan ontwikkelen, erbij gaat/blijft horen.
Historie
Armenzorg
Vroeger veel armoede onrust, verstoring ordelijke gang zaken, ellende, criminaliteit. Alles ging via God, dus
de Kerk zorgde voor de armen.
Groei steden kwetsbaardere sociale samenhang, gevaar sociale onrust groter. Stedelijke overheden
probeerden dit zoveel mogelijk uit de weg te ruimen. Zij richtten burenhulp op: buren moesten ervoor zorgen
dat overledene netjes begraven werd, bemiddelend/corrigerend optreden bij wangedrag/burenruzies.
Moesten zich houden aan verplichtingen.
Orde en rust: disciplinering
Sociaal werk moest zorgen voor ordelijke, rustige stedelijke samenleving nijverheid, handel gedijen. Aan
armen werden eisen gesteld:
- Deugdzaamheid;
Inleiding
Mensenwerk
Mensenwerk: sociaal werk mét en ván mensen. Brede betekenis. Cliënten zijn veelzijdig.
Doelgroepen
- Doelgroep: overeenkomsten mensen, groeperen rond één kenmerk, zodat men weet wat hij voor de
persoon kan doen. Indeling van doelgroepen zorg voor overzicht en hanteerbaarheid van veel
verschillende mensen.
Elk mens is zelfstandig en heeft eigen identiteit. Maar hun doelgroep beperkt hun dagelijks leven, of maakt het
onmogelijk. Hierdoor kunnen ze buiten de maatschappij vallen.
Soms wordt leeftijd als ordeningsprincipe gebruikt, waardoor er stereotype generalisaties ontstaan.
Hulpverlener moet:
- Kennis over stoornis hebben;
- Weten dat stoornis voor de een anders is dan voor de ander;
- Scherp moet zijn op ieder individu;
- Nadruk leggen op belang maatschappij;
- Bewust zijn spanningen.
Tussen individu en samenleving
- Jaren ’60 & ’70: problemen door maatschappij.
- Nu: mismatch tussen individu en samenleving.
Hulpverlener gaat uit van samenhang tussen cliënt en naasten, maatschappij. Geen samenhang ongelukken.
Tussen ontwikkeling en disciplinering (empowerment)
Er moet steeds gekozen worden voor de korte termijn en soms wordt er gekozen voor ‘keihard aanpakken’:
isoleren, buitensluiten. Maar zowel harde aanpak als vermaatschappelijking (terugbrengen psychiatrische
patiënten in samenleving) leidde tot meer nadelen. Sociaal werk beweegt zich tussen:
- Disciplinering – individuele ontwikkeling;
- Dwang – drang – individuele vrijheid;
- Belang samenleving - individu.
Tussen vrijwilligheid en dwang (drang)
Poging om tegenstelling op te heffen:
Bemoeizorg: voor dak- en thuislozen, psychiatrisch patiënten. Bedoeld voor zorgwekkende zorgmijders – men
zet zichzelf buiten bereik van hulpverlening, maar redden het zonder niet. Verwaarlozing, onaangepastheid
afkeer, angst. Buiten maatschappij, doordat ze de weg kwijt zijn buitengesloten. Biedt ook zorg, behandeling
met instemming cliënt.
Sociaal werker zorgt ervoor dat iedereen in samenleving kan ontwikkelen, erbij gaat/blijft horen.
Historie
Armenzorg
Vroeger veel armoede onrust, verstoring ordelijke gang zaken, ellende, criminaliteit. Alles ging via God, dus
de Kerk zorgde voor de armen.
Groei steden kwetsbaardere sociale samenhang, gevaar sociale onrust groter. Stedelijke overheden
probeerden dit zoveel mogelijk uit de weg te ruimen. Zij richtten burenhulp op: buren moesten ervoor zorgen
dat overledene netjes begraven werd, bemiddelend/corrigerend optreden bij wangedrag/burenruzies.
Moesten zich houden aan verplichtingen.
Orde en rust: disciplinering
Sociaal werk moest zorgen voor ordelijke, rustige stedelijke samenleving nijverheid, handel gedijen. Aan
armen werden eisen gesteld:
- Deugdzaamheid;
