Koolhydraten worden afgebroken van poly- en disachariden naar monosachariden
Vet zijn triglyceriden die worden afgebroken tot monoglyceriden en vetzuren
Eiwitten zijn polypeptiden die worden afgebroken in di- en tripeptiden en aminozuren
Zetmeel breekt af dmv amylase naar maltose en andere glucose-polymeren, dmv maltase en alfa dextrinase
Koolhydraten / glucose
Dissachariden: sucrose, lactose, maltose
Monosachariden: glucose
Absorptie van monosachariden:
Worden langzaam geabsorbeerd door middel van passieve diffusie. Glucose, galactose en fructose worden
vooral in het duodenum en jejunum opgenomen. Dit gebeurd via membraan transporters in de brush border
en het basolaterale membraan van de enterocyten.
Geabsorbeerde koolhydraten:
Dit bestaat uit glucose, galactose en fructose. Een groot deel van het glucose gaat naar cellen waar het
omgezet word voor de productie van energie. Het overschot word opgeslagen in spieren, in de lever als
glycogeen en in het adipeus weefsel als vet.
Triacylglycerol in het bloed:
Het wordt geabsorbeerd in de lymfe als druppels die deels omhult zijn met eiwitten; chylomicrons. In adipeus
weefsel worden deze lipiden gehydrolyseerd tot vrije vetzuren en glycerol door middel van lipoprotein lipase
wat aanwezig is in het endotheel van de capillairen. De meeste vrije vetzuren die geproduceerd worden,
worden opgenomen door de adipocyten door middel van passieve diffusie, een klein deel gaat via de circulatie
naar andere weefsels. In de adipocyten worden vetzuren en glycerol weer omgezet tot triacylglycerol door
middel van alfa-glycerol-fosfatase en opgeslagen.
Eiwitten / aminozuren
Een deel van de aminozuren wordt opgenomen door de lever en omgezet tot ketozuren die worden geoxideerd
door middel van de citroenzuurcyclus en andere pathways. Ketozuren is de voornaamste energie voorziening
van de lever. Overtollige ketozuren worden omgezet tot triacyglycerol. Bij het vormen van een ketozuur komt
ammonia vrij, wat omgezet wordt in ureum in de lever. Het ureum gaat via de bloedbaan naar de nieren en
wordt uitgescheiden via de urine. Ook worden aminozuren in de spieren opnieuw omgezet tot eiwitten, deze
kunnen gebruikt worden voor energie tijdens een langere periode van vasten.
Insuline
Insuline heeft een centrale rol in de controle over het metabolisme.
Insuline wordt vrijgemaakt bij een stijging van het intracellulaire calcium. De secretie hangt af van de
concentratie glucose en aminozuren in het bloed dat door de pancreas stroomt.
Controle door glucose
De cellen in de eilandjes van Langerhans reageren zowel op de concentratie van glucose als op de verandering
in de glucose concentratie in het bloed. Het effect komt door de opname van intracellulair metabolisme van
glucose in de ß-cellen. Glucose word de cellen in getransporteerd dmv de GLUT2 transporter. Het enzym
glucokinase is een mediator in de ß-cellen. Ook zijn 3C bestanddelen zoals glyceraldehyde, wat gevormd word
in de glycolyse, een stimulans voor insuline afgifte. Het secretoire mechanisme is afhankelijk van de ATP
vorming uit glucose. Wanneer ATP gevormd word, word een K-kanaal gesloten. Doordat het kalium kanaal
gesloten word ontstaat er een depolarisatie van de cel, waardoor er een influx van calcium komt. Door de
influx van calcium word de insuline exocytose gestimuleerd en word er dus insuline afgegeven.
Insuline zorgt voor een verlaging van de glucose concentratie in het bloed door het bevorderen van de opname
van glucose door cellen.
Controle door aminozuren
Wanneer de concentratie aminozuren in het bloed toeneemt zal dit ook de secretie van insuline doen stijgen.
De meest belangrijke aminozuren in dit opzicht zijn arginine, leucine en alanine. De negatief geladen
aminozuren zorgen voor een depolarisatie van het membraan waardoor de calcium kanalen openen en er een
calcium influx plaats vind.
Controle door hormonen
Glucagon stimuleert insuline afgifte en somatostatine inhibeert het. Glucagon wordt geproduceerd door alfa
cellen en somatostatine door D-cellen in de pancreas. De aanwezigheid van voedsel in het maag-darm kanaal
zorgt voor een verhoogde insuline secretie.
Vet zijn triglyceriden die worden afgebroken tot monoglyceriden en vetzuren
Eiwitten zijn polypeptiden die worden afgebroken in di- en tripeptiden en aminozuren
Zetmeel breekt af dmv amylase naar maltose en andere glucose-polymeren, dmv maltase en alfa dextrinase
Koolhydraten / glucose
Dissachariden: sucrose, lactose, maltose
Monosachariden: glucose
Absorptie van monosachariden:
Worden langzaam geabsorbeerd door middel van passieve diffusie. Glucose, galactose en fructose worden
vooral in het duodenum en jejunum opgenomen. Dit gebeurd via membraan transporters in de brush border
en het basolaterale membraan van de enterocyten.
Geabsorbeerde koolhydraten:
Dit bestaat uit glucose, galactose en fructose. Een groot deel van het glucose gaat naar cellen waar het
omgezet word voor de productie van energie. Het overschot word opgeslagen in spieren, in de lever als
glycogeen en in het adipeus weefsel als vet.
Triacylglycerol in het bloed:
Het wordt geabsorbeerd in de lymfe als druppels die deels omhult zijn met eiwitten; chylomicrons. In adipeus
weefsel worden deze lipiden gehydrolyseerd tot vrije vetzuren en glycerol door middel van lipoprotein lipase
wat aanwezig is in het endotheel van de capillairen. De meeste vrije vetzuren die geproduceerd worden,
worden opgenomen door de adipocyten door middel van passieve diffusie, een klein deel gaat via de circulatie
naar andere weefsels. In de adipocyten worden vetzuren en glycerol weer omgezet tot triacylglycerol door
middel van alfa-glycerol-fosfatase en opgeslagen.
Eiwitten / aminozuren
Een deel van de aminozuren wordt opgenomen door de lever en omgezet tot ketozuren die worden geoxideerd
door middel van de citroenzuurcyclus en andere pathways. Ketozuren is de voornaamste energie voorziening
van de lever. Overtollige ketozuren worden omgezet tot triacyglycerol. Bij het vormen van een ketozuur komt
ammonia vrij, wat omgezet wordt in ureum in de lever. Het ureum gaat via de bloedbaan naar de nieren en
wordt uitgescheiden via de urine. Ook worden aminozuren in de spieren opnieuw omgezet tot eiwitten, deze
kunnen gebruikt worden voor energie tijdens een langere periode van vasten.
Insuline
Insuline heeft een centrale rol in de controle over het metabolisme.
Insuline wordt vrijgemaakt bij een stijging van het intracellulaire calcium. De secretie hangt af van de
concentratie glucose en aminozuren in het bloed dat door de pancreas stroomt.
Controle door glucose
De cellen in de eilandjes van Langerhans reageren zowel op de concentratie van glucose als op de verandering
in de glucose concentratie in het bloed. Het effect komt door de opname van intracellulair metabolisme van
glucose in de ß-cellen. Glucose word de cellen in getransporteerd dmv de GLUT2 transporter. Het enzym
glucokinase is een mediator in de ß-cellen. Ook zijn 3C bestanddelen zoals glyceraldehyde, wat gevormd word
in de glycolyse, een stimulans voor insuline afgifte. Het secretoire mechanisme is afhankelijk van de ATP
vorming uit glucose. Wanneer ATP gevormd word, word een K-kanaal gesloten. Doordat het kalium kanaal
gesloten word ontstaat er een depolarisatie van de cel, waardoor er een influx van calcium komt. Door de
influx van calcium word de insuline exocytose gestimuleerd en word er dus insuline afgegeven.
Insuline zorgt voor een verlaging van de glucose concentratie in het bloed door het bevorderen van de opname
van glucose door cellen.
Controle door aminozuren
Wanneer de concentratie aminozuren in het bloed toeneemt zal dit ook de secretie van insuline doen stijgen.
De meest belangrijke aminozuren in dit opzicht zijn arginine, leucine en alanine. De negatief geladen
aminozuren zorgen voor een depolarisatie van het membraan waardoor de calcium kanalen openen en er een
calcium influx plaats vind.
Controle door hormonen
Glucagon stimuleert insuline afgifte en somatostatine inhibeert het. Glucagon wordt geproduceerd door alfa
cellen en somatostatine door D-cellen in de pancreas. De aanwezigheid van voedsel in het maag-darm kanaal
zorgt voor een verhoogde insuline secretie.
