Praktijkhuis
Week 1: Relatie ziektebeeld en dieetvoorschrift
De DIO:
o Is in staat om de benodigde informatie te verstrekken omtrent de relatie tussen het
ziektebeeld, klachten, medicatie en eventuele laboratoriumwaarden en het
dieetvoorschrift
o Kan deze informatie afstemmen op niveau van de patiënt (en voor de
verwijzer/collega )
o Formuleert het dieetvoorschrift en de DIO betrekt hierbij de conclusies uit de
diëtistische diagnose
o Kiest en gebruikt relevant voorlichtingsmateriaal om de uitleg relatie ziektebeeld
visueel te ondersteunen
o Is in staat veilige professionele gespreksituatie te creëren waardoor de patiënt in staat
is vertrouwelijke informatie te delen
Om een dieetvoorschrift te kunnen opvolgen en uitvoeren is het noodzakelijk dat dat de patiënt
begrijpt wat het verband is tussen zijn ziektebeeld en het dieetvoorschrift. Waarom moet hij/zij zijn
voeding aanpassen en wat levert dit op? De relatie ziektebeeld (laboratoriumwaarden, klachten,
medicatie) en dieetvoorschrift (en indien van toepassing invloed leefstijl) leg je uit na het verwoorden
van je diëtistische diagnose. Het is het uitvoeren van een verrichting om een bepaald doel te bereiken.
Hoofstuk 7 ‘Dieetbehandeling’
Het formuleren van behandeldoelen, het overleggen met de cliënt over de inhoud van het
behandelplan en de behandeling, het begeleiden en coachen van de cliënt bij het instrueren,
motiveren, uitvoeren en evalueren. Uitgangspunt voor het handelen van de diëtist is het probleem van
de cliënt, dat in de eerste fasen in de diëtistische diagnose is omschreven. De diëtistische diagnose
vormt de basis voor het behandelplan. Je hebt een diëtistische diagnose duidelijk geformuleerd als de
verbinding tussen probleem, oorzaak en gevolg aanwezig is. Evaluatie vindt plaats tijdens de gehele
dieetbehandeling. Je legt vast op grond van welke effectparameters de behandeldoelen geëvalueerd
en de resultaten gemeten worden.
Basis voor de gehele dieetbehandeling vormt de bekende PDCA-cyclus die bestaat uit Plan, Do,
Check, Act. Plan: in de planningsfase formuleer je behandeldoelen. Je beschrijft gewenste resultaten
en hoe je deze gaat meten (effectparameters). Daarnaast schenk je ook aandacht aan
randvoorwaarden (beschikbaarheid van middelen bijvoorbeeld) en belangen van cliënt en diëtist. Do:
daarna vindt de uitvoering plaats en meet je de resultaten. Check: je vergelijkt de resultaten met de
gestelde doelen. Act: als het nodig is zet je acties in om de resultaten te verbeteren of pas je de
doelen aan. De cyclus herhaalt zich en zo verbeter je continu de resultaten. Zo zorgt deze cyclus voor
zowel kwaliteitsborging als kwaliteitsverbetering.
,Een hoofddoel geeft aan, in termen van gezondheidstoestand, wat je kunt bereiken tijdens de duur
van de totale behandeling. Subdoelen zorgen er samen voor dat het hoofddoel wordt bereikt. In een
goed geformuleerd subdoel beschrijf je concreet, waarneembaar gedrag van de cliënt, zodat
meetbare variabelen geëvalueerd kunnen worden. Wanneer de diëtist de subdoelen in samenspraak
met de cliënt heeft geformuleerd, komen diëtist en cliënt overeen HOE de cliënt deze doelen kan
bereiken (uitvoeringsafspraken).
- Cijfers voor zorgverzekeraars, artsen en andere zorgprofessionals
- Professioneel overkomen
- Extra stimulans/vertrouwens (eigen effectiviteit) voor cliënt
- Sneller zien wat knelpunten zijn
SMART formuleren. De S staat voor Specifiek: geef helder en duidelijk aan wat er precies wordt
gedaan. De M staat voor meetbaar: geef een norm aan om te meten of het doel wordt behaald. De A
staat voor Aanvaardbaar en Actiegericht: is er betrokkenheid bij cliënt om energiek en met voldoening
bezig te gaan? Anders gezegd: wordt het doel gedragen door cliënt? De R staat voor Realiseerbaar
en actiegericht: de cliënt moet de doelen kunnen behalen met aanvaardbare inspanningen. De lat
moet niet te hoog, maar ook niet te laag liggen. De T tot slot staat voor Tijdgebonden: de periode is
vastgesteld waarin het gewenste resultaat moet worden behaald.
Locke en Latham (1990) sluiten in hun goalsettingtheorie hierbij aan:.
1. Duidelijkheid, stel heldere en specifieke doelen die je moet behalen in een vastgestelde
tijdsperiode.
2. Uitdaging, voor het voltooien van doelen.
3. Betrokkenheid, doelen moeten tot stand komen in overleg tussen diëtist en cliënt. Cliënten zijn
eerder bereid doelen na te streven waar ze zélf mee komen dan dat ze willen werken aan opgelegde
doelen. De ‘A’ staat bij Locke en Latham (1990) meer voor ‘Agreed’, dat wil zeggen doelen waarmee
cliënt instemt, in plaats van voor Attainable (=haalbaar). De ‘R’ staat voor hen voor Realistisch in
plaats van voor Relevant. Doelen waarmee je instemt, leiden eerder tot betrokkenheid
4 Feedback, de functie van feedback is dat deze voorziet in de mogelijkheid om verwachtingen te
verhelderen, de moeilijkheid van het doel vast te stellen en erkenning te krijgen.
5 Moeilijkheid van de taak, zorg er bij ingewikkelde taken voor dat je je ervan verzekert dat de taak
niet als te overweldigend, te moeilijk wordt ervaren.
Centraal in het ICF-diëtetiekschema staat het formuleren van hoofd- en subdoelen op vijf
verschillende niveaus: het niveau van functies & anatomische eigenschappen, activiteiten, participatie
en het niveau van externe- en persoonlijke factoren. Het gaat om het beïnvloeden van het
functioneren van de cliënt op het gebied van functies, anatomie, activiteiten en participatie, naast het
beïnvloeden van externe- en persoonlijke factoren.
De gehele diëtistische behandeling vindt meestal plaats in meerdere consulten: een eerste consult,
een of meer vervolgconsulten en een afsluitend consult. In de praktijk vinden diëtistisch onderzoek
(diëtistische anamnese, voedingsanamnese en antropometrie), de diëtistische diagnose, het opstellen
van het behandelplan en het eerste deel van de dieetbehandeling meestal plaats in het eerste consult.
,Tijdens de gehele behandeling kun je een rode vlag signaleren. Je kan op elk moment in de
behandeling besluiten dat doorgaan niet veilig of geïndiceerd is. Probleem georiënteerd registreren
gebeurt in een elektronisch (of papieren) cliëntdossier. Maak voor een registratie onder code gebruik
van de Classificaties en Codelijsten voor de Diëtetiek.
Het eerste consult in de dieetbehandeling: Voorbereiding door de student 1 Bestudeer de diëtistische
diagnose. 2 Zet materialen klaar. Fase Behandelplan opstellen 3 Formuleer het hulpaanbod. 4
Overleg over het hulpaanbod. 5 Stel het hoofddoel van de behandeling vast. 6 Stel in overleg met de
cliënt de subdoelen van de behandeling vast. 7 Maak afspraken met de cliënt en bepaal welke
diëtistische verrichtingen en hulpmiddelen nodig zijn. 8 Afronden. 9 Verricht aanvullende
werkzaamheden.
,
Week 1: Relatie ziektebeeld en dieetvoorschrift
De DIO:
o Is in staat om de benodigde informatie te verstrekken omtrent de relatie tussen het
ziektebeeld, klachten, medicatie en eventuele laboratoriumwaarden en het
dieetvoorschrift
o Kan deze informatie afstemmen op niveau van de patiënt (en voor de
verwijzer/collega )
o Formuleert het dieetvoorschrift en de DIO betrekt hierbij de conclusies uit de
diëtistische diagnose
o Kiest en gebruikt relevant voorlichtingsmateriaal om de uitleg relatie ziektebeeld
visueel te ondersteunen
o Is in staat veilige professionele gespreksituatie te creëren waardoor de patiënt in staat
is vertrouwelijke informatie te delen
Om een dieetvoorschrift te kunnen opvolgen en uitvoeren is het noodzakelijk dat dat de patiënt
begrijpt wat het verband is tussen zijn ziektebeeld en het dieetvoorschrift. Waarom moet hij/zij zijn
voeding aanpassen en wat levert dit op? De relatie ziektebeeld (laboratoriumwaarden, klachten,
medicatie) en dieetvoorschrift (en indien van toepassing invloed leefstijl) leg je uit na het verwoorden
van je diëtistische diagnose. Het is het uitvoeren van een verrichting om een bepaald doel te bereiken.
Hoofstuk 7 ‘Dieetbehandeling’
Het formuleren van behandeldoelen, het overleggen met de cliënt over de inhoud van het
behandelplan en de behandeling, het begeleiden en coachen van de cliënt bij het instrueren,
motiveren, uitvoeren en evalueren. Uitgangspunt voor het handelen van de diëtist is het probleem van
de cliënt, dat in de eerste fasen in de diëtistische diagnose is omschreven. De diëtistische diagnose
vormt de basis voor het behandelplan. Je hebt een diëtistische diagnose duidelijk geformuleerd als de
verbinding tussen probleem, oorzaak en gevolg aanwezig is. Evaluatie vindt plaats tijdens de gehele
dieetbehandeling. Je legt vast op grond van welke effectparameters de behandeldoelen geëvalueerd
en de resultaten gemeten worden.
Basis voor de gehele dieetbehandeling vormt de bekende PDCA-cyclus die bestaat uit Plan, Do,
Check, Act. Plan: in de planningsfase formuleer je behandeldoelen. Je beschrijft gewenste resultaten
en hoe je deze gaat meten (effectparameters). Daarnaast schenk je ook aandacht aan
randvoorwaarden (beschikbaarheid van middelen bijvoorbeeld) en belangen van cliënt en diëtist. Do:
daarna vindt de uitvoering plaats en meet je de resultaten. Check: je vergelijkt de resultaten met de
gestelde doelen. Act: als het nodig is zet je acties in om de resultaten te verbeteren of pas je de
doelen aan. De cyclus herhaalt zich en zo verbeter je continu de resultaten. Zo zorgt deze cyclus voor
zowel kwaliteitsborging als kwaliteitsverbetering.
,Een hoofddoel geeft aan, in termen van gezondheidstoestand, wat je kunt bereiken tijdens de duur
van de totale behandeling. Subdoelen zorgen er samen voor dat het hoofddoel wordt bereikt. In een
goed geformuleerd subdoel beschrijf je concreet, waarneembaar gedrag van de cliënt, zodat
meetbare variabelen geëvalueerd kunnen worden. Wanneer de diëtist de subdoelen in samenspraak
met de cliënt heeft geformuleerd, komen diëtist en cliënt overeen HOE de cliënt deze doelen kan
bereiken (uitvoeringsafspraken).
- Cijfers voor zorgverzekeraars, artsen en andere zorgprofessionals
- Professioneel overkomen
- Extra stimulans/vertrouwens (eigen effectiviteit) voor cliënt
- Sneller zien wat knelpunten zijn
SMART formuleren. De S staat voor Specifiek: geef helder en duidelijk aan wat er precies wordt
gedaan. De M staat voor meetbaar: geef een norm aan om te meten of het doel wordt behaald. De A
staat voor Aanvaardbaar en Actiegericht: is er betrokkenheid bij cliënt om energiek en met voldoening
bezig te gaan? Anders gezegd: wordt het doel gedragen door cliënt? De R staat voor Realiseerbaar
en actiegericht: de cliënt moet de doelen kunnen behalen met aanvaardbare inspanningen. De lat
moet niet te hoog, maar ook niet te laag liggen. De T tot slot staat voor Tijdgebonden: de periode is
vastgesteld waarin het gewenste resultaat moet worden behaald.
Locke en Latham (1990) sluiten in hun goalsettingtheorie hierbij aan:.
1. Duidelijkheid, stel heldere en specifieke doelen die je moet behalen in een vastgestelde
tijdsperiode.
2. Uitdaging, voor het voltooien van doelen.
3. Betrokkenheid, doelen moeten tot stand komen in overleg tussen diëtist en cliënt. Cliënten zijn
eerder bereid doelen na te streven waar ze zélf mee komen dan dat ze willen werken aan opgelegde
doelen. De ‘A’ staat bij Locke en Latham (1990) meer voor ‘Agreed’, dat wil zeggen doelen waarmee
cliënt instemt, in plaats van voor Attainable (=haalbaar). De ‘R’ staat voor hen voor Realistisch in
plaats van voor Relevant. Doelen waarmee je instemt, leiden eerder tot betrokkenheid
4 Feedback, de functie van feedback is dat deze voorziet in de mogelijkheid om verwachtingen te
verhelderen, de moeilijkheid van het doel vast te stellen en erkenning te krijgen.
5 Moeilijkheid van de taak, zorg er bij ingewikkelde taken voor dat je je ervan verzekert dat de taak
niet als te overweldigend, te moeilijk wordt ervaren.
Centraal in het ICF-diëtetiekschema staat het formuleren van hoofd- en subdoelen op vijf
verschillende niveaus: het niveau van functies & anatomische eigenschappen, activiteiten, participatie
en het niveau van externe- en persoonlijke factoren. Het gaat om het beïnvloeden van het
functioneren van de cliënt op het gebied van functies, anatomie, activiteiten en participatie, naast het
beïnvloeden van externe- en persoonlijke factoren.
De gehele diëtistische behandeling vindt meestal plaats in meerdere consulten: een eerste consult,
een of meer vervolgconsulten en een afsluitend consult. In de praktijk vinden diëtistisch onderzoek
(diëtistische anamnese, voedingsanamnese en antropometrie), de diëtistische diagnose, het opstellen
van het behandelplan en het eerste deel van de dieetbehandeling meestal plaats in het eerste consult.
,Tijdens de gehele behandeling kun je een rode vlag signaleren. Je kan op elk moment in de
behandeling besluiten dat doorgaan niet veilig of geïndiceerd is. Probleem georiënteerd registreren
gebeurt in een elektronisch (of papieren) cliëntdossier. Maak voor een registratie onder code gebruik
van de Classificaties en Codelijsten voor de Diëtetiek.
Het eerste consult in de dieetbehandeling: Voorbereiding door de student 1 Bestudeer de diëtistische
diagnose. 2 Zet materialen klaar. Fase Behandelplan opstellen 3 Formuleer het hulpaanbod. 4
Overleg over het hulpaanbod. 5 Stel het hoofddoel van de behandeling vast. 6 Stel in overleg met de
cliënt de subdoelen van de behandeling vast. 7 Maak afspraken met de cliënt en bepaal welke
diëtistische verrichtingen en hulpmiddelen nodig zijn. 8 Afronden. 9 Verricht aanvullende
werkzaamheden.
,
