Leerdoelen samenvatting MER
Wat houdt revalidatie in?:
Zorgvragers moeten revalideren als ze door een ziekte, ongeval of aangeboren aandoening
lichamelijk beperkt zijn. Revalidatie is het zoveel mogelijk herwinnen van de lichamelijke
mogelijkheden van iemand met als doel een zo groot mogelijke mate van zelfstandigheid. De
kenmerken van een revalidant zijn; oorzaak dat ze er zijn is een ziekte ongeval of operatie, het heeft
(vaak) een blijvende lichamelijke beperking, die niet progressief hoeft te zijn, maakt (vaak) een
verwerkingsproces door, volgt een revalidatieprogramma gericht op een zo groot mogelijke mate van
lichamelijke, psychische en sociale zelfredzaamheid en/of met gebruik van hulpmiddelen als
verbetering niet mogelijk is.
Je hebt de neurologische groep; een neurologische aandoening is een aandoening van de hersenen
en/of het zenuwstelsel. Het kan gaan om aangeboren afwijkingen, maar ook om niet-aangeboren
hersenletsel (NAH). Voorbeelden zijn; beroerte (CVA), spierziekten (NMA, ALS, HMSN, ziekte van
Duchenne, etc.), Multiple Sclerose (MS), GBS, dwarslaesie, Parkinson, spina bifida (open rug).
En je hebt ook de niet neurologische groep; niet-neurologische aandoeningen zijn letsels of
beperkingen die hun oorzaak hebben elders is het lichaam, dus niet in de hersenen. Voorbeelden
zijn; amputatie, gewrichtsproblemen, reuma, handletsel, hartrevalidatie, rugklachten, brandwonden,
chronische pijn.
, Reumatische aandoeningen:
Reuma is een verzamelnaam voor meerdere specifieke gewrichtsaandoeningen. Je kunt het
onderscheidt maken in; ontstekingsreuma, artrose en weke-delenreuma.
Termen die je gebruikt als we het over reuma hebben zijn; monoarticulair (in een gewricht),
polyarticulair (in meerdere gewrichten), inflammatoir (met ontsteking), auto-immuun (door
antistoffen tegen eigen cellen), degeneratief (door slijtage/veroudering), Myo- (betreft het
spierweefsel), artro- (betreft het gewricht), -itis (ontsteking), -ose (slijtage, degeneratie,
veroudering), -pathie (ziekte), -dynie of -algie (pijn).
Reumatoïde artritis:
Door een auto-immuun ontsteking van de synoviaal membraam wordt kraakbeen van het gewricht
niet gevoed en gaat het kapot, op den duur slijt het bot zelfs af en krijg je vergroeiingen. Reumatoïde
artritis begint meestal tussen de 40-60 jaar, meer vrouwen dan mannen hebben hier last van.
Reumatoïde artritis vindt vooral plaats in de kleine gewrichten. Het is dus een ontsteking van het
synoviaal membraam en daardoor ontstaat uiteindelijk kraakbeen- en botschade. De oorzaak van
reumatoïde artritis zijn de auto-immuun antistoffen, de erfelijke factoren en roken verhoogt de kans
op reumatoïde artritis. De diagnose wordt gesteld door te beginnen met het kijken naar de
symptomen en een bloedonderzoek, later wordt een röntgen gemaakt en een artroscopie, hierop zie
je een versmalde gewrichtsspleet en schade aan het kraakbeen en/of bot als er sprake is van
reumatoïde artritis. De symptomen van reumatoïde artritis zijn; in het begin; malaise, koorts,
gewichtsverlies, vermoeid, evt. anemie, daarna; symmetrische zwelling van vinger- of
teengewrichten, met ontsteking verhoogde BSE, pijn (vooral na rust), functieverlies, ochtendstijfheid
(start), later; abnormale gewrichtsstanden, reumatoïde noduli (necrose-knobbels in allerlei weefsels).
Het beloop is met exacerbaties (plotseling optredende verslechtering) en remissies (toestand van de
patiënt verbeterd). De complicaties van reumatoïde artritis zijn dat er vergroeiingen aan de
gewrichten, ook kunnen er hart- en vaatziekten ontstaan (artherosclerose door ontstekingsfactoren).
De behandeling van reumatoïde artritis ziet er als volgt uit; er worden sterke ontstekingsremmers
gegeven (corticosteroïden), de symptomen worden bestreden. Er kunnen ook specifieke
ontstekingsremmers gegeven worden (DMARD`s= disease modifying anti-rheumatic drugs), deze
remmen de ontstekingsreactie. Verder worden er pijnstillers gegeven (NSAID`s: remmen ook de
ontsteking, dus een dubbeldoel), rust, fysiotherapie en verdere hulpmiddelen kunnen ook ingezet
worden. Eventueel kan er ook een artrodese (vastzetten van een pijnlijk gewricht) gedaan worden en
een prothese worden geplaatst (maar kan niet bij kleine gewrichten).
Wat houdt revalidatie in?:
Zorgvragers moeten revalideren als ze door een ziekte, ongeval of aangeboren aandoening
lichamelijk beperkt zijn. Revalidatie is het zoveel mogelijk herwinnen van de lichamelijke
mogelijkheden van iemand met als doel een zo groot mogelijke mate van zelfstandigheid. De
kenmerken van een revalidant zijn; oorzaak dat ze er zijn is een ziekte ongeval of operatie, het heeft
(vaak) een blijvende lichamelijke beperking, die niet progressief hoeft te zijn, maakt (vaak) een
verwerkingsproces door, volgt een revalidatieprogramma gericht op een zo groot mogelijke mate van
lichamelijke, psychische en sociale zelfredzaamheid en/of met gebruik van hulpmiddelen als
verbetering niet mogelijk is.
Je hebt de neurologische groep; een neurologische aandoening is een aandoening van de hersenen
en/of het zenuwstelsel. Het kan gaan om aangeboren afwijkingen, maar ook om niet-aangeboren
hersenletsel (NAH). Voorbeelden zijn; beroerte (CVA), spierziekten (NMA, ALS, HMSN, ziekte van
Duchenne, etc.), Multiple Sclerose (MS), GBS, dwarslaesie, Parkinson, spina bifida (open rug).
En je hebt ook de niet neurologische groep; niet-neurologische aandoeningen zijn letsels of
beperkingen die hun oorzaak hebben elders is het lichaam, dus niet in de hersenen. Voorbeelden
zijn; amputatie, gewrichtsproblemen, reuma, handletsel, hartrevalidatie, rugklachten, brandwonden,
chronische pijn.
, Reumatische aandoeningen:
Reuma is een verzamelnaam voor meerdere specifieke gewrichtsaandoeningen. Je kunt het
onderscheidt maken in; ontstekingsreuma, artrose en weke-delenreuma.
Termen die je gebruikt als we het over reuma hebben zijn; monoarticulair (in een gewricht),
polyarticulair (in meerdere gewrichten), inflammatoir (met ontsteking), auto-immuun (door
antistoffen tegen eigen cellen), degeneratief (door slijtage/veroudering), Myo- (betreft het
spierweefsel), artro- (betreft het gewricht), -itis (ontsteking), -ose (slijtage, degeneratie,
veroudering), -pathie (ziekte), -dynie of -algie (pijn).
Reumatoïde artritis:
Door een auto-immuun ontsteking van de synoviaal membraam wordt kraakbeen van het gewricht
niet gevoed en gaat het kapot, op den duur slijt het bot zelfs af en krijg je vergroeiingen. Reumatoïde
artritis begint meestal tussen de 40-60 jaar, meer vrouwen dan mannen hebben hier last van.
Reumatoïde artritis vindt vooral plaats in de kleine gewrichten. Het is dus een ontsteking van het
synoviaal membraam en daardoor ontstaat uiteindelijk kraakbeen- en botschade. De oorzaak van
reumatoïde artritis zijn de auto-immuun antistoffen, de erfelijke factoren en roken verhoogt de kans
op reumatoïde artritis. De diagnose wordt gesteld door te beginnen met het kijken naar de
symptomen en een bloedonderzoek, later wordt een röntgen gemaakt en een artroscopie, hierop zie
je een versmalde gewrichtsspleet en schade aan het kraakbeen en/of bot als er sprake is van
reumatoïde artritis. De symptomen van reumatoïde artritis zijn; in het begin; malaise, koorts,
gewichtsverlies, vermoeid, evt. anemie, daarna; symmetrische zwelling van vinger- of
teengewrichten, met ontsteking verhoogde BSE, pijn (vooral na rust), functieverlies, ochtendstijfheid
(start), later; abnormale gewrichtsstanden, reumatoïde noduli (necrose-knobbels in allerlei weefsels).
Het beloop is met exacerbaties (plotseling optredende verslechtering) en remissies (toestand van de
patiënt verbeterd). De complicaties van reumatoïde artritis zijn dat er vergroeiingen aan de
gewrichten, ook kunnen er hart- en vaatziekten ontstaan (artherosclerose door ontstekingsfactoren).
De behandeling van reumatoïde artritis ziet er als volgt uit; er worden sterke ontstekingsremmers
gegeven (corticosteroïden), de symptomen worden bestreden. Er kunnen ook specifieke
ontstekingsremmers gegeven worden (DMARD`s= disease modifying anti-rheumatic drugs), deze
remmen de ontstekingsreactie. Verder worden er pijnstillers gegeven (NSAID`s: remmen ook de
ontsteking, dus een dubbeldoel), rust, fysiotherapie en verdere hulpmiddelen kunnen ook ingezet
worden. Eventueel kan er ook een artrodese (vastzetten van een pijnlijk gewricht) gedaan worden en
een prothese worden geplaatst (maar kan niet bij kleine gewrichten).
