Leerdoelen BMD blok A
BMD.CO.1 CO Schade en herstel perifeer zenuwletsel
de begrippen neuropraxie, axonotmesis, en neurotmesis uitleggen:
Bij neuropraxie is er geen zichtbare schade aan het axon, wel functionele
stoornissen (kneuzingen) ook is hierbij de zenuwschede nog intact en het
herstel is spontaan (minuten tot dagen)
Axontmesis: hierbij zijn de axonen beschadigd/verbroken, continuïteit
zenuw - bindweefsel intact. Het herstel is net als bij neuropraxie spontaan
(1mm/dag)
Neurotmesis: beschadiging of doorsnijding van de totale zenuw ook het
bindweefsel is beschadigd. Het herstel hierbij gaat niet spontaan een
operatie kan overwogen worden, alleen de vraag is of dat helpt. Hierbij
worden de bindweefsel uiteinden aan elkaar vast gemaakt en is het de
bedoeling dat de zenuwenuiteinden de weg vanzelf vinden naar elkaar.
de mogelijke klinische symptomen van perifeer zenuwletsel (pijn,
prikkelings- en uitvalsverschijnselen) beschrijven en verklaren:
Plus:
Wanneer er een zenuw beschadigt is hoeft hij niet overal even beschadigt
te zijn. Zo heb je beschadigde vezels die nog wel functioneren, maar een
verhoogde prikkelbaarheid hebben. Een ligt beschadigde membraam die
om een axon heen zal minder goed instaat zijn de negatieve rust
potentiaal (die in een zenuw altijd heerst) te kunnen handhaven, die zal
langzaam maar zeker negatieve potentialen van -60 spontaan oplopen
naar -50, -40, -30 en zal boven de drempel komen en spontaan
depolariseren. Dus een slecht functionerende cel is overprikkelbaar en zal
ook sneller op een prikkel van buiten reageren.
Min:
Wanneer de beschadigde vezel helemaal niet meer kan geleiden vallen de
normale signalen uit en zal de functie volledig verdwijnen.
Plus:
Voor sensibele vezels betekent dit een verhoogde gevoeligheid, pijn en
paresthesieën (bijv. Tintelingen). Voor de motorische vezels betekent dit
hypertonie en fasciculaties (onwillikeurige contracties binnen een spier)
door de verhoogde prikkelbaarheid. Bij de vegetatieve vezels betekent dit
zweten, bleke huid en als hij lang genoeg bleek is reactief rood kan worden
en kippenvel
Min:
Wanneer de beschadiging erger is kan er een verminderde of uitgevallen
tast zijn en/of uitval van de pijn bij de sensibele vezels. Voor de motorische
vezels betekent dit een verminderde spierkracht, verlamming en
spieratrofie. Vegetatieve vezels geven een rode, droge en atrofische huid
weer.
Een ander klinisch verschijnsel kan ontstaan door O² tekort door bv
afknelling van een bloedvat. De dikke A-vezels hebben minder plekken om
O² uit te wisselen (alleen bij insnoering van Ranvier) en daarom zijn deze
vezels sneller kwetsbaar. Bij een tekort kunnen bv tintelingen ontstaan
nadat je bv met je hand boven het hoofd in slaap bent gevallen (vb
BMD.CO.1 CO Schade en herstel perifeer zenuwletsel
de begrippen neuropraxie, axonotmesis, en neurotmesis uitleggen:
Bij neuropraxie is er geen zichtbare schade aan het axon, wel functionele
stoornissen (kneuzingen) ook is hierbij de zenuwschede nog intact en het
herstel is spontaan (minuten tot dagen)
Axontmesis: hierbij zijn de axonen beschadigd/verbroken, continuïteit
zenuw - bindweefsel intact. Het herstel is net als bij neuropraxie spontaan
(1mm/dag)
Neurotmesis: beschadiging of doorsnijding van de totale zenuw ook het
bindweefsel is beschadigd. Het herstel hierbij gaat niet spontaan een
operatie kan overwogen worden, alleen de vraag is of dat helpt. Hierbij
worden de bindweefsel uiteinden aan elkaar vast gemaakt en is het de
bedoeling dat de zenuwenuiteinden de weg vanzelf vinden naar elkaar.
de mogelijke klinische symptomen van perifeer zenuwletsel (pijn,
prikkelings- en uitvalsverschijnselen) beschrijven en verklaren:
Plus:
Wanneer er een zenuw beschadigt is hoeft hij niet overal even beschadigt
te zijn. Zo heb je beschadigde vezels die nog wel functioneren, maar een
verhoogde prikkelbaarheid hebben. Een ligt beschadigde membraam die
om een axon heen zal minder goed instaat zijn de negatieve rust
potentiaal (die in een zenuw altijd heerst) te kunnen handhaven, die zal
langzaam maar zeker negatieve potentialen van -60 spontaan oplopen
naar -50, -40, -30 en zal boven de drempel komen en spontaan
depolariseren. Dus een slecht functionerende cel is overprikkelbaar en zal
ook sneller op een prikkel van buiten reageren.
Min:
Wanneer de beschadigde vezel helemaal niet meer kan geleiden vallen de
normale signalen uit en zal de functie volledig verdwijnen.
Plus:
Voor sensibele vezels betekent dit een verhoogde gevoeligheid, pijn en
paresthesieën (bijv. Tintelingen). Voor de motorische vezels betekent dit
hypertonie en fasciculaties (onwillikeurige contracties binnen een spier)
door de verhoogde prikkelbaarheid. Bij de vegetatieve vezels betekent dit
zweten, bleke huid en als hij lang genoeg bleek is reactief rood kan worden
en kippenvel
Min:
Wanneer de beschadiging erger is kan er een verminderde of uitgevallen
tast zijn en/of uitval van de pijn bij de sensibele vezels. Voor de motorische
vezels betekent dit een verminderde spierkracht, verlamming en
spieratrofie. Vegetatieve vezels geven een rode, droge en atrofische huid
weer.
Een ander klinisch verschijnsel kan ontstaan door O² tekort door bv
afknelling van een bloedvat. De dikke A-vezels hebben minder plekken om
O² uit te wisselen (alleen bij insnoering van Ranvier) en daarom zijn deze
vezels sneller kwetsbaar. Bij een tekort kunnen bv tintelingen ontstaan
nadat je bv met je hand boven het hoofd in slaap bent gevallen (vb
