Celcyclu
Controlesysteem
Het controlesysteem van de celcyclus
regelt de celcyclusmachinerie door
s De
cycline
in G2
die
cyclisch de belangrijkste eiwitten en werkt om de
eiwitcomplexen te activeren en vervolgens M-fase
te deactiveren die DNA-replicatie, mitose binnen te gaan
en cytokinese initiëren of reguleren. De wordt de M-
fosforyleringsreacties die de celcyclus cycline
regelen, worden uitgevoerd door een
specifieke reeks eiwitkinasen, terwijl
defosforylering wordt uitgevoerd door een
reeks eiwitfosfatasen. genoemd, en het actieve complex dat het
Het op de juiste momenten in- en vormt met zijn Cdk wordt M-Cdk
uitschakelen van deze kinasen is deels de genoemd. Andere cyclinen, S-cyclines en
verantwoordelijkheid van een andere reeks G1/S-cyclines genoemd, binden laat in G1
eiwitten in het controlesysteem: de aan een apart Cdk-eiwit om respectievelijk
cyclinen. Cyclinen hebben zelf geen S-Cdk en G1/S-Cdk te vormen; deze
enzymatische activiteit, maar ze moeten cycline-Cdk-complexen helpen de S-fase
binden aan de kinasen van de celcyclus te lanceren. De stijging en daling van S-
voordat de kinasen enzymatisch actief cycline- en M-cyclineconcentraties worden
kunnen worden. De kinasen van het weergegeven in het plaatje.
controlesysteem van de celcyclus staan Elk van deze cycline-Cdk-complexen
daarom bekend als cycline-afhankelijke fosforyleert een andere set doeleiwitten in
eiwitkinasen of Cdks. Cyclinen worden zo de cel. G1/S-Cdks fosforyleren
genoemd omdat, in tegenstelling tot de bijvoorbeeld regulerende eiwitten die de
Cdks, hun concentraties cyclisch variëren transcriptie activeren van genen die nodig
tijdens de celcyclus. De cyclische zijn voor DNA-replicatie. Door
veranderingen in cyclineconcentraties verschillende sets doeleiwitten te
helpen de cyclische assemblage en activeren, activeert elk type complex een
activering van de cycline-Cdk-complexen andere overgangsstap in de celcyclus.
aan te sturen. Eenmaal geactiveerd, helpen
cycline-Cdk-complexen verschillende
celcyclusgebeurtenissen te triggeren.
Er zijn verschillende soorten cyclinen
en verschillende soorten Cdks die
betrokken zijn bij de controle van de
celcyclus. Verschillende cycline-Cdk-
complexen activeren verschillende
stappen van de celcyclus.
De geleidelijke toename van de
cyclineconcentratie komt voort uit de
voortdurende transcriptie van
cyclinegenen en de synthese van cycline-
eiwitten, terwijl de snelle daling van de
cyclineconcentratie wordt versneld door
, Celcyclu
eiwit. s
een volledige gericht vernietiging van het
De abrupte afbraak van M- en S-cyclines
Bij de G1-naar-S-overgang gebruikt het
Cdk-remmers om te voorkomen dat cellen
de S-fase binnengaan en hun DNA
halverwege de M-fase hangt af van een repliceren. Bij de G2-naar-M-overgang
groot enzym dat - om redenen die later onderdrukt het de activering van M-Cdk
duidelijk zullen worden - het anafase door de fosfatase te remmen die nodig is
bevorderende complex of cyclosoom om de Cdk te activeren. En het kan het
(APC/C) wordt genoemd. Dit complex tagt verlaten van de mitose vertragen door de
deze cyclinen met een keten van activering van APC/C te remmen,
ubiquitine. De alomtegenwoordigheid en waardoor de afbraak van M-cycline wordt
afbraak van de cycline brengt zijn Cdk voorkomen.
terug naar een inactieve toestand. Net als
cycline-accumulatie kan cycline-
vernietiging ook helpen bij de overgang
van de ene fase van de celcyclus naar de
volgende. De afbraak van M-cycline - en
de resulterende inactivatie van M-Cdk -
leidt bijvoorbeeld tot de moleculaire
gebeurtenissen die de cel uit de mitose
halen.
Naast fosforylering en defosforylering kan
de activiteit van Cdks ook worden
gemoduleerd door de binding van Cdk-
remmende eiwitten. Het controlesysteem
van de celcyclus gebruikt deze remmers
om de assemblage of activiteit van
bepaalde cycline-Cdk-complexen te
blokkeren.
Controlesysteem
Het controlesysteem van de celcyclus
regelt de celcyclusmachinerie door
s De
cycline
in G2
die
cyclisch de belangrijkste eiwitten en werkt om de
eiwitcomplexen te activeren en vervolgens M-fase
te deactiveren die DNA-replicatie, mitose binnen te gaan
en cytokinese initiëren of reguleren. De wordt de M-
fosforyleringsreacties die de celcyclus cycline
regelen, worden uitgevoerd door een
specifieke reeks eiwitkinasen, terwijl
defosforylering wordt uitgevoerd door een
reeks eiwitfosfatasen. genoemd, en het actieve complex dat het
Het op de juiste momenten in- en vormt met zijn Cdk wordt M-Cdk
uitschakelen van deze kinasen is deels de genoemd. Andere cyclinen, S-cyclines en
verantwoordelijkheid van een andere reeks G1/S-cyclines genoemd, binden laat in G1
eiwitten in het controlesysteem: de aan een apart Cdk-eiwit om respectievelijk
cyclinen. Cyclinen hebben zelf geen S-Cdk en G1/S-Cdk te vormen; deze
enzymatische activiteit, maar ze moeten cycline-Cdk-complexen helpen de S-fase
binden aan de kinasen van de celcyclus te lanceren. De stijging en daling van S-
voordat de kinasen enzymatisch actief cycline- en M-cyclineconcentraties worden
kunnen worden. De kinasen van het weergegeven in het plaatje.
controlesysteem van de celcyclus staan Elk van deze cycline-Cdk-complexen
daarom bekend als cycline-afhankelijke fosforyleert een andere set doeleiwitten in
eiwitkinasen of Cdks. Cyclinen worden zo de cel. G1/S-Cdks fosforyleren
genoemd omdat, in tegenstelling tot de bijvoorbeeld regulerende eiwitten die de
Cdks, hun concentraties cyclisch variëren transcriptie activeren van genen die nodig
tijdens de celcyclus. De cyclische zijn voor DNA-replicatie. Door
veranderingen in cyclineconcentraties verschillende sets doeleiwitten te
helpen de cyclische assemblage en activeren, activeert elk type complex een
activering van de cycline-Cdk-complexen andere overgangsstap in de celcyclus.
aan te sturen. Eenmaal geactiveerd, helpen
cycline-Cdk-complexen verschillende
celcyclusgebeurtenissen te triggeren.
Er zijn verschillende soorten cyclinen
en verschillende soorten Cdks die
betrokken zijn bij de controle van de
celcyclus. Verschillende cycline-Cdk-
complexen activeren verschillende
stappen van de celcyclus.
De geleidelijke toename van de
cyclineconcentratie komt voort uit de
voortdurende transcriptie van
cyclinegenen en de synthese van cycline-
eiwitten, terwijl de snelle daling van de
cyclineconcentratie wordt versneld door
, Celcyclu
eiwit. s
een volledige gericht vernietiging van het
De abrupte afbraak van M- en S-cyclines
Bij de G1-naar-S-overgang gebruikt het
Cdk-remmers om te voorkomen dat cellen
de S-fase binnengaan en hun DNA
halverwege de M-fase hangt af van een repliceren. Bij de G2-naar-M-overgang
groot enzym dat - om redenen die later onderdrukt het de activering van M-Cdk
duidelijk zullen worden - het anafase door de fosfatase te remmen die nodig is
bevorderende complex of cyclosoom om de Cdk te activeren. En het kan het
(APC/C) wordt genoemd. Dit complex tagt verlaten van de mitose vertragen door de
deze cyclinen met een keten van activering van APC/C te remmen,
ubiquitine. De alomtegenwoordigheid en waardoor de afbraak van M-cycline wordt
afbraak van de cycline brengt zijn Cdk voorkomen.
terug naar een inactieve toestand. Net als
cycline-accumulatie kan cycline-
vernietiging ook helpen bij de overgang
van de ene fase van de celcyclus naar de
volgende. De afbraak van M-cycline - en
de resulterende inactivatie van M-Cdk -
leidt bijvoorbeeld tot de moleculaire
gebeurtenissen die de cel uit de mitose
halen.
Naast fosforylering en defosforylering kan
de activiteit van Cdks ook worden
gemoduleerd door de binding van Cdk-
remmende eiwitten. Het controlesysteem
van de celcyclus gebruikt deze remmers
om de assemblage of activiteit van
bepaalde cycline-Cdk-complexen te
blokkeren.
