VO-SRV: Counselen
Doelstellingen
De student:
1. kan benoemen en beschrijven wat counseling inhoudt;
2. kan in een rollenspel een counselinggesprek uitvoeren;
3. kan opgedane kennis vanuit de OWG en VO-VTV integreren binnen VO-SRV;
4. kan zijn eigen leerproces en dat van medestudenten mondeling evalueren;
5. kan zijn eigen leerproces schriftelijk evalueren.
Counseling is een laagdrempelige vorm van (emotionele) hulpverlening. Letterlijk vertaald uit
het Engels betekent het raadgeven. Het doel van counseling is het helpen van mensen bij: het
oplossen of hanteren van problemen.
Een niet sturende vorm van adviseren, waarbij de ervaringen, gevoelens en de overwegingen
van de patiënt centraal staan. Deze manier van ondersteund adviseren heet counseling.
Counselen kan daarbij een onderdeel zijn van gezamenlijke besluitvorming, waarin zowel
plaats is voor jouw inbreng als de deskundige op het vakgebied, als voor de inbreng van je
patiënt als de ‘deskundige’ waar het zijn eigen leven betreft.
Bij gericht adviseren zijn de aanwijzingen die je je patiënt geeft gebaseerd op deskundigheid
als hulpverlener. Bij het geven van je advies houd je wel rekening met de opvattingen van de
patiënt over de inhoud en de uitvoering van het advies, maar zijn ze niet bepalend voor het
advies zelf. In veel situaties is er echter geen medisch gezien beste keuze en zijn het de
opvattingen en gevoelens van de patiënt die vooral bepalen welke keuzes je patiënt kan
maken. Als hulpverlener kun je je patiënten helpen bij het maken van een wel overwogen
keuze door ondersteuning te adviseren. Deze vorm van adviseren wordt counselen
genoemd.
Counselen vraagt meer tijd aan het geven van een gericht advies en een goede
verstandhouding is absoluut noodzakelijk. Hulpverleners vinden het soms moeilijk deze
methode te gebruiken, omdat ze geleerd hebben om kant-en-klare oplossing te bieden. Mijn
counselen stimuleer je patiënt echt om zelf na te denken over de beste aanpak was een
probleem. Counselen is dus een vorm van probleemverheldering, maar met een belangrijk
verschil ten opzichte van de probleemverheldering in een anamnestisch gesprek. Tijden zijn
al deze gesprek gaat het erom dat jij als hulpverleners zo duidelijk mogelijk beeld krijgt van
de hulp vraag van de patiënt. In een counseling gesprek gaat erom dat je patiënt zelf zicht
krijgt op zijn afwegingen en dilemma’s die een rol spelen bij het nemen van de beslissing.
In een counselend gesprek gebruik je vooral de vaardigheden van actief luisteren en een
aantal gesprekstechnieken die patiënt helpen bij zijn menings- en besluitvorming. Deze
technieken zijn:
Verduidelijken
Bekrachtigen
ervaringen delen
Tweekolommentechniek
Metacommunicatie
Doelstellingen
De student:
1. kan benoemen en beschrijven wat counseling inhoudt;
2. kan in een rollenspel een counselinggesprek uitvoeren;
3. kan opgedane kennis vanuit de OWG en VO-VTV integreren binnen VO-SRV;
4. kan zijn eigen leerproces en dat van medestudenten mondeling evalueren;
5. kan zijn eigen leerproces schriftelijk evalueren.
Counseling is een laagdrempelige vorm van (emotionele) hulpverlening. Letterlijk vertaald uit
het Engels betekent het raadgeven. Het doel van counseling is het helpen van mensen bij: het
oplossen of hanteren van problemen.
Een niet sturende vorm van adviseren, waarbij de ervaringen, gevoelens en de overwegingen
van de patiënt centraal staan. Deze manier van ondersteund adviseren heet counseling.
Counselen kan daarbij een onderdeel zijn van gezamenlijke besluitvorming, waarin zowel
plaats is voor jouw inbreng als de deskundige op het vakgebied, als voor de inbreng van je
patiënt als de ‘deskundige’ waar het zijn eigen leven betreft.
Bij gericht adviseren zijn de aanwijzingen die je je patiënt geeft gebaseerd op deskundigheid
als hulpverlener. Bij het geven van je advies houd je wel rekening met de opvattingen van de
patiënt over de inhoud en de uitvoering van het advies, maar zijn ze niet bepalend voor het
advies zelf. In veel situaties is er echter geen medisch gezien beste keuze en zijn het de
opvattingen en gevoelens van de patiënt die vooral bepalen welke keuzes je patiënt kan
maken. Als hulpverlener kun je je patiënten helpen bij het maken van een wel overwogen
keuze door ondersteuning te adviseren. Deze vorm van adviseren wordt counselen
genoemd.
Counselen vraagt meer tijd aan het geven van een gericht advies en een goede
verstandhouding is absoluut noodzakelijk. Hulpverleners vinden het soms moeilijk deze
methode te gebruiken, omdat ze geleerd hebben om kant-en-klare oplossing te bieden. Mijn
counselen stimuleer je patiënt echt om zelf na te denken over de beste aanpak was een
probleem. Counselen is dus een vorm van probleemverheldering, maar met een belangrijk
verschil ten opzichte van de probleemverheldering in een anamnestisch gesprek. Tijden zijn
al deze gesprek gaat het erom dat jij als hulpverleners zo duidelijk mogelijk beeld krijgt van
de hulp vraag van de patiënt. In een counseling gesprek gaat erom dat je patiënt zelf zicht
krijgt op zijn afwegingen en dilemma’s die een rol spelen bij het nemen van de beslissing.
In een counselend gesprek gebruik je vooral de vaardigheden van actief luisteren en een
aantal gesprekstechnieken die patiënt helpen bij zijn menings- en besluitvorming. Deze
technieken zijn:
Verduidelijken
Bekrachtigen
ervaringen delen
Tweekolommentechniek
Metacommunicatie
