HET GELEIDELIJK AFNEMEN VAN
DE ZELFREDZAAMHEID DOOR
HET SLUIPENDE SYNDROOM VAN
BENSON
EEN ANALYSE VAN INTERVENTIES GERICHT OP HET VERMINDEREN VAN ANGSTIG EN
DEPRESSIEF GEDRAG OM DE ZELFREDZAAMHEID TE BEVORDEREN
Naam opleiding: Opleiding tot Verpleegkundige Hogeschool Rotterdam
Code afstudeerproduct: xxx
Afstudeervariant: Analyse Complexe Zorgsituatie
Naam en titel eerste beoordelaar: xxxxx
Naam en titel tweede beoordelaar: xxx
Naam en titel begeleider:xxxx
Datum van inleveren: 16 juni 2021
Aantal woorden (excl. samenvatting, tabellen, literatuurlijst en bijlage): 5983
,SAMENVATTING
AANLEIDING
Dit afstudeeronderzoek is gebaseerd op de analyse complexe zorgsituatie. Mw. Hoog woont op de
afdeling Roos in het verpleeghuis. Mevrouw heeft de diagnose posterieure corticale atrofie en
vertoont hierdoor angstig en depressief gedrag. Het team is niet bekwaam over de ziekte, waardoor
de zelfredzaamheid verslechtert en het gedrag verergert.
DOEL
Het doel van het onderzoek is om het verpleegteam inzicht en handvatten te geven die gericht zijn
op het verminderen van angstig en depressief gedrag veroorzaakt door posterieure corticale atrofie
bij Mw. Hoog. Met de inzichten en de handvatten uit dit onderzoek kan de zelfredzaamheid van Mw.
Hoog worden bevorderd.
METHODE
Voor dit onderzoek is er gekozen voor een kwalitatief onderzoek. Er zijn zeven semigestructureerde
interviews afgenomen. De echtgenoot van de cliënte en zes betrokken disciplines zijn geïnterviewd.
Deze interviews zijn gebaseerd op een eerder opgestelde topiclijst.
RESULTAAT
Wat in meerdere mate uit de interviews naar voren komt, is dat het team weinig interventies kent
om angstig en depressief gedrag bij posterieure corticale atrofie te verminderen. De toegepaste
interventies hebben geen succes geleverd en Mw. Hoog is dagelijks achteruitgegaan. Vanwege de
achteruitgang is de zelfredzaamheid verminderd en kan het team de afgeleerde handelingen die mw.
Hoog zelf ervaart niet meer aansturen. Deelname aan zinvolle activiteiten is een manier om
verergering van depressie en angst te voorkomen. Interventies zoals: gestructureerde
dagprogramma’s, muziektherapieën en therapieën waarbij sensorische modaliteiten gebruikt
worden, kunnen ingezet worden bij Mw. Hoog.
CONCLUSIE
Voor dit ziektebeeld geldt dat preventief behandelen beter resultaat belooft, en de patiënt zijn/haar
zelfredzaamheid begunstigt. Een multidisciplinair plan van aanpak gericht op probleemoplossende
therapie leidt tot gunstigere resultaten voor patiënten die lijden aan posterieur corticale atrofie. Met
preventief handelen wordt het onbegrepen gedrag vanaf het begin al behandeld.
TREFWOORDEN
2
, Posterieure corticale atrofie, ziekte van Alzheimer, visus, zelfredzaamheid, interventies, gedrag,
verpleeghuis, depressie.
ABSTRACT
INTRODUCTION
This graduation research is based on the analysis of complex care situations. Mrs. Hoog lives in the
Roos section of the nursing home. Mrs. Hoog has been diagnosed with posterior cortical atrophy and,
as a result, exhibits anxious and depressive behaviour. The team is not competent with the disease ,
which causes the self-sufficiency to deteriorate and the behaviour to worsen.
PURPOSE
The aim of the study is to provide the nursing team with insights and tools aimed at reducing anxious
and depressive behaviour caused by posterior cortical atrophy in Mrs. Hoog. With the insights and
tools from this study, the self-reliance of Mrs. Hoog can be promoted.
METHOD
A qualitative study was chosen for this research. Seven semi-structured interviews were conducted.
The client's spouse and 6 involved disciplines were interviewed. These interviews were based on the
topic list that was made.
RESULTS
What emerged most strongly from the interviews, was that the team knew few interventions to
reduce anxious and depressive behaviour in patients with posterior cortical atrophy. The
interventions that were chosen, proved to be unsuccesful, causing Mrs. Hoog's behaviour to
deteriorate on a daily basis. Due to the deterioration, self-efficacy was greatly reduced, and the team
could no longer manage the unlearned actions experienced by Mrs. Hoog. Participation in daily
activities is a way to prevent worsening of depression and anxiety. Interventions such as structured
day programmes, music therapy and therapies using sensory modalities can be used.
CONCLUSION
For this syndrome, preventive treatment offers much better results and favours the patient's
independence. A multidisciplinary plan of approach aimed at problem-solving therapy can be made.
This way, the lack of understanding is effectively tackled from the outset, and preventive action is
taken.
KEY TERMS
Posterior cortical atrophy, Alzheimer's disease, vision, self-efficacy, interventions, behaviour, nursing
home, depression, fear.
3
DE ZELFREDZAAMHEID DOOR
HET SLUIPENDE SYNDROOM VAN
BENSON
EEN ANALYSE VAN INTERVENTIES GERICHT OP HET VERMINDEREN VAN ANGSTIG EN
DEPRESSIEF GEDRAG OM DE ZELFREDZAAMHEID TE BEVORDEREN
Naam opleiding: Opleiding tot Verpleegkundige Hogeschool Rotterdam
Code afstudeerproduct: xxx
Afstudeervariant: Analyse Complexe Zorgsituatie
Naam en titel eerste beoordelaar: xxxxx
Naam en titel tweede beoordelaar: xxx
Naam en titel begeleider:xxxx
Datum van inleveren: 16 juni 2021
Aantal woorden (excl. samenvatting, tabellen, literatuurlijst en bijlage): 5983
,SAMENVATTING
AANLEIDING
Dit afstudeeronderzoek is gebaseerd op de analyse complexe zorgsituatie. Mw. Hoog woont op de
afdeling Roos in het verpleeghuis. Mevrouw heeft de diagnose posterieure corticale atrofie en
vertoont hierdoor angstig en depressief gedrag. Het team is niet bekwaam over de ziekte, waardoor
de zelfredzaamheid verslechtert en het gedrag verergert.
DOEL
Het doel van het onderzoek is om het verpleegteam inzicht en handvatten te geven die gericht zijn
op het verminderen van angstig en depressief gedrag veroorzaakt door posterieure corticale atrofie
bij Mw. Hoog. Met de inzichten en de handvatten uit dit onderzoek kan de zelfredzaamheid van Mw.
Hoog worden bevorderd.
METHODE
Voor dit onderzoek is er gekozen voor een kwalitatief onderzoek. Er zijn zeven semigestructureerde
interviews afgenomen. De echtgenoot van de cliënte en zes betrokken disciplines zijn geïnterviewd.
Deze interviews zijn gebaseerd op een eerder opgestelde topiclijst.
RESULTAAT
Wat in meerdere mate uit de interviews naar voren komt, is dat het team weinig interventies kent
om angstig en depressief gedrag bij posterieure corticale atrofie te verminderen. De toegepaste
interventies hebben geen succes geleverd en Mw. Hoog is dagelijks achteruitgegaan. Vanwege de
achteruitgang is de zelfredzaamheid verminderd en kan het team de afgeleerde handelingen die mw.
Hoog zelf ervaart niet meer aansturen. Deelname aan zinvolle activiteiten is een manier om
verergering van depressie en angst te voorkomen. Interventies zoals: gestructureerde
dagprogramma’s, muziektherapieën en therapieën waarbij sensorische modaliteiten gebruikt
worden, kunnen ingezet worden bij Mw. Hoog.
CONCLUSIE
Voor dit ziektebeeld geldt dat preventief behandelen beter resultaat belooft, en de patiënt zijn/haar
zelfredzaamheid begunstigt. Een multidisciplinair plan van aanpak gericht op probleemoplossende
therapie leidt tot gunstigere resultaten voor patiënten die lijden aan posterieur corticale atrofie. Met
preventief handelen wordt het onbegrepen gedrag vanaf het begin al behandeld.
TREFWOORDEN
2
, Posterieure corticale atrofie, ziekte van Alzheimer, visus, zelfredzaamheid, interventies, gedrag,
verpleeghuis, depressie.
ABSTRACT
INTRODUCTION
This graduation research is based on the analysis of complex care situations. Mrs. Hoog lives in the
Roos section of the nursing home. Mrs. Hoog has been diagnosed with posterior cortical atrophy and,
as a result, exhibits anxious and depressive behaviour. The team is not competent with the disease ,
which causes the self-sufficiency to deteriorate and the behaviour to worsen.
PURPOSE
The aim of the study is to provide the nursing team with insights and tools aimed at reducing anxious
and depressive behaviour caused by posterior cortical atrophy in Mrs. Hoog. With the insights and
tools from this study, the self-reliance of Mrs. Hoog can be promoted.
METHOD
A qualitative study was chosen for this research. Seven semi-structured interviews were conducted.
The client's spouse and 6 involved disciplines were interviewed. These interviews were based on the
topic list that was made.
RESULTS
What emerged most strongly from the interviews, was that the team knew few interventions to
reduce anxious and depressive behaviour in patients with posterior cortical atrophy. The
interventions that were chosen, proved to be unsuccesful, causing Mrs. Hoog's behaviour to
deteriorate on a daily basis. Due to the deterioration, self-efficacy was greatly reduced, and the team
could no longer manage the unlearned actions experienced by Mrs. Hoog. Participation in daily
activities is a way to prevent worsening of depression and anxiety. Interventions such as structured
day programmes, music therapy and therapies using sensory modalities can be used.
CONCLUSION
For this syndrome, preventive treatment offers much better results and favours the patient's
independence. A multidisciplinary plan of approach aimed at problem-solving therapy can be made.
This way, the lack of understanding is effectively tackled from the outset, and preventive action is
taken.
KEY TERMS
Posterior cortical atrophy, Alzheimer's disease, vision, self-efficacy, interventions, behaviour, nursing
home, depression, fear.
3
