El negro en ik
Frank Westerman
Jaar uitgave: 2004
Uitgeverij: Atlas
Genre: journalistieke roman, non fictie
1
, 1. Verwachtingen
Ik had, na vele fictieboeken gelezen te hebben, de behoefte om eens een non-fictie boek te
lezen. Daarnaast had ik in de lijst niet echt een interessant boek gevonden en omdat het boek
El Negro en Ik veel journalistieke trekken heeft, leek het me interessant om het boek te gaan
lezen. Dit boek is volgens lezen voor de lijst immers een journalistieke roman.
In de roman gaat Westerman op zoek naar de herkomst en geschiedenis van El Negro, een in
een Spaans museum opgezet beeld waarin Westerman erg geïnteresseerd in was. In het boek
worden ook de toenmalige Europese gedachten over slavernij en kolonialisme beschreven,
iets wat mij zeer interessant leek.
Er zijn echter geen meningen van leerlingen of docenten te vinden op de pagina. Waarschijnlijk
komt dit door het feit dat dit boek recentelijk is toegevoegd aan de lijst. Er zijn wel
beoordelingen van leerlingen (3/5 sterren) en docenten (4/5 sterren), maar deze zijn niet
representatief, gezien niet het aantal stemmen is gegeven.
2. Korte inhoud
De ontdekking
De 19-jarige Westerman was samen met een vriend in Spanje en zochten in Spanje iemand
die hen naar Figueres zou kunnen brengen. Zij wilden naar het Salvador Dali Museum. Na 2
uur vergeefs zoeken en vragen kwam uiteindelijk iemand die ze in de richting van Figueres
wilde rijden. Zij werden afgezet in Banyoles en besloten een natuurmuseum te bezoeken. Daar
zag Westerman El Negro, niet un Negro, maar El Negro. Westerman was gefascineerd door
het opgezette mens en wilde weten waar El Negro vandaan kwam.
Whity, go Uptown
Westerman ging als ontwikkelingswerker naar Jamaica. De reis ernaartoe was niet erg
comfortabel en hij werd in Jamaica raar aangekeken vanwege zijn huidskleur. Westerman
mocht bij een zekere Alex logeren en vond het op een of andere manier niet fijn dat Alex twee
zwarte bedienden had. In Jamaica ondervroeg Westerman verschillende mensen en hij kreeg
vaak antwoorden terug die sterk afweken van de Europese. Waar de Europese dachten dat het
zwarte ras afstammeling was van iemand die een zonde had begaan, en voor eeuwig moest
dienen, dachten de zwarten dat het blanke ras een mislukking van God was.
Verraux
Westerman ging op zoek naar de komaf van El Negro. Hij vermoedt dat het een lijk was dat
was opgegraven en opgezet door de gebroeders Verraux. Vervolgens is het lijk
doorverhandeld en zo kwam het in de Spaanse Museum.
Peru
Als ontwikkelingsmedewerker ging Westerman ook naar Peru. Daar moest hij een nieuw
irrigatiesysteem aanleggen. Peru was gekenmerkt door maatschappelijke problemen en ook
hier werd hij als vreemdeling gezien. Westerman begon te twijfelen of het wel zin had om als
buitenlandse aanpassingen te verrichten aan landen die zich niet interesseerde voor
2
Frank Westerman
Jaar uitgave: 2004
Uitgeverij: Atlas
Genre: journalistieke roman, non fictie
1
, 1. Verwachtingen
Ik had, na vele fictieboeken gelezen te hebben, de behoefte om eens een non-fictie boek te
lezen. Daarnaast had ik in de lijst niet echt een interessant boek gevonden en omdat het boek
El Negro en Ik veel journalistieke trekken heeft, leek het me interessant om het boek te gaan
lezen. Dit boek is volgens lezen voor de lijst immers een journalistieke roman.
In de roman gaat Westerman op zoek naar de herkomst en geschiedenis van El Negro, een in
een Spaans museum opgezet beeld waarin Westerman erg geïnteresseerd in was. In het boek
worden ook de toenmalige Europese gedachten over slavernij en kolonialisme beschreven,
iets wat mij zeer interessant leek.
Er zijn echter geen meningen van leerlingen of docenten te vinden op de pagina. Waarschijnlijk
komt dit door het feit dat dit boek recentelijk is toegevoegd aan de lijst. Er zijn wel
beoordelingen van leerlingen (3/5 sterren) en docenten (4/5 sterren), maar deze zijn niet
representatief, gezien niet het aantal stemmen is gegeven.
2. Korte inhoud
De ontdekking
De 19-jarige Westerman was samen met een vriend in Spanje en zochten in Spanje iemand
die hen naar Figueres zou kunnen brengen. Zij wilden naar het Salvador Dali Museum. Na 2
uur vergeefs zoeken en vragen kwam uiteindelijk iemand die ze in de richting van Figueres
wilde rijden. Zij werden afgezet in Banyoles en besloten een natuurmuseum te bezoeken. Daar
zag Westerman El Negro, niet un Negro, maar El Negro. Westerman was gefascineerd door
het opgezette mens en wilde weten waar El Negro vandaan kwam.
Whity, go Uptown
Westerman ging als ontwikkelingswerker naar Jamaica. De reis ernaartoe was niet erg
comfortabel en hij werd in Jamaica raar aangekeken vanwege zijn huidskleur. Westerman
mocht bij een zekere Alex logeren en vond het op een of andere manier niet fijn dat Alex twee
zwarte bedienden had. In Jamaica ondervroeg Westerman verschillende mensen en hij kreeg
vaak antwoorden terug die sterk afweken van de Europese. Waar de Europese dachten dat het
zwarte ras afstammeling was van iemand die een zonde had begaan, en voor eeuwig moest
dienen, dachten de zwarten dat het blanke ras een mislukking van God was.
Verraux
Westerman ging op zoek naar de komaf van El Negro. Hij vermoedt dat het een lijk was dat
was opgegraven en opgezet door de gebroeders Verraux. Vervolgens is het lijk
doorverhandeld en zo kwam het in de Spaanse Museum.
Peru
Als ontwikkelingsmedewerker ging Westerman ook naar Peru. Daar moest hij een nieuw
irrigatiesysteem aanleggen. Peru was gekenmerkt door maatschappelijke problemen en ook
hier werd hij als vreemdeling gezien. Westerman begon te twijfelen of het wel zin had om als
buitenlandse aanpassingen te verrichten aan landen die zich niet interesseerde voor
2
