Atlas Contact, Amsterdam
40e druk, 2015
Eerste druk, 1981
152 pagina’s
Psychologische roman, oorlogsroman
Prix Fémina Étranger, Parijs 1995
, Algemene informatie
Motto
Het boek heeft twee motto’s.
Eerste motto:
‘Er aber, in seiner gewöhnlichen Art, hüllte sich in Geheimnisse, indem er ich met
grossen Augen anblickte und mir die Worte wiederholte: die Mütter! Mütter! 's klingt
so wunderlich!’
Hij echter, op zijn gewone manier, hulde zich in geheimzinnigheid, doordat hij mij met
de grote ogen aankeek en mij de woorden herhaalde: Moeder! Moeder! Het klinkt zo
wonderlijk!
Tweede motto:
‘Zoek mij terwijl ik er ben. Leer mij kennen, omdat ik er ben. Ik ben er immers. En
toch is zeker dat ik er niet ben.’
Verklaringen:
Beide motto’s hebben betrekking op de moeder van Jeroen Brouwers. Hij geeft
ermee aan dat hij zijn moeder eigenlijk helemaal niet kent sinds hij niets meer voor
haar voelt.
In het eerste motto komt naar voren dat Jeroen vervreemd is geworden van zijn
moeder door hoe hij tegenover haar is gaan staan. Het roepen naar zijn moeder is
wonderlijk en vreemd voor hem, omdat hij dit nooit doet.
In het tweede motto komt naar voren dat Jeroen bij de dood van zijn moeder weer de
gebeurtenissen herinnert die tot een verwijdering tussen hen geleid hebben. Jeroen
wil zijn moeder weer leren kennen.
Samenvatting
Het is 1981, Jeroen Brouwers krijgt wordt opgebeld en krijgt te horen dat zijn moeder
is overleden. Hij heeft zijn moeder wegens omstandigheden al heel lang niet gezien
en gesproken.
Door de dood van zijn moeder begint Jeroen na de denken over zijn leven en hoe het
komt dat hij zo vervreemd is geraakt van zijn moeder. Hierdoor komen weer allemaal
herinneringen van vroeger naar boven, vooral van de tijd dat Jeroen samen met zijn
moeder, zusje en grootmoeder in het interneringskamp Tjideng op Java zat. Zijn
vader zat ergens anders in een gevangenis in Japan.
In het kamp wordt Jeroen elke dag geconfronteerd met het harde leven en met de
dood. Hij maakt mee hoe de Japanners de vrouwen in het kamp vernederen en hoe
iedereen vecht om in leven te blijven. Langzaamaan ziet hij zijn grootmoeders
gezondheid verslechteren totdat ze op een dag sterft.
Voor zijn verjaardag had Jeroen het boek ‘Daantje gaat op reis’ gekregen, wat zijn
lievelingsboek wordt dat hij telkens opnieuw leest. Het beidt ook afleiding van alle
nare dingen die om hem heen gebeuren. Hij zag tijdens zijn tijd in het kamp namelijk
vele gebeurtenissen die te maken hadden met pijn, bloed, vernedering en dood.
Deze gebeurtenissen hebben een diepe indruk op Jeroen gemaakt.
Ergens in 1945 moeten alle gevangenen van het kamp verzamelen om te gaan
kikkeren. Dat betekende dat de gevangenen als straf twaalf uur lang
kikkerbewegingen moesten maken. De gevangen kregen die straf omdat er twee
atoombommen op Japan waren afgeworpen.
40e druk, 2015
Eerste druk, 1981
152 pagina’s
Psychologische roman, oorlogsroman
Prix Fémina Étranger, Parijs 1995
, Algemene informatie
Motto
Het boek heeft twee motto’s.
Eerste motto:
‘Er aber, in seiner gewöhnlichen Art, hüllte sich in Geheimnisse, indem er ich met
grossen Augen anblickte und mir die Worte wiederholte: die Mütter! Mütter! 's klingt
so wunderlich!’
Hij echter, op zijn gewone manier, hulde zich in geheimzinnigheid, doordat hij mij met
de grote ogen aankeek en mij de woorden herhaalde: Moeder! Moeder! Het klinkt zo
wonderlijk!
Tweede motto:
‘Zoek mij terwijl ik er ben. Leer mij kennen, omdat ik er ben. Ik ben er immers. En
toch is zeker dat ik er niet ben.’
Verklaringen:
Beide motto’s hebben betrekking op de moeder van Jeroen Brouwers. Hij geeft
ermee aan dat hij zijn moeder eigenlijk helemaal niet kent sinds hij niets meer voor
haar voelt.
In het eerste motto komt naar voren dat Jeroen vervreemd is geworden van zijn
moeder door hoe hij tegenover haar is gaan staan. Het roepen naar zijn moeder is
wonderlijk en vreemd voor hem, omdat hij dit nooit doet.
In het tweede motto komt naar voren dat Jeroen bij de dood van zijn moeder weer de
gebeurtenissen herinnert die tot een verwijdering tussen hen geleid hebben. Jeroen
wil zijn moeder weer leren kennen.
Samenvatting
Het is 1981, Jeroen Brouwers krijgt wordt opgebeld en krijgt te horen dat zijn moeder
is overleden. Hij heeft zijn moeder wegens omstandigheden al heel lang niet gezien
en gesproken.
Door de dood van zijn moeder begint Jeroen na de denken over zijn leven en hoe het
komt dat hij zo vervreemd is geraakt van zijn moeder. Hierdoor komen weer allemaal
herinneringen van vroeger naar boven, vooral van de tijd dat Jeroen samen met zijn
moeder, zusje en grootmoeder in het interneringskamp Tjideng op Java zat. Zijn
vader zat ergens anders in een gevangenis in Japan.
In het kamp wordt Jeroen elke dag geconfronteerd met het harde leven en met de
dood. Hij maakt mee hoe de Japanners de vrouwen in het kamp vernederen en hoe
iedereen vecht om in leven te blijven. Langzaamaan ziet hij zijn grootmoeders
gezondheid verslechteren totdat ze op een dag sterft.
Voor zijn verjaardag had Jeroen het boek ‘Daantje gaat op reis’ gekregen, wat zijn
lievelingsboek wordt dat hij telkens opnieuw leest. Het beidt ook afleiding van alle
nare dingen die om hem heen gebeuren. Hij zag tijdens zijn tijd in het kamp namelijk
vele gebeurtenissen die te maken hadden met pijn, bloed, vernedering en dood.
Deze gebeurtenissen hebben een diepe indruk op Jeroen gemaakt.
Ergens in 1945 moeten alle gevangenen van het kamp verzamelen om te gaan
kikkeren. Dat betekende dat de gevangenen als straf twaalf uur lang
kikkerbewegingen moesten maken. De gevangen kregen die straf omdat er twee
atoombommen op Japan waren afgeworpen.
