4.2.2 VISIE OP SOCIAAL
WEKR
Psychiatrische cliënten die de wens tot
levensbeëindiging hebben
Melanie Beentjes, 628284
, Aurelia is 29 jaar, heeft sinds jonge leeftijd last van zware psychische problemen en zij heeft
haar verhaal gedeeld met RTLNieuws (Hankel, 2018). Hierna volgt een korte samenvatting
van dit artikel. Zij is onder andere gediagnosticeerd met borderline, hoort stemmen in haar
hoofd, doet aan automutilatie en heeft last van psychoses. Aurelia zegt al jaren niet meer te
willen leven. Na een lang traject bij hulpverleners en zorginstanties krijgt zij op oudejaarsdag
2017 toestemming van de arts om euthanasie te plegen. Het heeft lang geduurd voordat
Aurelia deze toestemming heeft verkregen. Dit had te maken met alle onderzoeken die
plaatsvonden om te vast te stellen of er echt geen kans op herstel was. Aurelia wil dat haar
verhaal gedeeld wordt om andere mensen met psychische problemen te laten weten dat zij
niet de enige zijn. Ook wil Aurelia met haar verhaal het onderwerp euthanasie meer
bespreekbaar maken om euthanasie toegankelijker te maken. Het is immers een lang en
moeilijk traject.
De ouders van Aurelia hadden hoop dat het allemaal vanzelf over zou gaan, maar dat was
niet het geval. Nadat Aurelia op haar eenentwintigste in therapie is gegaan, deed zij een
eerste zelfmoordpoging. Voor haar eigen veiligheid werd Aurelia opgenomen op een
gesloten afdeling. Op deze afdeling verbleef Aurelia uiteindelijk tweeënhalf jaar. Nadat zij
een verpleegkundige had aangevallen is zij geschorst van de afdeling.
Aurelia heeft vaak nagedacht over zelfmoord maar dit was niet de manier waarop zij een
einde aan haar leven wilde maken. Het enige wat Aurelia wilde, was op een waardige manier
sterven om de mensen in haar omgeving geen pijn te doen. Petra kreeg eerst te horen dat
de kans om euthanasie te laten plegen klein zou zijn. Euthanasie is uitzonderlijk voor
mensen jonger dan dertig jaar en maar tien procent van de verzoeken voor euthanasie
vanwege een ondragelijk en uitzichtloos psychisch lijden wordt gehoord. Aurelia behoort tot
deze tien procent. Op 26 januari 2018 is zij overleden.
Experticecentrum Euthanasie
Niet alleen Petra heeft dit traject door gemaakt. In 2012 waren er 222 verzoeken tot
euthanasie of hulp bij zelfdoding (Kammeraat & Kölling, 2020). In 2018 waren dit 696
verzoeken en in 2019 waren er 822 aanmeldingen voor euthanasie of hulp bij zelfdoding op
basis van complexe psychiatrische problematiek (Experticecentrum Euthanasie, 2020). Bij
het plegen van euthanasie beëindigt een arts het leven van de cliënt op het verzoek van de
cliënt (Van der Arend, 2009). Het beëindigen van het leven door euthanasie gebeurt door
middel van een medicijn dat wordt toegediend door een arts (Van der Arend, 2009). Bij hulp
bij zelfdoding wordt de actie uitgevoerd door de cliënt zelf waarbij de arts een drankje met
middelen aan de cliënt geeft en de cliënt dit drankje zelf opdrinkt (Chabot, 2000). Van alle
aanmeldingen bij het Experticecentrum Euthanasie wordt slechts 10% van het totaal aantal
hulpvragen voor euthanasie uitgevoerd (Experticecentrum Euthanasie, 2020). Ongeveer
70% wordt afgewezen door het behandelteam, de triage of het spreekuur. Wanneer de wens
tot levensbeëindiging er mag zijn bij de cliënt, geeft dit de cliënt rust en hierdoor neemt de
drang naar de wens tot levensbeëindiging af (Veenstra, 2021). Daarom kiest 20% van de
cliënten er uiteindelijk zelf voor om te stoppen met het traject van zelfdoding
(Experticecentrum Euthanasie, 2020).
Geschiedenis Euthanasie
Hulp bij zelfdoding voor cliënten met een psychiatrische stoornis kent een geschiedenis.
Rond de jaren zeventig startten psychiaters de discussie over de hulp van zelfdoding bij
cliënten die psychisch leden (Graste & Bauduin, 2000). Op dat moment werd er niet over
euthanasie gesproken (Graste & Bauduin, 2000). In 1993 bracht artsenfederatie Koninklijke
WEKR
Psychiatrische cliënten die de wens tot
levensbeëindiging hebben
Melanie Beentjes, 628284
, Aurelia is 29 jaar, heeft sinds jonge leeftijd last van zware psychische problemen en zij heeft
haar verhaal gedeeld met RTLNieuws (Hankel, 2018). Hierna volgt een korte samenvatting
van dit artikel. Zij is onder andere gediagnosticeerd met borderline, hoort stemmen in haar
hoofd, doet aan automutilatie en heeft last van psychoses. Aurelia zegt al jaren niet meer te
willen leven. Na een lang traject bij hulpverleners en zorginstanties krijgt zij op oudejaarsdag
2017 toestemming van de arts om euthanasie te plegen. Het heeft lang geduurd voordat
Aurelia deze toestemming heeft verkregen. Dit had te maken met alle onderzoeken die
plaatsvonden om te vast te stellen of er echt geen kans op herstel was. Aurelia wil dat haar
verhaal gedeeld wordt om andere mensen met psychische problemen te laten weten dat zij
niet de enige zijn. Ook wil Aurelia met haar verhaal het onderwerp euthanasie meer
bespreekbaar maken om euthanasie toegankelijker te maken. Het is immers een lang en
moeilijk traject.
De ouders van Aurelia hadden hoop dat het allemaal vanzelf over zou gaan, maar dat was
niet het geval. Nadat Aurelia op haar eenentwintigste in therapie is gegaan, deed zij een
eerste zelfmoordpoging. Voor haar eigen veiligheid werd Aurelia opgenomen op een
gesloten afdeling. Op deze afdeling verbleef Aurelia uiteindelijk tweeënhalf jaar. Nadat zij
een verpleegkundige had aangevallen is zij geschorst van de afdeling.
Aurelia heeft vaak nagedacht over zelfmoord maar dit was niet de manier waarop zij een
einde aan haar leven wilde maken. Het enige wat Aurelia wilde, was op een waardige manier
sterven om de mensen in haar omgeving geen pijn te doen. Petra kreeg eerst te horen dat
de kans om euthanasie te laten plegen klein zou zijn. Euthanasie is uitzonderlijk voor
mensen jonger dan dertig jaar en maar tien procent van de verzoeken voor euthanasie
vanwege een ondragelijk en uitzichtloos psychisch lijden wordt gehoord. Aurelia behoort tot
deze tien procent. Op 26 januari 2018 is zij overleden.
Experticecentrum Euthanasie
Niet alleen Petra heeft dit traject door gemaakt. In 2012 waren er 222 verzoeken tot
euthanasie of hulp bij zelfdoding (Kammeraat & Kölling, 2020). In 2018 waren dit 696
verzoeken en in 2019 waren er 822 aanmeldingen voor euthanasie of hulp bij zelfdoding op
basis van complexe psychiatrische problematiek (Experticecentrum Euthanasie, 2020). Bij
het plegen van euthanasie beëindigt een arts het leven van de cliënt op het verzoek van de
cliënt (Van der Arend, 2009). Het beëindigen van het leven door euthanasie gebeurt door
middel van een medicijn dat wordt toegediend door een arts (Van der Arend, 2009). Bij hulp
bij zelfdoding wordt de actie uitgevoerd door de cliënt zelf waarbij de arts een drankje met
middelen aan de cliënt geeft en de cliënt dit drankje zelf opdrinkt (Chabot, 2000). Van alle
aanmeldingen bij het Experticecentrum Euthanasie wordt slechts 10% van het totaal aantal
hulpvragen voor euthanasie uitgevoerd (Experticecentrum Euthanasie, 2020). Ongeveer
70% wordt afgewezen door het behandelteam, de triage of het spreekuur. Wanneer de wens
tot levensbeëindiging er mag zijn bij de cliënt, geeft dit de cliënt rust en hierdoor neemt de
drang naar de wens tot levensbeëindiging af (Veenstra, 2021). Daarom kiest 20% van de
cliënten er uiteindelijk zelf voor om te stoppen met het traject van zelfdoding
(Experticecentrum Euthanasie, 2020).
Geschiedenis Euthanasie
Hulp bij zelfdoding voor cliënten met een psychiatrische stoornis kent een geschiedenis.
Rond de jaren zeventig startten psychiaters de discussie over de hulp van zelfdoding bij
cliënten die psychisch leden (Graste & Bauduin, 2000). Op dat moment werd er niet over
euthanasie gesproken (Graste & Bauduin, 2000). In 1993 bracht artsenfederatie Koninklijke
