VRAAG 1
5 stellingen en vier vragen voor tentamen
Beargumenteer de juistheid/onjuistheid/gedeeltelijke (on)juistheid van de volgende stellingen.
a. Ondanks het beroepsgeheim geldt ook voor artsen de aangifteplicht die geldt voor
bepaalde strafbare feiten. (2 punten)
Onjuist, in beginsel heeft de arts geen aangifteplicht. De patiënt moet alles aan de arts kunnen
vertellen om de toegang tot de zorg zo optimaal mogelijk te waarborgen.
Art. 218 WvSv en art. 160 lid 2 WvSv > verschoningsgerechtigden zijn uitgezonderd.
Betekent niet dat ze geen aangifte mogen doen. Art 140 Sr > conflict van plichten. Geen
absoluut verbod tot aangifte maar er bestaat geen plicht tot aangifte.
b. De deelgeschilprocedure beoogt het buitengerechtelijke traject bij de afhandeling van
personenschade te versterken door het creëren van een eenvoudige en snelle toegang tot
de rechter ter oplossing van een deelgeschil. (2 punten)
Juist, een deelgeschilprocedure is in het leven geroepen om de afhandeling van
letselschadeprocedure snel te laten verlopen. Het doel is om zo snel mogelijk tot een
bepaalde beslissing van een rechter te komen. (goed)
c. De bewaartermijn van het medisch dossier is tenminste 15 jaar. (2 punten)
Onjuist, in beginsel is de termijn tenminste vijftien jaar. Maar: art. 7:455 lid 1 en lid 2 wbgo
> vernietigingsrecht patiënt.
Art. 3:306 BW de lange verjaringstermijn : Indien de wet niet anders bepaalt, verjaart een
rechtsvordering door verloop van twintig jaren. - Lid 1 : alleen voor 1 februari 2004
lichamelijk letsel dan wel overlijden. Je denkt te weten wie de schuldenaar is, wie de fout
heeft gemaakt en dat er een causaal verband is, dan begint de vijf jaar termijn. Na die
termijn is de relatieve verjaringstermijn verstreken. Als ziekenhuis belangrijk: wanneer wist
de patiënt/ cliënt dat hij schade is, zorggerelateerde schade, veroorzaakt door een arts en
een causaal verband tussen fout en handelen arts. Zit ook een termijn van 20 jaar in
verscholen. Kom je na die 20 jaar erachter dat er sprake was van een medische fout dan heb
je pech. verschil van vijf jaar tussen bewaarplicht : als arts doe je er verstandig aan om nog
te bewaren (iig dossiers voor 2004).
d. Ten aanzien van zowel de bedrijfsarts als de verzekeringsarts zou nadere wetgeving zou
uit een oogpunt van rechtszekerheid gewenst zijn, aldus Gevers in zijn artikel ‘Het
beroepsgeheim van de bedrijfsarts en de verzekeringsarts.’ (2 punten)
(goed) valt verder niet echt veel uit te leggen. Je kan niet echt een redenering eraan
toevoegen…. Juist, Nadere wetgeving zou uit een oogpunt van rechtszekerheid gewenst
zijn. Zoals aangegeven in de inleiding op deze bijdrage hebben bedrijfs- en
verzekeringsartsen structureel medische informatie uit de behandelende sector nodig. Voor
de behandelend arts zal echter een wettelijke ontheffing van zijn zwijgplicht niet voldoende
zijn om tot gegevensverstrekking over te gaan, althans zolang niet zeker is dat op de
ontvangende arts een zelfstandige geheimhoudingsplicht rust; zijn vertrouwensrelatie met de
patiënt loopt dan immers nog altijd gevaar. En ook het algemene belang bij onbelemmerde
1
5 stellingen en vier vragen voor tentamen
Beargumenteer de juistheid/onjuistheid/gedeeltelijke (on)juistheid van de volgende stellingen.
a. Ondanks het beroepsgeheim geldt ook voor artsen de aangifteplicht die geldt voor
bepaalde strafbare feiten. (2 punten)
Onjuist, in beginsel heeft de arts geen aangifteplicht. De patiënt moet alles aan de arts kunnen
vertellen om de toegang tot de zorg zo optimaal mogelijk te waarborgen.
Art. 218 WvSv en art. 160 lid 2 WvSv > verschoningsgerechtigden zijn uitgezonderd.
Betekent niet dat ze geen aangifte mogen doen. Art 140 Sr > conflict van plichten. Geen
absoluut verbod tot aangifte maar er bestaat geen plicht tot aangifte.
b. De deelgeschilprocedure beoogt het buitengerechtelijke traject bij de afhandeling van
personenschade te versterken door het creëren van een eenvoudige en snelle toegang tot
de rechter ter oplossing van een deelgeschil. (2 punten)
Juist, een deelgeschilprocedure is in het leven geroepen om de afhandeling van
letselschadeprocedure snel te laten verlopen. Het doel is om zo snel mogelijk tot een
bepaalde beslissing van een rechter te komen. (goed)
c. De bewaartermijn van het medisch dossier is tenminste 15 jaar. (2 punten)
Onjuist, in beginsel is de termijn tenminste vijftien jaar. Maar: art. 7:455 lid 1 en lid 2 wbgo
> vernietigingsrecht patiënt.
Art. 3:306 BW de lange verjaringstermijn : Indien de wet niet anders bepaalt, verjaart een
rechtsvordering door verloop van twintig jaren. - Lid 1 : alleen voor 1 februari 2004
lichamelijk letsel dan wel overlijden. Je denkt te weten wie de schuldenaar is, wie de fout
heeft gemaakt en dat er een causaal verband is, dan begint de vijf jaar termijn. Na die
termijn is de relatieve verjaringstermijn verstreken. Als ziekenhuis belangrijk: wanneer wist
de patiënt/ cliënt dat hij schade is, zorggerelateerde schade, veroorzaakt door een arts en
een causaal verband tussen fout en handelen arts. Zit ook een termijn van 20 jaar in
verscholen. Kom je na die 20 jaar erachter dat er sprake was van een medische fout dan heb
je pech. verschil van vijf jaar tussen bewaarplicht : als arts doe je er verstandig aan om nog
te bewaren (iig dossiers voor 2004).
d. Ten aanzien van zowel de bedrijfsarts als de verzekeringsarts zou nadere wetgeving zou
uit een oogpunt van rechtszekerheid gewenst zijn, aldus Gevers in zijn artikel ‘Het
beroepsgeheim van de bedrijfsarts en de verzekeringsarts.’ (2 punten)
(goed) valt verder niet echt veel uit te leggen. Je kan niet echt een redenering eraan
toevoegen…. Juist, Nadere wetgeving zou uit een oogpunt van rechtszekerheid gewenst
zijn. Zoals aangegeven in de inleiding op deze bijdrage hebben bedrijfs- en
verzekeringsartsen structureel medische informatie uit de behandelende sector nodig. Voor
de behandelend arts zal echter een wettelijke ontheffing van zijn zwijgplicht niet voldoende
zijn om tot gegevensverstrekking over te gaan, althans zolang niet zeker is dat op de
ontvangende arts een zelfstandige geheimhoudingsplicht rust; zijn vertrouwensrelatie met de
patiënt loopt dan immers nog altijd gevaar. En ook het algemene belang bij onbelemmerde
1
