Literatuur motorisch ontwikkelen
Hoorcollege 1
Typical and atypical motor development – Chapter 1
Ontwikkeling is continu en doorgaans door de hele levenscyclus. Een constant
kenmerk van alle levende systemen is dat ze bewegen. Deze beweging is zowel
intern als extern. Motorische ontwikkeling: adaptive change towards
competence (adaptieve verandering naar competentie).
- Adaptief: relatie tussen individu en omgeving
- Competentie: iets anders worden dan hij/zij nu is (effectief zijn in de
omgeving)
5 richtlijnen voor het bepalen van optimale tijdschalen om een duidelijk beeld te
krijgen van het proces van ontwikkeling:
1. Bepaal de basis rate
2. Vind de acquisitie periode
3. Sample zo frequent als maar kan
4. Kijk voor aanvang
5. Kijk naar veranderingen in variabiliteit
Prestatie: motorisch gedrag op een bepaald moment in de tijd
Leren: naar verhouding permanente verandering in motorisch gedrag
Vermogen (ability): wordt gebruikt als je refereert naar een vermogen die gezien
wordt als relatief stabiel.
Vaardigheden (skills): modificeerbaar door oefening en ervaring (niet stabiel)
Typical and atypical motor development – Chapter 3
Vroeg onderzoek naar motorische ontwikkeling begon vooral met beschrijvende
studies die de veranderingen analyseerden van de ontwikkeling van kinderen.
Fylogenetisch: kenmerken die het ontwikkelde kind bij zich draagt als onderdeel van
de evolutie van de menselijke soort: bij motorische controle en coördinatie omvat dit
de ontwikkeling van houding, voortbeweging, reiken en grijpen en de fundamentele
vaardigheden
Ontogenetisch: ontwikkeling van individuele vaardigheden die deel uitmaken van en
noodzakelijk zijn voor iemands activiteit in zijn/haar eigen maatschappelijke of
culturele context.
De meeste modellen die gaan over geheugen maken een onderscheid tussen
structurele en controle kenmerken. Structureel: onafhankelijk van leeftijd. Controle:
kunnen veranderen door het ontwikkelingsniveau van het kind.
Aandacht wordt gezien als het hebben van een beperkte capaciteit. 4 mogelijke
bronnen voor verbetering van capaciteit van aandacht volgens Wickens en Benel
(1982):
, 1. Automation: prestatie op 1 taak blijft hetzelfde met minder aandacht,
waardoor er meer bronnen beschikbaar zijn voor een andere taak
2. Expanding resources: structurele toename capaciteit
3. Functional differentiation of resource reservoirs: het bestaan van meer
dan 1 capaciteit
4. Attention deployment skills: het gebruik van strategieën om meer informatie
te verwerken
Hick’s law: reactietijd neemt lineair toe met de informatiebelasting, wanneer de
belasting wordt opgegeven als de logaritme van het aantal even voorkomende
alternatieven.
Dus reactietijd neemt toe met het aantal keuzes dat je voor je krijgt.
Reaction time: de tijd die nodig is om de informatie te verwerken van de stimulus en
de beweging te initiëren.
Movement time: tijd die nodig is om een beweging te vervolledigen.
Response time: reaction time + movement time
Als de KR te algemeen of te precies is helpt het kinderen niet, ongeacht de tijd die ze
beschikbaar hebben om het te verwerken. De post-knowledge-of-results-delay (tijd
beschikbaar om de KR te verwerken) is voor kinderen waarschijnlijk te kort. Jongere
kinderen hebben meer tijd nodig om informatie te verwerken.
Baltes (1968) – Longitudinal and cross-sectional sequences in the study of age and
generation effects:
Cross-sectional methode: samples van verschillende leeftijden worden
geobserveerd op dezelfde afhankelijke variabele, 1x in dezelfde tijd als de meting
Longitudinale methode: 1 sample wordt meerdere keren geobserveerd op dezelfde
afhankelijke variabele op verschillende leeftijden, en dus op verschillende tijden in d
meting
Het verschil tussen de twee ligt in het gebruik van de onafhankelijke sampling bij
cross-sectioneel en het gebruik van afhankelijke sampling bij longitudinaal.
Selective sampling: longitudinale studies falen bijna altijd om aan de criteria te
voldoen voor representatieve sampling. Bij cross-sectioneel lukt dit wel.
Hoorcollege 1
Typical and atypical motor development – Chapter 1
Ontwikkeling is continu en doorgaans door de hele levenscyclus. Een constant
kenmerk van alle levende systemen is dat ze bewegen. Deze beweging is zowel
intern als extern. Motorische ontwikkeling: adaptive change towards
competence (adaptieve verandering naar competentie).
- Adaptief: relatie tussen individu en omgeving
- Competentie: iets anders worden dan hij/zij nu is (effectief zijn in de
omgeving)
5 richtlijnen voor het bepalen van optimale tijdschalen om een duidelijk beeld te
krijgen van het proces van ontwikkeling:
1. Bepaal de basis rate
2. Vind de acquisitie periode
3. Sample zo frequent als maar kan
4. Kijk voor aanvang
5. Kijk naar veranderingen in variabiliteit
Prestatie: motorisch gedrag op een bepaald moment in de tijd
Leren: naar verhouding permanente verandering in motorisch gedrag
Vermogen (ability): wordt gebruikt als je refereert naar een vermogen die gezien
wordt als relatief stabiel.
Vaardigheden (skills): modificeerbaar door oefening en ervaring (niet stabiel)
Typical and atypical motor development – Chapter 3
Vroeg onderzoek naar motorische ontwikkeling begon vooral met beschrijvende
studies die de veranderingen analyseerden van de ontwikkeling van kinderen.
Fylogenetisch: kenmerken die het ontwikkelde kind bij zich draagt als onderdeel van
de evolutie van de menselijke soort: bij motorische controle en coördinatie omvat dit
de ontwikkeling van houding, voortbeweging, reiken en grijpen en de fundamentele
vaardigheden
Ontogenetisch: ontwikkeling van individuele vaardigheden die deel uitmaken van en
noodzakelijk zijn voor iemands activiteit in zijn/haar eigen maatschappelijke of
culturele context.
De meeste modellen die gaan over geheugen maken een onderscheid tussen
structurele en controle kenmerken. Structureel: onafhankelijk van leeftijd. Controle:
kunnen veranderen door het ontwikkelingsniveau van het kind.
Aandacht wordt gezien als het hebben van een beperkte capaciteit. 4 mogelijke
bronnen voor verbetering van capaciteit van aandacht volgens Wickens en Benel
(1982):
, 1. Automation: prestatie op 1 taak blijft hetzelfde met minder aandacht,
waardoor er meer bronnen beschikbaar zijn voor een andere taak
2. Expanding resources: structurele toename capaciteit
3. Functional differentiation of resource reservoirs: het bestaan van meer
dan 1 capaciteit
4. Attention deployment skills: het gebruik van strategieën om meer informatie
te verwerken
Hick’s law: reactietijd neemt lineair toe met de informatiebelasting, wanneer de
belasting wordt opgegeven als de logaritme van het aantal even voorkomende
alternatieven.
Dus reactietijd neemt toe met het aantal keuzes dat je voor je krijgt.
Reaction time: de tijd die nodig is om de informatie te verwerken van de stimulus en
de beweging te initiëren.
Movement time: tijd die nodig is om een beweging te vervolledigen.
Response time: reaction time + movement time
Als de KR te algemeen of te precies is helpt het kinderen niet, ongeacht de tijd die ze
beschikbaar hebben om het te verwerken. De post-knowledge-of-results-delay (tijd
beschikbaar om de KR te verwerken) is voor kinderen waarschijnlijk te kort. Jongere
kinderen hebben meer tijd nodig om informatie te verwerken.
Baltes (1968) – Longitudinal and cross-sectional sequences in the study of age and
generation effects:
Cross-sectional methode: samples van verschillende leeftijden worden
geobserveerd op dezelfde afhankelijke variabele, 1x in dezelfde tijd als de meting
Longitudinale methode: 1 sample wordt meerdere keren geobserveerd op dezelfde
afhankelijke variabele op verschillende leeftijden, en dus op verschillende tijden in d
meting
Het verschil tussen de twee ligt in het gebruik van de onafhankelijke sampling bij
cross-sectioneel en het gebruik van afhankelijke sampling bij longitudinaal.
Selective sampling: longitudinale studies falen bijna altijd om aan de criteria te
voldoen voor representatieve sampling. Bij cross-sectioneel lukt dit wel.
