Het nieuwe onderwijs met technologie
Mijn essay gaat over technologie in het onderwijs. Ik heb voor dit onderwerp gekozen
omdat dit recentelijk steeds meer ontwikkeld is, onder andere door de Coronacrisis. Door de
uitbraak van het virus hebben we een tijd veel digitaler moeten leven. Wat zijn de voor- en
nadelen hiervan? En wat kunnen we op gebied van technologie in het onderwijs verwachten
van de toekomst? De hoofdvraag die ik in deze essay wil beantwoorden is: hoe verandert het
onderwijs door de aanwezigheid van technologie?
Hoe was dat vroeger?
Technologie lijkt pas sinds kort een rol te spelen in het onderwijs, maar eigenlijk is dat
niet zo. Vanaf de vroege jaren van de 20ste eeuw waren er al ontwikkelingen waardoor het
onderwijs begon te veranderen. Door uitvindingen zoals de radio en tv kon er tijdens lessen
naar programma’s gekeken of geluisterd worden. En met de komst van het internettijdperk en
ICT-revolutie werden lessen vanaf 2000 veel interactiever en werd gebruik gemaakt van
bijvoorbeeld Digiborden. In 1998 was Google opgericht, wat ertoe leidde dat men
makkelijker informatie op het internet kon vinden, en daardoor hun kennis ook buiten het
schoolgebouw kon verbreden. In die tijd kregen we dus ook mobiele apparaten zoals telefoons
en laptops tot onze beschikking. Die waren alleen
nog niet zo ontwikkeld zoals wij ze nu kennen.
Rond 2000 kwam er meer aandacht voor game-
based learning. Dit is het gebruik van games om het
leerproces te ondersteunen. Games gebruiken tijdens
lessen zorgt voor meer betrokkenheid van leerlingen
en dan vooral degene met een korte spanningsboog.
Ook heeft het effect op de motivatie van kinderen. Want het is eigenlijk heel simpel: des te
leuker we iets vinden, des te meer tijd en energie we ergens in willen stoppen. Ook zijn we
van nature competitief ingesteld: als we een duidelijk doel voor ogen hebben of naar een
beloning toewerken, gaan we meer ons best doen. Dit is bij games vaak het geval.
Game-based learning biedt de mogelijkheid actief te leren vanuit een eigen vertrouwde
omgeving. Leerlingen hoeven daarbij niet eerst de theorie te leren en vervolgens de vertaling
naar de praktijk te maken. Dit maakt het leerproces actief (ICTO, 2018).
Door de komst van sociale media werd het mogelijk om interactief om te gaan met andere
gebruikers van die mobiele apparaten. Doordat gebruikers nu zelf content konden creëren en
konden reageren op het werk van anderen, ontstond er gemeenschaps- en netwerkvorming.
Vandaag de dag zijn er binnenin al die sociale platforms talloze kleinere groepen gevormd die
iets gemeen hebben of interesses delen.
Vanaf 2007 kwam de tweede generatie mobiele apparaten op, waar we apparaten zoals E-
boeken en tablets onder verstaan. Tools en materialen op deze apparaten werkten
ondersteunend voor het leren (bijvoorbeeld to-do lijstjes, agenda’s met herinneringen en
interactieve leermaterialen). Het leren was niet langer afhankelijk van tijd en plaats.
Mijn essay gaat over technologie in het onderwijs. Ik heb voor dit onderwerp gekozen
omdat dit recentelijk steeds meer ontwikkeld is, onder andere door de Coronacrisis. Door de
uitbraak van het virus hebben we een tijd veel digitaler moeten leven. Wat zijn de voor- en
nadelen hiervan? En wat kunnen we op gebied van technologie in het onderwijs verwachten
van de toekomst? De hoofdvraag die ik in deze essay wil beantwoorden is: hoe verandert het
onderwijs door de aanwezigheid van technologie?
Hoe was dat vroeger?
Technologie lijkt pas sinds kort een rol te spelen in het onderwijs, maar eigenlijk is dat
niet zo. Vanaf de vroege jaren van de 20ste eeuw waren er al ontwikkelingen waardoor het
onderwijs begon te veranderen. Door uitvindingen zoals de radio en tv kon er tijdens lessen
naar programma’s gekeken of geluisterd worden. En met de komst van het internettijdperk en
ICT-revolutie werden lessen vanaf 2000 veel interactiever en werd gebruik gemaakt van
bijvoorbeeld Digiborden. In 1998 was Google opgericht, wat ertoe leidde dat men
makkelijker informatie op het internet kon vinden, en daardoor hun kennis ook buiten het
schoolgebouw kon verbreden. In die tijd kregen we dus ook mobiele apparaten zoals telefoons
en laptops tot onze beschikking. Die waren alleen
nog niet zo ontwikkeld zoals wij ze nu kennen.
Rond 2000 kwam er meer aandacht voor game-
based learning. Dit is het gebruik van games om het
leerproces te ondersteunen. Games gebruiken tijdens
lessen zorgt voor meer betrokkenheid van leerlingen
en dan vooral degene met een korte spanningsboog.
Ook heeft het effect op de motivatie van kinderen. Want het is eigenlijk heel simpel: des te
leuker we iets vinden, des te meer tijd en energie we ergens in willen stoppen. Ook zijn we
van nature competitief ingesteld: als we een duidelijk doel voor ogen hebben of naar een
beloning toewerken, gaan we meer ons best doen. Dit is bij games vaak het geval.
Game-based learning biedt de mogelijkheid actief te leren vanuit een eigen vertrouwde
omgeving. Leerlingen hoeven daarbij niet eerst de theorie te leren en vervolgens de vertaling
naar de praktijk te maken. Dit maakt het leerproces actief (ICTO, 2018).
Door de komst van sociale media werd het mogelijk om interactief om te gaan met andere
gebruikers van die mobiele apparaten. Doordat gebruikers nu zelf content konden creëren en
konden reageren op het werk van anderen, ontstond er gemeenschaps- en netwerkvorming.
Vandaag de dag zijn er binnenin al die sociale platforms talloze kleinere groepen gevormd die
iets gemeen hebben of interesses delen.
Vanaf 2007 kwam de tweede generatie mobiele apparaten op, waar we apparaten zoals E-
boeken en tablets onder verstaan. Tools en materialen op deze apparaten werkten
ondersteunend voor het leren (bijvoorbeeld to-do lijstjes, agenda’s met herinneringen en
interactieve leermaterialen). Het leren was niet langer afhankelijk van tijd en plaats.
