Beter in gesprekstechnieken
Hoofdstuk 1: de essentie van communiceren
Communicatie en ruis
Communicatie tussen 2 mensen is dat de 1 (zender) doelbewust een boodschap zendt naar de nader
(de ontvanger). De gemoedstoestand, eerdere ervaringen met dit soort gesprekken en het belang
van de boodschap voor jou kleuren de manier waarop je het bericht overbrengt, ook wel coderen.
Als zender moet je de boodschap overbrengen die in je hoofd zit. De ontvanger moet de boodschap
ontvangen, begrijpen en verwerken, ook wel decoderen genoemd.
De relatie tussen zender en ontvanger speelt een grote rol tijdens de communicatie, vaak hebben
beide gesprekspartners vooraf al ideeën over elkaar die het gesprek beïnvloeden.
4 aspecten van een boodschap
In een boodschap zitten vaak 4 aspecten verpakt. Als de ontvanger reageert op een ander aspect dan
de zender bedoelde, ontstaat er ruis en gaat de communicatie mis. De 4 aspecten zijn:
Zakelijk aspect; De inhoud wordt verteld met feiten, bv ‘ik eet vanavond pizza’.
Expressieve aspect; Zegt iets over de zender, het drukt iets over de persoon uit. De inhoud
verteld iets over de emoties.
Relationele aspect; Zegt iets over de relatie tussen zender en ontvanger.
Appellerende aspect; Beroep doen op een ander.
Verbale en non-verbale communicatie
Non-verbale communicatie wordt ook wel gezien als de lichaamstaal. Bij non-verbale communicatie
kan een complicerende factor interpretatie zijn. In allerlei culturen zijn weer andere gebruiken, dit
kan ruis veroorzaken. Onder non-verbale communicatie vallen een aantal punten, zoals:
Lichaamshouding; Bij non-verbale communicatie is de lichaamshouding erg belangrijk, een
open houding komt geïnteresseerd over en is heel belangrijk als je ene goede sfeer in het
gesprek wilt brengen. Met een gesloten houding doe je het tegenovergestelde, hiermee
straal je uit dat de gesprekspartner niet te dichtbij moet komen en dat je niets los wil laten.
Oogcontact; Oogcontact wordt verschillend geïnterpreteerd in verschillende culturen. De
ander niet aankijken wordt in westerse culturen als onbeleefd ervaren, maar wordt onder
meer in oosterse culturen als teken van respect gezien.
Gebaren; Geen gebaren gebruiken tijdens een gesprek wordt al snel als saai ervaren, behalve
als de boodschap serieus is. Veel gebaren zijn weer afleidend van de boodschap.
Spreektempo en volume; Woorden krijgen een bepaalde betekenis door de manier waarop
je het uitspreekt.
, Verbale communicatie gaat over kale woorden en zinnen, het kan gesproken of schriftelijk zijn.
Intonatie en articulatie; Gaat over de klemtonen die je in je zinnen legt. Zonder klemtonen
wordt het verhaal saai. Articulatie gaat over de duidelijkheid waarmee woorden worden
uitgesproken.
Stopwoorden en aarzeltaal; Woorden als uuhh of hmm worden als stopwoorden gezien, deze
wekken de indruk dat de spreker aarzelt of naar woorden zoekt.
Woordkeus; Woordkeus is erg belangrijk bij bepaalde typen gesprekken, zo gebruik je andere
woorden tijdens een sollicitatiegesprek dan wanneer je met vrienden bent.
Zinsopbouw; Als je duidelijk over wil komen, kun je beter korte zinnen spreken. Nadat je iets
belangrijks hebt gezegd kun je het beste een korte pauze laten vallen.
Voorbereiding op het gesprek
Om de kans op miscommunicatie te verkleinen moet je je goed voorbereiden op een gesprek. Als je
je voorbereidt, word je niet zo snel overvallen door de reactie van de ander en is de kans op succes
groter. Een aantal punten waar je op moet letten zijn:
Machtsbalans; Wat is de positie van je gesprekspartner tegenover jou.
Met wie praat je; Wat weet je over je gesprekspartner.
Wat willen jullie uit het gesprek halen; denk na over de ‘zakelijke onderhandeling’ die er
gevoerd gaat worden.
Wat wordt je startzin; Een goede eerste indruk is belangrijk.
Praktische zaken; Wat doe je aan, locatie van het gesprek kunnen vinden en moet je ook iets
meenemen zoals een cv.
Hoofdstuk 1: de essentie van communiceren
Communicatie en ruis
Communicatie tussen 2 mensen is dat de 1 (zender) doelbewust een boodschap zendt naar de nader
(de ontvanger). De gemoedstoestand, eerdere ervaringen met dit soort gesprekken en het belang
van de boodschap voor jou kleuren de manier waarop je het bericht overbrengt, ook wel coderen.
Als zender moet je de boodschap overbrengen die in je hoofd zit. De ontvanger moet de boodschap
ontvangen, begrijpen en verwerken, ook wel decoderen genoemd.
De relatie tussen zender en ontvanger speelt een grote rol tijdens de communicatie, vaak hebben
beide gesprekspartners vooraf al ideeën over elkaar die het gesprek beïnvloeden.
4 aspecten van een boodschap
In een boodschap zitten vaak 4 aspecten verpakt. Als de ontvanger reageert op een ander aspect dan
de zender bedoelde, ontstaat er ruis en gaat de communicatie mis. De 4 aspecten zijn:
Zakelijk aspect; De inhoud wordt verteld met feiten, bv ‘ik eet vanavond pizza’.
Expressieve aspect; Zegt iets over de zender, het drukt iets over de persoon uit. De inhoud
verteld iets over de emoties.
Relationele aspect; Zegt iets over de relatie tussen zender en ontvanger.
Appellerende aspect; Beroep doen op een ander.
Verbale en non-verbale communicatie
Non-verbale communicatie wordt ook wel gezien als de lichaamstaal. Bij non-verbale communicatie
kan een complicerende factor interpretatie zijn. In allerlei culturen zijn weer andere gebruiken, dit
kan ruis veroorzaken. Onder non-verbale communicatie vallen een aantal punten, zoals:
Lichaamshouding; Bij non-verbale communicatie is de lichaamshouding erg belangrijk, een
open houding komt geïnteresseerd over en is heel belangrijk als je ene goede sfeer in het
gesprek wilt brengen. Met een gesloten houding doe je het tegenovergestelde, hiermee
straal je uit dat de gesprekspartner niet te dichtbij moet komen en dat je niets los wil laten.
Oogcontact; Oogcontact wordt verschillend geïnterpreteerd in verschillende culturen. De
ander niet aankijken wordt in westerse culturen als onbeleefd ervaren, maar wordt onder
meer in oosterse culturen als teken van respect gezien.
Gebaren; Geen gebaren gebruiken tijdens een gesprek wordt al snel als saai ervaren, behalve
als de boodschap serieus is. Veel gebaren zijn weer afleidend van de boodschap.
Spreektempo en volume; Woorden krijgen een bepaalde betekenis door de manier waarop
je het uitspreekt.
, Verbale communicatie gaat over kale woorden en zinnen, het kan gesproken of schriftelijk zijn.
Intonatie en articulatie; Gaat over de klemtonen die je in je zinnen legt. Zonder klemtonen
wordt het verhaal saai. Articulatie gaat over de duidelijkheid waarmee woorden worden
uitgesproken.
Stopwoorden en aarzeltaal; Woorden als uuhh of hmm worden als stopwoorden gezien, deze
wekken de indruk dat de spreker aarzelt of naar woorden zoekt.
Woordkeus; Woordkeus is erg belangrijk bij bepaalde typen gesprekken, zo gebruik je andere
woorden tijdens een sollicitatiegesprek dan wanneer je met vrienden bent.
Zinsopbouw; Als je duidelijk over wil komen, kun je beter korte zinnen spreken. Nadat je iets
belangrijks hebt gezegd kun je het beste een korte pauze laten vallen.
Voorbereiding op het gesprek
Om de kans op miscommunicatie te verkleinen moet je je goed voorbereiden op een gesprek. Als je
je voorbereidt, word je niet zo snel overvallen door de reactie van de ander en is de kans op succes
groter. Een aantal punten waar je op moet letten zijn:
Machtsbalans; Wat is de positie van je gesprekspartner tegenover jou.
Met wie praat je; Wat weet je over je gesprekspartner.
Wat willen jullie uit het gesprek halen; denk na over de ‘zakelijke onderhandeling’ die er
gevoerd gaat worden.
Wat wordt je startzin; Een goede eerste indruk is belangrijk.
Praktische zaken; Wat doe je aan, locatie van het gesprek kunnen vinden en moet je ook iets
meenemen zoals een cv.
