Theoretische Criminologie
Opdracht 1
Casus Angelo S.
Eva van Hees
2694563
C1A
26 november 2021
1998 woorden
,Inleiding
In dit paper zal de casus van Angelo S. worden besproken vanuit twee theoretische
benaderingen. De onderzoeksvraag luidt: In hoeverre verklaren de biologische
benadering en de theorie van Bandura over het sociaal leren de criminaliteit in de
casus Angelo S.? Eerst zal de casus van Angelo S. in het kort worden besproken.
Vervolgens worden de belangrijkste kernpunten van de biologische benadering
uitgelegd en wordt deze benadering toegepast op de casus. Daarna wordt ditzelfde
gedaan voor de theorie van Bandura over het sociaal leren. Aan het einde volgt de
conclusie.
De casus Angelo S.
De casus van Angelo S. gaat over een op het moment van de misdaad zestien jarige
jongen uit Den Bosch. De rechtbank Midden-Nederland veroordeelt hem op 13 juli
2018 tot twee jaar jeugddetentie voor het doden van Savannah Dekker uit
Bunschoten. De jongen en Savannah hadden een ingewikkelde relatie, die zich
vooral online afspeelde. Ze vonden elkaar leuk, maar ondertussen bleef Savannah
ook met andere jongens praten. Hier kwam Angelo S. op een gegeven moment
achter, werd zeer kwaad en wilde, zoals hij zei, op 1 juni 2017 afspreken om het uit
te praten. Drie dagen later werd het levenloze lichaam van Savannah in een sloot bij
het parkje gevonden door een voorbijganger. Een exacte doodsoorzaak was niet
meer vast te stellen. Alle bewijsmaterialen wijzen echter naar Angelo S. als dader.
Zelf zei de jongen onschuldig te zijn. Na een Klinisch Multidisciplinair onderzoek Pro
Justitia blijkt bij de jongen sprake te zijn van een gebrekkige ontwikkeling van zijn
geestvermogens in de zin van een reactieve hechtingsstoornis en een bedreigde
persoonlijkheidsontwikkeling, waarbij met name de narcistische trekken op de
voorgrond staan. Daarnaast is er sprake van een ouder-kindrelatieprobleem. Door de
bovengenoemde forse problematiek van de jongen legt de rechtbank hem naast de
twee jaar jeugddetentie ook de zogenoemde PIJ-maatregel op, ook wel jeugd-tbs
genoemd. Op 18 mei 2021 is besloten tot een verlenging van de PIJ-maatregel met
twee jaar. De problematiek van de jongen zou nog onvoldoende zijn behandeld en
het recidiverisico wordt als hoog ingeschat.
, De biologische benadering
Het brein is adaptief en elke ervaring zorgt voor een biologische verandering in het
brein. Het brein is onderdeel van het zenuwstelsel, het gehele netwerk van neuronen
in het lichaam. Het basiswerk van een neuron is om alle informatie door te geven.
Het brein groeit het snelste in de eerste paar levensjaren en is ‘uitgerijpt’ op de
leeftijd van 25 jaar. Bij de groei van het brein zijn omgevingsfactoren zeer belangrijk.
Als kinderen te weinig goede stimulatie krijgen in cruciale ontwikkelingsstadia, kan
dat onherstelbare effecten hebben op cognitieve vaardigheden en sociaal gedrag. Zo
blijkt uit verschillende onderzoeken dat verwaarlozing kan leiden tot letterlijk een
kleiner brein en een onvermogen om zich te hechten. Een kritiekpunt is hierbij wel
dat er weinig onderzoek naar is gedaan en de verschillende onderzoeken die zijn
gedaan elkaar tegenspreken.
Uit de casus van Angelo S. blijkt dat de jongen bijna tot geen contact heeft met zijn
ouders en dat hij is opgegroeid met een verwaarlozende opvoedingsstijl en
onvoldoende begrenzing heeft gekregen. De onderzoekers uit de casus spreken van
een ernstig verstoorde ouder-kind relatie. Hierdoor heeft de jongen nooit een veilige
basis en ondersteunend netwerk gehad en was hij al van jongs af aan op zichzelf
teruggeworpen. Door de gebrekkige communicatie in het gezin lijkt hij weinig
vertrouwen in anderen te hebben en ‘eigen werkelijkheden’ te hebben gecreëerd
waaraan hij vrij rigide vasthoudt. Uit de biologische benadering blijkt dat
verwaarlozing dus kan leiden tot een onvermogen om zich te hechten en te weinig
goede stimulatie negatieve effecten kan hebben op cognitieve vaardigheden en
sociaal gedrag. Dat de jongen inderdaad hechtingsproblemen heeft en achterloopt
qua cognitieve vaardigheden en sociale ontwikkeling blijkt duidelijk uit de rapporten
van de onderzoekers. Aangezien ook duidelijk is uit de rapporten dat de jongen
vroeger door zijn familie en ouders verwaarloosd is, kan het heel goed zijn dat er
hierdoor minder nieuwe verbindingen in de hersenen zijn aangelegd en zo basis
cognitieve vaardigheden en emotieregulatie ontbreken of zeer weinig aanwezig zijn.
Daarnaast ging de jongen ook al een tijd niet meer naar school, waardoor deze
vaardigheden en ontwikkeling niet op een andere manier konden worden verbeterd.
Wat het nadeel bij deze theorie is dat het wel verklaart waarom de jongen in
bepaalde sociale en cognitieve vaardigheden achterloopt, maar het verklaart
vervolgens niet hoe deze achterstanden in het brein dan weer zorgen voor het
criminele gedrag dat deze jongen heeft laten zien. Het zou kunnen dat de jongen
Opdracht 1
Casus Angelo S.
Eva van Hees
2694563
C1A
26 november 2021
1998 woorden
,Inleiding
In dit paper zal de casus van Angelo S. worden besproken vanuit twee theoretische
benaderingen. De onderzoeksvraag luidt: In hoeverre verklaren de biologische
benadering en de theorie van Bandura over het sociaal leren de criminaliteit in de
casus Angelo S.? Eerst zal de casus van Angelo S. in het kort worden besproken.
Vervolgens worden de belangrijkste kernpunten van de biologische benadering
uitgelegd en wordt deze benadering toegepast op de casus. Daarna wordt ditzelfde
gedaan voor de theorie van Bandura over het sociaal leren. Aan het einde volgt de
conclusie.
De casus Angelo S.
De casus van Angelo S. gaat over een op het moment van de misdaad zestien jarige
jongen uit Den Bosch. De rechtbank Midden-Nederland veroordeelt hem op 13 juli
2018 tot twee jaar jeugddetentie voor het doden van Savannah Dekker uit
Bunschoten. De jongen en Savannah hadden een ingewikkelde relatie, die zich
vooral online afspeelde. Ze vonden elkaar leuk, maar ondertussen bleef Savannah
ook met andere jongens praten. Hier kwam Angelo S. op een gegeven moment
achter, werd zeer kwaad en wilde, zoals hij zei, op 1 juni 2017 afspreken om het uit
te praten. Drie dagen later werd het levenloze lichaam van Savannah in een sloot bij
het parkje gevonden door een voorbijganger. Een exacte doodsoorzaak was niet
meer vast te stellen. Alle bewijsmaterialen wijzen echter naar Angelo S. als dader.
Zelf zei de jongen onschuldig te zijn. Na een Klinisch Multidisciplinair onderzoek Pro
Justitia blijkt bij de jongen sprake te zijn van een gebrekkige ontwikkeling van zijn
geestvermogens in de zin van een reactieve hechtingsstoornis en een bedreigde
persoonlijkheidsontwikkeling, waarbij met name de narcistische trekken op de
voorgrond staan. Daarnaast is er sprake van een ouder-kindrelatieprobleem. Door de
bovengenoemde forse problematiek van de jongen legt de rechtbank hem naast de
twee jaar jeugddetentie ook de zogenoemde PIJ-maatregel op, ook wel jeugd-tbs
genoemd. Op 18 mei 2021 is besloten tot een verlenging van de PIJ-maatregel met
twee jaar. De problematiek van de jongen zou nog onvoldoende zijn behandeld en
het recidiverisico wordt als hoog ingeschat.
, De biologische benadering
Het brein is adaptief en elke ervaring zorgt voor een biologische verandering in het
brein. Het brein is onderdeel van het zenuwstelsel, het gehele netwerk van neuronen
in het lichaam. Het basiswerk van een neuron is om alle informatie door te geven.
Het brein groeit het snelste in de eerste paar levensjaren en is ‘uitgerijpt’ op de
leeftijd van 25 jaar. Bij de groei van het brein zijn omgevingsfactoren zeer belangrijk.
Als kinderen te weinig goede stimulatie krijgen in cruciale ontwikkelingsstadia, kan
dat onherstelbare effecten hebben op cognitieve vaardigheden en sociaal gedrag. Zo
blijkt uit verschillende onderzoeken dat verwaarlozing kan leiden tot letterlijk een
kleiner brein en een onvermogen om zich te hechten. Een kritiekpunt is hierbij wel
dat er weinig onderzoek naar is gedaan en de verschillende onderzoeken die zijn
gedaan elkaar tegenspreken.
Uit de casus van Angelo S. blijkt dat de jongen bijna tot geen contact heeft met zijn
ouders en dat hij is opgegroeid met een verwaarlozende opvoedingsstijl en
onvoldoende begrenzing heeft gekregen. De onderzoekers uit de casus spreken van
een ernstig verstoorde ouder-kind relatie. Hierdoor heeft de jongen nooit een veilige
basis en ondersteunend netwerk gehad en was hij al van jongs af aan op zichzelf
teruggeworpen. Door de gebrekkige communicatie in het gezin lijkt hij weinig
vertrouwen in anderen te hebben en ‘eigen werkelijkheden’ te hebben gecreëerd
waaraan hij vrij rigide vasthoudt. Uit de biologische benadering blijkt dat
verwaarlozing dus kan leiden tot een onvermogen om zich te hechten en te weinig
goede stimulatie negatieve effecten kan hebben op cognitieve vaardigheden en
sociaal gedrag. Dat de jongen inderdaad hechtingsproblemen heeft en achterloopt
qua cognitieve vaardigheden en sociale ontwikkeling blijkt duidelijk uit de rapporten
van de onderzoekers. Aangezien ook duidelijk is uit de rapporten dat de jongen
vroeger door zijn familie en ouders verwaarloosd is, kan het heel goed zijn dat er
hierdoor minder nieuwe verbindingen in de hersenen zijn aangelegd en zo basis
cognitieve vaardigheden en emotieregulatie ontbreken of zeer weinig aanwezig zijn.
Daarnaast ging de jongen ook al een tijd niet meer naar school, waardoor deze
vaardigheden en ontwikkeling niet op een andere manier konden worden verbeterd.
Wat het nadeel bij deze theorie is dat het wel verklaart waarom de jongen in
bepaalde sociale en cognitieve vaardigheden achterloopt, maar het verklaart
vervolgens niet hoe deze achterstanden in het brein dan weer zorgen voor het
criminele gedrag dat deze jongen heeft laten zien. Het zou kunnen dat de jongen
