RR113 probleem 4, incl samenvatting

RR113 INLEIDING STRAFRECHT
PROBLEEM 4:
LEERDOELEN:
WAT IS VERVOLGIN? HOE GAAT VERVOLGING IN ZIJN WERK?
De beslissing van de OvJ om een zaak voor te leggen aan de rechter is een vervolgingsbeslissing. Vanaf dat
moment loopt er een vervolging tegen de verdachte. De vervolging kan op twee manieren worden aanvangen:

- Het OM betrekt een (onderzoeks)rechter bij de strafzaak, die zelf een beslissing neemt.
- Tegen een verdachte wordt een strafbeschikking uitgevaardigd.

De meest in het oog springende manier om een rechterlijke inmenging in een zaak te verkrijgen is de
dagvaarding. Als een OvJ van mening is dat de verdachte voor de strafrechter moet verschijnen, zal de OvJ hem
een dagvaarding sturen. Dit is een aan de verdachte verzonden oproeping om op een bepaalde datum en een
bepaald tijdstip te verschijnen voor de strafrechter. Hierin staat ook voor wat hij voor de rechter moet komen,
de ten lastelegging.

Het OM, in de persoon van de OvJ, kan dus naar aanleiding van het voorbereidend onderzoek beslissen dat de
betrokken verdachte voor de strafrechter wordt gebracht.

Het verzenden van een dagvaarding is maar 1 van de manieren waarop er een vervolging gestart kan worden.
Indien een OvJ van mening is dat een verdachte in bewaring moet worden gesteld, dan vordert de officier die
bewaring bij de R-C. Alleen een rechter mag de bewaring bevelen, daarom richt de OvJ zich tot hem.

Alleen het OM is bevoegd tot het instellen van een strafvervolging door middel van een dagvaarding. Dat houdt
in dat de OvJ bepaald wie er een dagvaarding krijgt. Het initiëren van een strafvervolging door het versturen
van een strafrechtelijke dagvaarding is het exclusieve recht van de OvJ.

De strafrechters buigen zich dus ook enkel over zaken waarvan het OM van oordeel is dat een uitspraak van
een strafrechter gewenst is. De OvJ bepaald niet alleen of, maar ook waarvoor vervolgd wordt.


ZEEUWSE MOTORRIJDER- ARREST:
ESSENTIE:
Het arrest Zeeuwse motorrijder gaat over een beklag van de inhoud van een dagvaarding, in het bijzonder
artikel 12 Sv. In casu draait het om de vraag of een belanghebbende zich ook kan beroepen op artikel 12 Sv als
hij het niet eens is met de inhoud van de dagvaarding.
Een motorrijder rijdt met een enorme snelheid door de bebouwde kom. Hij komt hierbij ten val en raakt daarbij
een meisje die op het fietspad fiets. Het meisje komt hierdoor om het leven. De motorrijder wordt hiervoor
vervolgd op basis van de wegenverkeerswet, de ouders willen echter dat hij strafrechtelijk vervolgd wordt.
Mag er gebruik worden gemaakt van artikel 12 Sv, of mag daar alleen gebruik van worden gemaakt indien een
strafbaar feit niet wordt vervolgd of de vervolging niet wordt doorgezet?
RECHTSREGEL:
Belanghebbenden kunnen klagen bij het Hof en zorgen dat er alsnog een vervolging plaats vindt. Een
belanghebbende kan zich ook op artikel 12 Sv beroepen als hij het niet eens is met de inhoud van de
dagvaarding blijkt uit de strekking en bewoording van het artikel.
Het hof heeft een volledige toetsingsbevoegdheid. Het Hof dient namelijk, indien zij daar redenen toe acht, de
beslissing te nemen die eigenlijk door de OvJ genomen had moeten zijn. Het hof kan dus ook het
tenlastegelegde feit bepalen.

, WIE KAN ER VERVOLGEN?
Het OM is een overheidsorgaan dat is belast met de strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde en andere
bij wet vastgestelde taken. Belangrijke taken van het OM zijn de opsporing en de vervolging van strafbare
feiten.

Alleen het OM is bevoegd tot het instellen van een strafvervolging door middel van een dagvaarding. Dat houdt
in dat de OvJ bepaald wie er een dagvaarding krijgt. Het initiëren van een strafvervolging door het versturen
van een strafrechtelijke dagvaarding is het exclusieve recht van de OvJ.

De strafrechters buigen zich dus ook enkel over zaken waarvan het OM van oordeel is dat een uitspraak van
een strafrechter gewenst is. De OvJ bepaald niet alleen of, maar ook waarvoor vervolgd wordt.


WELKE UITSLUITINGSGRONDEN ZIJN ER? EN MOET ER ALTIJD VERVOLGD WORDEN?
De OvJ heeft in alle strafzaken de keuze om van vervolging af te zien. Er wordt alleen vervolgd als het algemeen
belang dit vordert.

Ten aanzien van de vervolging speelt het opportuniteitsbeginsel een rol: een OvJ mag in alle gevallen op grond
van beleidsmatige overwegingen de opportuniteit van een vervolging beoordelen. Er mag echter nooit sprake
van willekeur zijn.

Niet in alle gevallen bestaat na een geconstateerd strafbaar feit de mogelijkheid om de verdachte van dat feit
te vervolgen. Er kan namelijk een reden bestaan onder welk vervolging niet mogelijk is. Als dit het geval is
spreken we van een vervolgingsbeletsel. Als er sprake is van zo’n beletsel, dan bestaat er geen recht van de
OvJ om te vervolgen.

De belangrijkste vervolgingsebeletselen zijn:
 RECHTSMACHT
Heeft de Nederlandse strafwet geen toepassing op het gepleegde strafbare feit, dan bestaat er geen
rechtsmacht. De Nederlandse strafwet is toepasselijk op ieder die zich in Nederland aan enig strafbaar feit
heeft schuldig gemaakt. Dit uitgangspunt wordt ook wel aangeduid met het territorialiteitsbeginsel. De
nationaliteit van de verdachte doet er in dit geval niet toe.
Wel bestaan er feiten waarover Nederland rechtsmacht claimt, ongeacht waar deze feiten plaats vinden,
en ongeacht de nationaliteit van de dader. Deze feiten kunnen namelijk schade toe brengen aan de
belangen van de Nederlandse staat, het gaat hier vooral om misdrijven tegen de veiligheid van de staat.
Nederland heeft ook rechtsmacht wanneer feiten in het buitenland tegen een Nederlander zijn begaan, of
Nederlanders die een strafbaar feit begaan in het buitenland. Hierbij vloeit de rechtsmacht voort uit het
personaliteitsbeginsel.
 LEEFTIJD
De mogelijkheid tot strafvervolging is gebonden aan een minimumleeftijd, niemand kan strafrechtelijk
worden vervolgd wegens een feit begaan voordat de leeftijd van twaalf jaren is bereikt. De dwangmiddelen
mogen echter bij niet bereiking van de genoemde leeftijd wel worden toegepast.
 VERJARING VAN HET VERVOLGINGSRECHT
De beroering die een strafbaar feit teweegbrengt in de maatschappij langzaam wegebt, zodat de noodzaak
om een strafvervolging te starten na verloop van tijd minder groot wordt. Ook kan het tijdsverloop ervoor
zorgen dat een succesvolle vervolging steeds minder groot wordt. Hierdoor verjaart het vervolgingsrecht
na het verloop van een bepaalde periode, de verjaringstermijn.

De termijn van de verjaring begint op de dag na die waarop het strafbare feit is gepleegd. Eindigt de
vervolging niet in een inhoudelijke beslissing, dan begint na het einde van de vervolging een nieuwe
verjaringstermijn te lopen.
 OVERLIJDEN VAN DE VERDACHTE