Samenvatting Inleiding Recht 2
Strafprocesrecht
Hoofdstuk 1
Het Wetboek Strafrecht (Sr) draait om strafbare feiten. Het bevat bepalingen waarin staat
wat strafbaar is en welke straf op overtreding van die bepaling staat. In het Nederlandse
strafrecht wordt er van een strafbaar feit gesproken, indien het om een menselijke
gedraging gaat, die binnen een delictsomschrijving en die wederrechtelijk en aan schuld te
verwijten is. Dat zijn ook tegelijkertijd de cumulatieve voorwaarden van een strafbaar feit.
Als rechtspersonen, zoals bv’s en nv’s strafbare feiten kunnen plegen. We noemen dat
functioneel daderschap.
Een delictsomschrijving is een bestanddeel, waarin staat welke gedragingen strafbaar zijn.
Een delictsomschrijving moet altijd wettelijk zijn vastgelegd. Alles wat voor het woordje
‘wordt’ staat, noem je de delictsomschrijving. Dit volgt uit artikel 1 Sr (legaliteitsbeginsel).
Het betekent dat er voordat de gedraging plaatsvindt, in de wet een omschrijving moet
staan van het gedrag dat strafbaar wordt gesteld.
Een menselijke gedraging moet ook wederrechtelijk staan dus het moet in strijd zijn met het
recht. In het algemeen kun je zeggen dat wanneer de verdachte met zijn menselijke
gedraging een delictsomschrijving vervult.
De laatste voorwaarde is dat de verdachte aan schuld te wijten is. De gedraging moet hem
met andere woorden, kunnen worden toegerekend. Er is sprake van verwijtbaarheid als de
verdachte anders had kunnen handelen, maar dit niet heeft gedaan.
Een rechtvaardigingsgrond wil zeggen dat het strafbaar feit niet strafbaar is. Een
schulduitsluitingsgrond wil zeggen dat de persoon die een strafbaar feit heeft gepleegd, niet
strafbaar is.
De laatste voorwaarden wederrechtelijkheid en schuld, worden elementen genoemd. De
onderdelen waaruit een delictsomschrijving bestaat noemen we de bestanddelen. De
elementen zijn ongeschreven voorwaarden om iemand te kunnen straffen. De bestanddelen
staan altijd in een tenlastelegging opgenomen en moeten door een rechter bewezen worden
verklaard. Voorbeelden van een bestanddeel zijn o.a. een ander, opzettelijk en van het leven
beroven.
Misdrijven vind je in Boek 2 van het Wetboek van Strafrecht, de overtredingen in Boek 3.
Het verschil tussen misdrijven en overtredingen zit in de strafbedreiging. Misdrijven zijn
delicten waarvan de wetgever vindt dat de overtreder ervan zwaarder gestraft moet
worden.
Het zonder toestemming verveelvoudigen (kopiëren) van dit beschermd werk levert een
schending van het auteursrecht op. Dit werk is opgesteld door Resul Gürel.
, Misdrijven Overtredingen
Zwaardere strafbare feiten Lichtere strafbare feiten
Poging tot misdrijf is strafbaar Poging tot overtreding is niet strafbaar
Medeplichtigheid aan overtreding is niet
Medeplichtigheid aan misdrijf is strafbaar
strafbaar
Je krijgt een strafblad Geen strafblad
Gevangenisstraf Hechtenis
Zaak wordt voorgelegd aan strafkamer van de Zaak wordt voorgelegd aan de
rechtbank kantonrechter
Formele delicten zijn delicten die een bepaald handelen strafbaar stellen. Het gaat bij dit
type delicten om de handeling en niet om het gevolg. Enkele voorbeelden van formele
delicten zijn:
1. Art. 310 Sr: strafbaar is het wegnemen van een goed.
2. Art. 350 Sr: zaakbeschadiging. Strafbaar is het opzettelijk en wederrechtelijk
vernielen van een goed.
3. Art. 317 Sr: afpersing. Strafbaar is iemand dwingen tot afgifte van een goed door
bedreiging of geweld.
Materiële delicten stellen het intreden van een bepaald gevolg juist strafbaar. De manier
waarop het gevolg intreedt, is niet van belang: het gaat om het gevolg. Een voorbeeld
hiervan is doodslag.
Wanneer we spreken over delicten die een bepaald handelen strafbaar stellen, dan hebben
we het over commissiedelicten. Denk bijvoorbeeld aan mishandelen, andermans spullen
vernielen en stelen. Omissiedelicten stelt juist het nalaten strafbaar.
Een gronddelict wil zeggen dat een bepaalde gedraging strafbaar is. Als we spreken van een
gekwalificeerd delict, dan is dat een delict dat ernstiger is dan het gronddelict. Er is dan een
extra bestanddeel toegevoegd. Een gekwalificeerd delict kent ook een zwaardere
strafbedreiging dan het gronddelict. Een voorbeeld van een gekwalificeerd delict is
brandstichting. Een geprivilegieerd delict is eigenlijk het tegenovergestelde van een
gekwalificeerd delict. Een geprivilegieerd delict is een lichtere variant met een lagere
strafbedreiging. Een voorbeeld van een geprivilegieerd delict is de kinderdoodslag.
Hoofdstuk 2
Wederrechtelijkheid heeft twee betekenissen: zonder toestemming van de rechthebbende
en in strijd met het recht. Als een bevoegdheid zowel privaatrechtelijk als publiekrechtelijk
is, noem je de betekenis van wederrechtelijkheid de leer van Remmelink. De verschillende
betekenissen van het bestanddeel wederrechtelijk geven verschillende uitkomsten.
Het zonder toestemming verveelvoudigen (kopiëren) van dit beschermd werk levert een
schending van het auteursrecht op. Dit werk is opgesteld door Resul Gürel.
Strafprocesrecht
Hoofdstuk 1
Het Wetboek Strafrecht (Sr) draait om strafbare feiten. Het bevat bepalingen waarin staat
wat strafbaar is en welke straf op overtreding van die bepaling staat. In het Nederlandse
strafrecht wordt er van een strafbaar feit gesproken, indien het om een menselijke
gedraging gaat, die binnen een delictsomschrijving en die wederrechtelijk en aan schuld te
verwijten is. Dat zijn ook tegelijkertijd de cumulatieve voorwaarden van een strafbaar feit.
Als rechtspersonen, zoals bv’s en nv’s strafbare feiten kunnen plegen. We noemen dat
functioneel daderschap.
Een delictsomschrijving is een bestanddeel, waarin staat welke gedragingen strafbaar zijn.
Een delictsomschrijving moet altijd wettelijk zijn vastgelegd. Alles wat voor het woordje
‘wordt’ staat, noem je de delictsomschrijving. Dit volgt uit artikel 1 Sr (legaliteitsbeginsel).
Het betekent dat er voordat de gedraging plaatsvindt, in de wet een omschrijving moet
staan van het gedrag dat strafbaar wordt gesteld.
Een menselijke gedraging moet ook wederrechtelijk staan dus het moet in strijd zijn met het
recht. In het algemeen kun je zeggen dat wanneer de verdachte met zijn menselijke
gedraging een delictsomschrijving vervult.
De laatste voorwaarde is dat de verdachte aan schuld te wijten is. De gedraging moet hem
met andere woorden, kunnen worden toegerekend. Er is sprake van verwijtbaarheid als de
verdachte anders had kunnen handelen, maar dit niet heeft gedaan.
Een rechtvaardigingsgrond wil zeggen dat het strafbaar feit niet strafbaar is. Een
schulduitsluitingsgrond wil zeggen dat de persoon die een strafbaar feit heeft gepleegd, niet
strafbaar is.
De laatste voorwaarden wederrechtelijkheid en schuld, worden elementen genoemd. De
onderdelen waaruit een delictsomschrijving bestaat noemen we de bestanddelen. De
elementen zijn ongeschreven voorwaarden om iemand te kunnen straffen. De bestanddelen
staan altijd in een tenlastelegging opgenomen en moeten door een rechter bewezen worden
verklaard. Voorbeelden van een bestanddeel zijn o.a. een ander, opzettelijk en van het leven
beroven.
Misdrijven vind je in Boek 2 van het Wetboek van Strafrecht, de overtredingen in Boek 3.
Het verschil tussen misdrijven en overtredingen zit in de strafbedreiging. Misdrijven zijn
delicten waarvan de wetgever vindt dat de overtreder ervan zwaarder gestraft moet
worden.
Het zonder toestemming verveelvoudigen (kopiëren) van dit beschermd werk levert een
schending van het auteursrecht op. Dit werk is opgesteld door Resul Gürel.
, Misdrijven Overtredingen
Zwaardere strafbare feiten Lichtere strafbare feiten
Poging tot misdrijf is strafbaar Poging tot overtreding is niet strafbaar
Medeplichtigheid aan overtreding is niet
Medeplichtigheid aan misdrijf is strafbaar
strafbaar
Je krijgt een strafblad Geen strafblad
Gevangenisstraf Hechtenis
Zaak wordt voorgelegd aan strafkamer van de Zaak wordt voorgelegd aan de
rechtbank kantonrechter
Formele delicten zijn delicten die een bepaald handelen strafbaar stellen. Het gaat bij dit
type delicten om de handeling en niet om het gevolg. Enkele voorbeelden van formele
delicten zijn:
1. Art. 310 Sr: strafbaar is het wegnemen van een goed.
2. Art. 350 Sr: zaakbeschadiging. Strafbaar is het opzettelijk en wederrechtelijk
vernielen van een goed.
3. Art. 317 Sr: afpersing. Strafbaar is iemand dwingen tot afgifte van een goed door
bedreiging of geweld.
Materiële delicten stellen het intreden van een bepaald gevolg juist strafbaar. De manier
waarop het gevolg intreedt, is niet van belang: het gaat om het gevolg. Een voorbeeld
hiervan is doodslag.
Wanneer we spreken over delicten die een bepaald handelen strafbaar stellen, dan hebben
we het over commissiedelicten. Denk bijvoorbeeld aan mishandelen, andermans spullen
vernielen en stelen. Omissiedelicten stelt juist het nalaten strafbaar.
Een gronddelict wil zeggen dat een bepaalde gedraging strafbaar is. Als we spreken van een
gekwalificeerd delict, dan is dat een delict dat ernstiger is dan het gronddelict. Er is dan een
extra bestanddeel toegevoegd. Een gekwalificeerd delict kent ook een zwaardere
strafbedreiging dan het gronddelict. Een voorbeeld van een gekwalificeerd delict is
brandstichting. Een geprivilegieerd delict is eigenlijk het tegenovergestelde van een
gekwalificeerd delict. Een geprivilegieerd delict is een lichtere variant met een lagere
strafbedreiging. Een voorbeeld van een geprivilegieerd delict is de kinderdoodslag.
Hoofdstuk 2
Wederrechtelijkheid heeft twee betekenissen: zonder toestemming van de rechthebbende
en in strijd met het recht. Als een bevoegdheid zowel privaatrechtelijk als publiekrechtelijk
is, noem je de betekenis van wederrechtelijkheid de leer van Remmelink. De verschillende
betekenissen van het bestanddeel wederrechtelijk geven verschillende uitkomsten.
Het zonder toestemming verveelvoudigen (kopiëren) van dit beschermd werk levert een
schending van het auteursrecht op. Dit werk is opgesteld door Resul Gürel.
