Het standaardbeeld van de rechtswetenschap betekent dat je recht vooral ziet als een
puzzel met regels: je zoekt de wet of het arrest op, legt uit wat erin staat, en past het toe op
een casus.
De eerste vijf weken zijn daar best wel op gebouwd. We hebben geleerd om de
wettenbundel te gebruiken, arresten te lezen en artikelen toe te passen. Steeds hetzelfde
idee: regel zoeken, uitleggen, toepassen.
Maar het gaat niet alleen daarover. Bij het driehoekmodel en de rechtvaardiging van straf
draait het ook om hoe de wereld echt werkt en om wat we eerlijk vinden. Daar helpt alleen
de wet opzoeken niet bij.
Ik vind dat het standaardbeeld wel echt nodig is, want zonder dit kun je geen casus
oplossen. Maar je moet het zien als gereedschap, en niet als het hele verhaal over recht.
puzzel met regels: je zoekt de wet of het arrest op, legt uit wat erin staat, en past het toe op
een casus.
De eerste vijf weken zijn daar best wel op gebouwd. We hebben geleerd om de
wettenbundel te gebruiken, arresten te lezen en artikelen toe te passen. Steeds hetzelfde
idee: regel zoeken, uitleggen, toepassen.
Maar het gaat niet alleen daarover. Bij het driehoekmodel en de rechtvaardiging van straf
draait het ook om hoe de wereld echt werkt en om wat we eerlijk vinden. Daar helpt alleen
de wet opzoeken niet bij.
Ik vind dat het standaardbeeld wel echt nodig is, want zonder dit kun je geen casus
oplossen. Maar je moet het zien als gereedschap, en niet als het hele verhaal over recht.
