Examenopdracht Dierenarts assisteren bij operatie
Signalement, anamnese en pre-anesthetisch onderzoek
Voor de Examenopdracht - Dierenarts assisteren bij operatie, hielp ik mee tijdens een
sterilisatie van een hond, genaamd Olivia.
Olivia is een teef van 2 jaar en 4 maanden oud. Ze is een Franse Bulldog en weegt 9,6 kg. De
eigenaar van Olivia heeft op 21 juli contact opgenomen om een afspraak in te plannen voor
een sterilisatie.
De laatste loopsheid was ongeveer 3 à 4 maanden geleden en ze is verder volledig gezond.
Omdat Olivia nieuw is in de praktijk, is er geen verdere medische voorgeschiedenis bekend.
Bij het klinisch onderzoek maakte Olivia een alerte indruk. Ze heeft een lange tong en korte
snuit, met iets vernauwde neusgaten (brachycefaal uiterlijk). Er waren geen afwijkende
ademgeluiden hoorbaar en de ademhaling was rustig. Hartritme en hartgeluiden waren
normaal, zonder bijgeluiden zoals hartruis of abnormale longgeluiden. De slijmvliezen waren
mooi roze, wat duidt op een normale doorbloeding en zuurstofvoorziening. De capillaire
refilltijd (CRT) was normaal.
Na het klinisch onderzoek heb ik Olivia naar de opname gebracht, waar ik een kooi voor haar
heb voorbereid met een kleedje.
Van voorbereiding tot herstel: volledige beschrijving van het operatieve proces
Voordat we konden beginnen met Olivia, was er mogelijk een spoedgeval. Hierdoor verliep
de start van de operatie wat chaotischer dan gepland.
Toen we klaar waren voor Olivia, heb ik haar uit haar hok gehaald en meegenomen naar
consultkamer 1. Daar had ze duidelijk last van stress, wat ze liet zien door overmatig te
trillen. Ondanks haar spanning bleef ze vriendelijk en goed handelbaar.
Samen met de dierenarts heb ik een braunule geplaatst. Via deze braunule hebben we de
eerste anesthesiemiddelen intraveneus toegediend, waaronder sedatie en inductie met
propofol, waardoor Olivia ging slapen.
Toen ze sliep, hebben we haar naar de voorbereidingsruimte gebracht. Daar heb ik oogzalf
aangebracht ter bescherming van de ogen, Metacam toegediend als pijnstilling en haar
geïntubeerd met een tube maat 4.
Omdat Olivia een kortsnuit (brachycefaal) ras is en tijdens de inductie een blauwe tong
kreeg, hebben we besloten om haar direct naar de operatiekamer te verplaatsen zodat we
extra zuurstof konden toedienen en haar goed konden monitoren.
Op de operatietafel heb ik het infuus met natriumchloride aangesloten en de
zuurstoftoevoer ingesteld. Daarna heb ik Olivia in rugligging geplaatst. Vervolgens heb ik haar
, buik voorbereid voor de operatie door deze ruim te scheren, losse haren te verwijderen, de
huid te wassen met hibiscrub (van schoon naar vuil) en het operatiegebied tweemaal te
desinfecteren met een spray.
De poten heb ik gefixeerd aan de operatietafel zodat zij stabiel lag.
Voordat de operatie begon, heb ik de temperatuur van Olivia gemeten. Deze was 39,5 °C. In
overleg met de dierenarts heb ik daarom de warmtemat tijdelijk uitgezet om oververhitting
te voorkomen.
Toen de dierenarts steriel stond, heb ik de benodigde instrumenten en materialen steriel
aangegeven.
Tijdens de operatie heb ik Olivia continu gemonitord. Ik lette hierbij op haar ademhaling,
slijmvlieskleur en narcosediepte. Al snel bleek dat haar ademhaling niet stabiel was en bleef
stijgen. In overleg met de dierenarts heb ik daarom meerdere keren extra propofol
intraveneus toegediend.
Na ongeveer een half uur heb ik de isofluraan verhoogd naar 2% en ook de zuurstoftoevoer
verhoogd. Dit had een positief effect: haar ademhaling werd rustiger en stabieler.
Het was tijdens de operatie niet mogelijk om haar temperatuur te meten, omdat ik door de
ligging en het steriele veld niet goed bij haar kon. In overleg met de dierenarts hebben we
besloten dat dit op dat moment niet zorgelijk was, omdat haar temperatuur vooraf juist
verhoogd was.
Na ongeveer een half uur hebben we de warmtemat weer aangezet om onderkoeling tijdens
de rest van de operatie te voorkomen.
De operatie betrof een ovariëctomie via een midline laparotomie. Beide ovaria zijn volledig
verwijderd. Tijdens de operatie ontstond er een lichte bloeding bij een ovariumsteel,
waarvoor een extra ligatuur is aangebracht. Daarna werd de buikwond in lagen gesloten:
eerst de buikwand, vervolgens het onderhuidse weefsel en tot slot de huid.
Toen de dierenarts klaar was met hechten, heb ik de gasnarcose uitgezet. Vervolgens heb ik
Sedastop intraveneus toegediend om het herstel te ondersteunen.
Tijdens het wakker worden ben ik bij Olivia gebleven. Ik heb haar rustig geaaid en over haar
rug gewreven om haar te kalmeren. Omdat ze een kortsnuit heeft en eerder een blauwe tong
kreeg, heb ik haar tot het laatste moment extra zuurstof toegediend.
Olivia werd rustig wakker. Zodra ze goed bij bewustzijn was, begon ze zachtjes te piepen. Ik
heb haar buik schoongemaakt en opnieuw haar temperatuur gemeten. Deze was gezakt naar
38,0 °C, wat binnen de normale waarden ligt.
Tijdens de recovery heb ik haar goed geobserveerd. Haar ademhaling was stabiel en ze kwam
rustig bij. Daarna heb ik haar teruggebracht naar de opname, waar ze verder rustig is
hersteld.
Signalement, anamnese en pre-anesthetisch onderzoek
Voor de Examenopdracht - Dierenarts assisteren bij operatie, hielp ik mee tijdens een
sterilisatie van een hond, genaamd Olivia.
Olivia is een teef van 2 jaar en 4 maanden oud. Ze is een Franse Bulldog en weegt 9,6 kg. De
eigenaar van Olivia heeft op 21 juli contact opgenomen om een afspraak in te plannen voor
een sterilisatie.
De laatste loopsheid was ongeveer 3 à 4 maanden geleden en ze is verder volledig gezond.
Omdat Olivia nieuw is in de praktijk, is er geen verdere medische voorgeschiedenis bekend.
Bij het klinisch onderzoek maakte Olivia een alerte indruk. Ze heeft een lange tong en korte
snuit, met iets vernauwde neusgaten (brachycefaal uiterlijk). Er waren geen afwijkende
ademgeluiden hoorbaar en de ademhaling was rustig. Hartritme en hartgeluiden waren
normaal, zonder bijgeluiden zoals hartruis of abnormale longgeluiden. De slijmvliezen waren
mooi roze, wat duidt op een normale doorbloeding en zuurstofvoorziening. De capillaire
refilltijd (CRT) was normaal.
Na het klinisch onderzoek heb ik Olivia naar de opname gebracht, waar ik een kooi voor haar
heb voorbereid met een kleedje.
Van voorbereiding tot herstel: volledige beschrijving van het operatieve proces
Voordat we konden beginnen met Olivia, was er mogelijk een spoedgeval. Hierdoor verliep
de start van de operatie wat chaotischer dan gepland.
Toen we klaar waren voor Olivia, heb ik haar uit haar hok gehaald en meegenomen naar
consultkamer 1. Daar had ze duidelijk last van stress, wat ze liet zien door overmatig te
trillen. Ondanks haar spanning bleef ze vriendelijk en goed handelbaar.
Samen met de dierenarts heb ik een braunule geplaatst. Via deze braunule hebben we de
eerste anesthesiemiddelen intraveneus toegediend, waaronder sedatie en inductie met
propofol, waardoor Olivia ging slapen.
Toen ze sliep, hebben we haar naar de voorbereidingsruimte gebracht. Daar heb ik oogzalf
aangebracht ter bescherming van de ogen, Metacam toegediend als pijnstilling en haar
geïntubeerd met een tube maat 4.
Omdat Olivia een kortsnuit (brachycefaal) ras is en tijdens de inductie een blauwe tong
kreeg, hebben we besloten om haar direct naar de operatiekamer te verplaatsen zodat we
extra zuurstof konden toedienen en haar goed konden monitoren.
Op de operatietafel heb ik het infuus met natriumchloride aangesloten en de
zuurstoftoevoer ingesteld. Daarna heb ik Olivia in rugligging geplaatst. Vervolgens heb ik haar
, buik voorbereid voor de operatie door deze ruim te scheren, losse haren te verwijderen, de
huid te wassen met hibiscrub (van schoon naar vuil) en het operatiegebied tweemaal te
desinfecteren met een spray.
De poten heb ik gefixeerd aan de operatietafel zodat zij stabiel lag.
Voordat de operatie begon, heb ik de temperatuur van Olivia gemeten. Deze was 39,5 °C. In
overleg met de dierenarts heb ik daarom de warmtemat tijdelijk uitgezet om oververhitting
te voorkomen.
Toen de dierenarts steriel stond, heb ik de benodigde instrumenten en materialen steriel
aangegeven.
Tijdens de operatie heb ik Olivia continu gemonitord. Ik lette hierbij op haar ademhaling,
slijmvlieskleur en narcosediepte. Al snel bleek dat haar ademhaling niet stabiel was en bleef
stijgen. In overleg met de dierenarts heb ik daarom meerdere keren extra propofol
intraveneus toegediend.
Na ongeveer een half uur heb ik de isofluraan verhoogd naar 2% en ook de zuurstoftoevoer
verhoogd. Dit had een positief effect: haar ademhaling werd rustiger en stabieler.
Het was tijdens de operatie niet mogelijk om haar temperatuur te meten, omdat ik door de
ligging en het steriele veld niet goed bij haar kon. In overleg met de dierenarts hebben we
besloten dat dit op dat moment niet zorgelijk was, omdat haar temperatuur vooraf juist
verhoogd was.
Na ongeveer een half uur hebben we de warmtemat weer aangezet om onderkoeling tijdens
de rest van de operatie te voorkomen.
De operatie betrof een ovariëctomie via een midline laparotomie. Beide ovaria zijn volledig
verwijderd. Tijdens de operatie ontstond er een lichte bloeding bij een ovariumsteel,
waarvoor een extra ligatuur is aangebracht. Daarna werd de buikwond in lagen gesloten:
eerst de buikwand, vervolgens het onderhuidse weefsel en tot slot de huid.
Toen de dierenarts klaar was met hechten, heb ik de gasnarcose uitgezet. Vervolgens heb ik
Sedastop intraveneus toegediend om het herstel te ondersteunen.
Tijdens het wakker worden ben ik bij Olivia gebleven. Ik heb haar rustig geaaid en over haar
rug gewreven om haar te kalmeren. Omdat ze een kortsnuit heeft en eerder een blauwe tong
kreeg, heb ik haar tot het laatste moment extra zuurstof toegediend.
Olivia werd rustig wakker. Zodra ze goed bij bewustzijn was, begon ze zachtjes te piepen. Ik
heb haar buik schoongemaakt en opnieuw haar temperatuur gemeten. Deze was gezakt naar
38,0 °C, wat binnen de normale waarden ligt.
Tijdens de recovery heb ik haar goed geobserveerd. Haar ademhaling was stabiel en ze kwam
rustig bij. Daarna heb ik haar teruggebracht naar de opname, waar ze verder rustig is
hersteld.
