Formeel Belastingrecht Samenvatting
Week 1 Soorten aanslagen en herziening van aanslagen
Kennisclip 1: Introductie en inleiding
Algemeen
Dit vak vormt een logisch vervolg op het bachelorvak Fiscaal bestuursrecht.
In dat vak heeft u kennis gemaakt met verschillende formeelrechtelijke onderwerpen, zoals:
o Verschillende wijzen van belastingheffing.
o Algemene beginselen van behoorlijk bestuur.
o Bewijsregels.
o Uitstel van betaling.
In het vak werd echter vooral een begin gemaakt met het fiscale procesrecht, waarbij de
bezwaarfase uitgebreid aan de orde kwam.
Week 1: Inleiding tot losse onderwerpen
In week 1 behandelen we een aantal losse onderwerpen.
o We behandelen de herzieningen van aanslagen door navordering of naheffing.
o We behandelen de mediation en vaststellingsovereenkomst in het belastingrecht
o En we gaan in op de standpunten die de Belastingdienst in Kennisgroepen inneemt
Week 2: Verplichtingen en omkering bewijslast
In week 2 besteden we aandacht aan enkele onderwerpen die straks voor het procesrecht van
belang zijn.
Zo gaan we terug naar de verplichtingen van de belastingplichtigen en bespreken we de
consequenties als niet aan die verplichting wordt voldaan.
Dat we weer in de omkering van de bewijslast duiken.
Week 3: Procesrecht
In de week 3 staat het fiscale procesrecht centraal:
o Beroep bij de rechtbank.
o Hoger beroep bij het hof.
o Cassatie bij de Hoge Raad.
Maar eerst het proces van rechtsvinding, fraus legis en schijnhandeling
Week 4 t/m 5: Sancties voor niet-naleving
In de weken 4 en 5, bespreken we de sancties waarmee de belastingplichtige kan worden
geconfronteerd als hij niet voldoet aan de verplichtingen
Processuele sancties: Omkering van de bewijslast.
Bestuurlijke boete.
Strafrechtelijke vervolging.
Week 6 en 7: Invordering en spelproces
Invordering van belastingschulden en de aansprakelijkheden in de invorderingswet komen in deze
week aan bod.
In week 7 staat het spelproces centraal. Daarnaast komen we toe aan de beantwoording van de
vragen die gaan over de weken 1 tot en met 6.
Kennisclip 2: Navordering art. 16 AWR
Wat is navordering?
Navordering is het opnieuw vaststellen van een belastingaanslag wanneer blijkt dat de
oorspronkelijke aanslag te laag was vastgesteld.
Dit mechanisme biedt de fiscus de mogelijkheid om fouten of omissies te herstellen.
Het is echter niet altijd toegestaan: er moet sprake zijn van een nieuw feit of kwade trouw.
,Voorwaarden voor navordering
De Belastingdienst kan niet zomaar navorderen. Artikel 16 AWR stelt enkele belangrijke
voorwaarden:
o Nieuw feit: Informatie die de inspecteur redelijkerwijs niet kon weten bij de oorspronkelijke
aanslag.
o Kwade trouw: Bewuste foutieve informatie van de belastingplichtige.
o Geen nieuw feit vereist bij fouten die voor de belastingplichtige kenbaar waren.
Wat is een nieuw feit?
Een nieuw feit is informatie die pas na het vaststellen van de aanslag ontdekt wordt, en die
redelijkerwijs niet bekend kon zijn bij de inspecteur.
Een ambtelijk verzuim, waarbij de inspecteur fouten maakt die hij had kunnen voorkomen, geldt
niet als nieuw feit.
Voorbeelden van nieuwe feiten zijn het niet aangeven van inkomsten of nieuwe informatie tijdens
een boekenonderzoek.
o Soms ook informatie van externe partijen, zoals bank of verzekeringsmaatschappij, die
informatie geeft aan Belastingdienst waardoor de Belastingdienst op hoogte raakt.
Kwade trouw
Navordering zonder nieuw feit is toegestaan bij kwade trouw.
Kwade trouw betekent dat de belastingplichtige bewust verkeerde informatie heeft verstrekt of
cruciale informatie heeft verzwegen.
o Van belang dat die actieve/passieve houding opzettelijk is gebeurd.
Het bewijs van kwade trouw ligt bij de inspecteur, en dit criterium wordt strikt toegepast.
Navordering bij kenbare fouten
Wanneer de fout voor de belastingplichtige duidelijk zichtbaar was bij de oorspronkelijke aanslag,
kan navordering plaatsvinden zonder nieuw feit.
Bijvoorbeeld als een belastingplichtige een onredelijk hoge aftrek claimt die niet overeenkomt met
de feiten in de aangifte.
Navorderingstermijn
De navorderingstermijn is normaal gesproken 5 jaar, gerekend vanaf het ontstaan van de
belastingschuld.
Bij buitenlandse vermogens of inkomsten kan de termijn verlengd worden tot 12 jaar, gezien de
moeilijkheid om deze gegevens te achterhalen.
Na deze termijn kan de Belastingdienst in principe geen navordering meer doen, tenzij
uitzonderingen van toepassing zijn.
Verlengde navorderingstermijn
De Belastingdienst heeft een verlengde termijn van 12 jaar voor navordering bij buitenlandse
vermogensbestanddelen en inkomsten.
Dit biedt de fiscus extra tijd om internationaal belastingontduiking te achterhalen.
Op het moment dat de belastinginspecteur gebruik wil maken van 12 jaars termijn is de vraag of hij
de hele 12 jaar nodig heeft of we uit de dossier kunnen opmaken dat hij veel eerder al die
informatie had. Dan is 12 jaars termijn onevenredig.
Belangrijke jurisprudentie over navordering
Verschillende arresten hebben verduidelijkt wat een nieuw feit is en hoe kwade trouw moet worden
toegepast:
o HR BNB 1986/129: Inspecteur mag niet navorderen bij ambtelijk verzuim.
o HR BNB 1994/250: Kwade trouw omvat zowel opzettelijk verzwijgen als grove nalatigheid.
Conclusie
, Artikel 16 AWR biedt de mogelijkheid voor de Belastingdienst om te corrigeren wat eerder verkeerd
is vastgesteld.
Navordering kan alleen bij een nieuw feit, kwade trouw of kenbare fouten. De standaard
navorderingstermijn is 5 jaar, maar kan worden verlengd tot 12 jaar in buitenlandse situaties.
Belastingplichtigen moeten altijd goed letten op hun verplichtingen om te voorkomen dat ze worden
geconfronteerd met navorderingen.
Kennisclip 3: Naheffing art. 20 AWR
Inleiding
Navordering en naheffing zijn in feite hetzelfde, in die zin dat ze extra belasting
naheffen/navorderen, maar voorwaarden en grondslagen zijn anders. Naheffing geldt heel specifiek
voor aangiftebelastingen (omzet – en loonbelasting) en navordering voor aanslagbelastingen.
Naheffing is het instrument waarmee de Belastingdienst belastingplichtigen kan verplichten om
belasting te betalen die oorspronkelijk niet of te weinig is voldaan.
Artikel 20 AWR vormt de juridische grondslag voor naheffing.
Naheffing speelt wanneer de belastingschuld wel al vaststaat, maar niet (volledig) is voldaan.
Wat is naheffing?
Naheffing is de procedure waarbij de Belastingdienst alsnog belasting heft die bij de oorspronkelijke
heffing niet of niet volledig is betaald.
Dit geldt vaak voor aangiftebelastingen zoals omzetbelasting (btw) en loonbelasting.
o Aangifte: Op het moment dat ondernemer omzetbelastingaangifte doet, uit zijn aangifte
volgt een te betalen bedrag, en hij betaalt dat bedrag direct. Hij krijgt geen aanslag van
Belastingdienst.
o Aanslag: je doet aangifte en ontvangt aanslag nadat aangifte is beoordeeld en betaalt op het
moment dat je die aanslag binnenkrijgt.
Naheffing vindt plaats bij:
o Onjuiste aangifte.
o Vergeten betalingen.
o Fouten ontdekt bij controle.
Gronden voor naheffing
Naheffing kan alleen plaatsvinden onder bepaalde voorwaarden. Deze zijn:
o Niet of onvoldoende geheven belasting.
o Fouten in de aangifte van de belastingplichtige.
o Administratieve fouten van de Belastingdienst.
o (Dus zonder dat er sprake is van nieuw feit en kwader trouw is ook geen vereiste om tot
naheffing over te gaan.)
Belastingsoorten waarvoor naheffing mogelijk is
Naheffing kan worden toegepast bij verschillende belastingsoorten, zoals:
o Omzetbelasting (btw).
o Loonbelasting.
o Accijnzen.
Het is met name van toepassing op aangiftebelastingen waar de belastingplichtige zelf
verantwoordelijk is voor het afdragen van de belasting.
Naheffingsaanslag en termijnen
Een naheffingsaanslag wordt opgelegd wanneer de Belastingdienst vaststelt dat er een bedrag
openstaat dat nog betaald moet worden.
o Algemene naheffingstermijn: 5 jaar na het belastingtijdvak.
o Verlengde termijn bij buitenlandse situaties: 12 jaar.
Na deze termijnen kan de Belastingdienst geen naheffing meer opleggen.
Onderscheid met navordering
, Naheffing en navordering worden vaak verward, maar er is een belangrijk verschil:
o Naheffing (artikel 20 AWR): Dit is van toepassing wanneer de belastingschuld al vaststaat,
maar nog niet (volledig) is voldaan.
o Navordering (artikel 16 AWR): Dit wordt toegepast wanneer bij de oorspronkelijke aanslag te
weinig belasting is geheven, bijvoorbeeld door een nieuw feit of kwade trouw.
Kent dus meer eisen.
Bezwaar en beroep tegen een naheffingsaanslag
De naheffings- en navorderingsaanslagen worden opgelegd bij beschikking, aanslag zoals artikel 11
aanslag, daartegen kan je in bezwaar en beroep.
Als een belastingplichtige het niet eens is met een naheffingsaanslag, kan hij hiertegen bezwaar
maken.
o Bezwaar: Binnen zes weken na ontvangst van de naheffingsaanslag kan bezwaar worden
gemaakt.
o Beroep: Bij afwijzing van het bezwaar kan de belastingplichtige in beroep gaan bij de
rechtbank.
Boetes en rente bij naheffing
Naast de naheffingsaanslag kan de Belastingdienst ook boetes en rente opleggen:
o Verzuimboete: Wordt opgelegd bij een te late of onjuiste aangifte.
o Vergrijpboete: Bij opzet of grove schuld kan een boete tot 100% van de te weinig betaalde
belasting worden opgelegd.
o Rente: Over het bedrag van de naheffingsaanslag wordt belastingrente berekend.
Jurisprudentie rondom naheffing
Belangrijke uitspraken over naheffing zijn onder meer:
o HR BNB 2003/118: Naheffing kan alleen plaatsvinden als de belasting reeds verschuldigd
was.
o HR BNB 1996/128: De Belastingdienst mag geen naheffingsaanslag opleggen als de fout bij
eerste controle ontdekt had kunnen worden.
Ziet beetje op nieuw feit vereiste. Maar wil zeggen: als de inspecteur gelegenheid
heeft gehad om boekenonderzoek te doen, die heeft hij ook gedaan, en er zijn wat
fouten ontdekt, en hij gaat niet over tot naheffing, en vervolgens later toch wil gaan
naheffen, heeft inspecteur zijn bevoegdheid weggegeven. Hij had het al kunnen
ontdekken, bij onderzoek al gezien, dus zou hij ook tot naheffing over moeten gaan.
Conclusie
Artikel 20 AWR geeft de Belastingdienst de mogelijkheid om belasting na te heffen die onterecht
niet of te weinig is betaald.
Naheffing is van toepassing op belastingen zoals btw en loonbelasting en kan gepaard gaan met
boetes en rente.
Er gelden strikte termijnen en de belastingplichtige kan bezwaar maken tegen een
naheffingsaanslag.
Kennisclip 4: Ambtshalve herziening en vermindering en Hardheidsclausule
Ambtshalve vermindering
Ambtshalve herziening of vermindering belastingaanslag is geregeld in artikel 65 AWR
o “Een onjuiste belastingaanslag of beschikking kan door de inspecteur ambtshalve worden
verminderd. Een in de belastingwet voorziene vermindering, ontheffing of teruggaaf kan
door hem ambtshalve worden verleend” (lid 1)
o “Het eerste lid is van overeenkomstige toepassing ten aanzien van degene die een onjuist
bedrag op aangifte heeft voldaan of afgedragen, of van wie een onjuist bedrag is
ingehouden.” (lid 2)
Ambtshalve herziening
Week 1 Soorten aanslagen en herziening van aanslagen
Kennisclip 1: Introductie en inleiding
Algemeen
Dit vak vormt een logisch vervolg op het bachelorvak Fiscaal bestuursrecht.
In dat vak heeft u kennis gemaakt met verschillende formeelrechtelijke onderwerpen, zoals:
o Verschillende wijzen van belastingheffing.
o Algemene beginselen van behoorlijk bestuur.
o Bewijsregels.
o Uitstel van betaling.
In het vak werd echter vooral een begin gemaakt met het fiscale procesrecht, waarbij de
bezwaarfase uitgebreid aan de orde kwam.
Week 1: Inleiding tot losse onderwerpen
In week 1 behandelen we een aantal losse onderwerpen.
o We behandelen de herzieningen van aanslagen door navordering of naheffing.
o We behandelen de mediation en vaststellingsovereenkomst in het belastingrecht
o En we gaan in op de standpunten die de Belastingdienst in Kennisgroepen inneemt
Week 2: Verplichtingen en omkering bewijslast
In week 2 besteden we aandacht aan enkele onderwerpen die straks voor het procesrecht van
belang zijn.
Zo gaan we terug naar de verplichtingen van de belastingplichtigen en bespreken we de
consequenties als niet aan die verplichting wordt voldaan.
Dat we weer in de omkering van de bewijslast duiken.
Week 3: Procesrecht
In de week 3 staat het fiscale procesrecht centraal:
o Beroep bij de rechtbank.
o Hoger beroep bij het hof.
o Cassatie bij de Hoge Raad.
Maar eerst het proces van rechtsvinding, fraus legis en schijnhandeling
Week 4 t/m 5: Sancties voor niet-naleving
In de weken 4 en 5, bespreken we de sancties waarmee de belastingplichtige kan worden
geconfronteerd als hij niet voldoet aan de verplichtingen
Processuele sancties: Omkering van de bewijslast.
Bestuurlijke boete.
Strafrechtelijke vervolging.
Week 6 en 7: Invordering en spelproces
Invordering van belastingschulden en de aansprakelijkheden in de invorderingswet komen in deze
week aan bod.
In week 7 staat het spelproces centraal. Daarnaast komen we toe aan de beantwoording van de
vragen die gaan over de weken 1 tot en met 6.
Kennisclip 2: Navordering art. 16 AWR
Wat is navordering?
Navordering is het opnieuw vaststellen van een belastingaanslag wanneer blijkt dat de
oorspronkelijke aanslag te laag was vastgesteld.
Dit mechanisme biedt de fiscus de mogelijkheid om fouten of omissies te herstellen.
Het is echter niet altijd toegestaan: er moet sprake zijn van een nieuw feit of kwade trouw.
,Voorwaarden voor navordering
De Belastingdienst kan niet zomaar navorderen. Artikel 16 AWR stelt enkele belangrijke
voorwaarden:
o Nieuw feit: Informatie die de inspecteur redelijkerwijs niet kon weten bij de oorspronkelijke
aanslag.
o Kwade trouw: Bewuste foutieve informatie van de belastingplichtige.
o Geen nieuw feit vereist bij fouten die voor de belastingplichtige kenbaar waren.
Wat is een nieuw feit?
Een nieuw feit is informatie die pas na het vaststellen van de aanslag ontdekt wordt, en die
redelijkerwijs niet bekend kon zijn bij de inspecteur.
Een ambtelijk verzuim, waarbij de inspecteur fouten maakt die hij had kunnen voorkomen, geldt
niet als nieuw feit.
Voorbeelden van nieuwe feiten zijn het niet aangeven van inkomsten of nieuwe informatie tijdens
een boekenonderzoek.
o Soms ook informatie van externe partijen, zoals bank of verzekeringsmaatschappij, die
informatie geeft aan Belastingdienst waardoor de Belastingdienst op hoogte raakt.
Kwade trouw
Navordering zonder nieuw feit is toegestaan bij kwade trouw.
Kwade trouw betekent dat de belastingplichtige bewust verkeerde informatie heeft verstrekt of
cruciale informatie heeft verzwegen.
o Van belang dat die actieve/passieve houding opzettelijk is gebeurd.
Het bewijs van kwade trouw ligt bij de inspecteur, en dit criterium wordt strikt toegepast.
Navordering bij kenbare fouten
Wanneer de fout voor de belastingplichtige duidelijk zichtbaar was bij de oorspronkelijke aanslag,
kan navordering plaatsvinden zonder nieuw feit.
Bijvoorbeeld als een belastingplichtige een onredelijk hoge aftrek claimt die niet overeenkomt met
de feiten in de aangifte.
Navorderingstermijn
De navorderingstermijn is normaal gesproken 5 jaar, gerekend vanaf het ontstaan van de
belastingschuld.
Bij buitenlandse vermogens of inkomsten kan de termijn verlengd worden tot 12 jaar, gezien de
moeilijkheid om deze gegevens te achterhalen.
Na deze termijn kan de Belastingdienst in principe geen navordering meer doen, tenzij
uitzonderingen van toepassing zijn.
Verlengde navorderingstermijn
De Belastingdienst heeft een verlengde termijn van 12 jaar voor navordering bij buitenlandse
vermogensbestanddelen en inkomsten.
Dit biedt de fiscus extra tijd om internationaal belastingontduiking te achterhalen.
Op het moment dat de belastinginspecteur gebruik wil maken van 12 jaars termijn is de vraag of hij
de hele 12 jaar nodig heeft of we uit de dossier kunnen opmaken dat hij veel eerder al die
informatie had. Dan is 12 jaars termijn onevenredig.
Belangrijke jurisprudentie over navordering
Verschillende arresten hebben verduidelijkt wat een nieuw feit is en hoe kwade trouw moet worden
toegepast:
o HR BNB 1986/129: Inspecteur mag niet navorderen bij ambtelijk verzuim.
o HR BNB 1994/250: Kwade trouw omvat zowel opzettelijk verzwijgen als grove nalatigheid.
Conclusie
, Artikel 16 AWR biedt de mogelijkheid voor de Belastingdienst om te corrigeren wat eerder verkeerd
is vastgesteld.
Navordering kan alleen bij een nieuw feit, kwade trouw of kenbare fouten. De standaard
navorderingstermijn is 5 jaar, maar kan worden verlengd tot 12 jaar in buitenlandse situaties.
Belastingplichtigen moeten altijd goed letten op hun verplichtingen om te voorkomen dat ze worden
geconfronteerd met navorderingen.
Kennisclip 3: Naheffing art. 20 AWR
Inleiding
Navordering en naheffing zijn in feite hetzelfde, in die zin dat ze extra belasting
naheffen/navorderen, maar voorwaarden en grondslagen zijn anders. Naheffing geldt heel specifiek
voor aangiftebelastingen (omzet – en loonbelasting) en navordering voor aanslagbelastingen.
Naheffing is het instrument waarmee de Belastingdienst belastingplichtigen kan verplichten om
belasting te betalen die oorspronkelijk niet of te weinig is voldaan.
Artikel 20 AWR vormt de juridische grondslag voor naheffing.
Naheffing speelt wanneer de belastingschuld wel al vaststaat, maar niet (volledig) is voldaan.
Wat is naheffing?
Naheffing is de procedure waarbij de Belastingdienst alsnog belasting heft die bij de oorspronkelijke
heffing niet of niet volledig is betaald.
Dit geldt vaak voor aangiftebelastingen zoals omzetbelasting (btw) en loonbelasting.
o Aangifte: Op het moment dat ondernemer omzetbelastingaangifte doet, uit zijn aangifte
volgt een te betalen bedrag, en hij betaalt dat bedrag direct. Hij krijgt geen aanslag van
Belastingdienst.
o Aanslag: je doet aangifte en ontvangt aanslag nadat aangifte is beoordeeld en betaalt op het
moment dat je die aanslag binnenkrijgt.
Naheffing vindt plaats bij:
o Onjuiste aangifte.
o Vergeten betalingen.
o Fouten ontdekt bij controle.
Gronden voor naheffing
Naheffing kan alleen plaatsvinden onder bepaalde voorwaarden. Deze zijn:
o Niet of onvoldoende geheven belasting.
o Fouten in de aangifte van de belastingplichtige.
o Administratieve fouten van de Belastingdienst.
o (Dus zonder dat er sprake is van nieuw feit en kwader trouw is ook geen vereiste om tot
naheffing over te gaan.)
Belastingsoorten waarvoor naheffing mogelijk is
Naheffing kan worden toegepast bij verschillende belastingsoorten, zoals:
o Omzetbelasting (btw).
o Loonbelasting.
o Accijnzen.
Het is met name van toepassing op aangiftebelastingen waar de belastingplichtige zelf
verantwoordelijk is voor het afdragen van de belasting.
Naheffingsaanslag en termijnen
Een naheffingsaanslag wordt opgelegd wanneer de Belastingdienst vaststelt dat er een bedrag
openstaat dat nog betaald moet worden.
o Algemene naheffingstermijn: 5 jaar na het belastingtijdvak.
o Verlengde termijn bij buitenlandse situaties: 12 jaar.
Na deze termijnen kan de Belastingdienst geen naheffing meer opleggen.
Onderscheid met navordering
, Naheffing en navordering worden vaak verward, maar er is een belangrijk verschil:
o Naheffing (artikel 20 AWR): Dit is van toepassing wanneer de belastingschuld al vaststaat,
maar nog niet (volledig) is voldaan.
o Navordering (artikel 16 AWR): Dit wordt toegepast wanneer bij de oorspronkelijke aanslag te
weinig belasting is geheven, bijvoorbeeld door een nieuw feit of kwade trouw.
Kent dus meer eisen.
Bezwaar en beroep tegen een naheffingsaanslag
De naheffings- en navorderingsaanslagen worden opgelegd bij beschikking, aanslag zoals artikel 11
aanslag, daartegen kan je in bezwaar en beroep.
Als een belastingplichtige het niet eens is met een naheffingsaanslag, kan hij hiertegen bezwaar
maken.
o Bezwaar: Binnen zes weken na ontvangst van de naheffingsaanslag kan bezwaar worden
gemaakt.
o Beroep: Bij afwijzing van het bezwaar kan de belastingplichtige in beroep gaan bij de
rechtbank.
Boetes en rente bij naheffing
Naast de naheffingsaanslag kan de Belastingdienst ook boetes en rente opleggen:
o Verzuimboete: Wordt opgelegd bij een te late of onjuiste aangifte.
o Vergrijpboete: Bij opzet of grove schuld kan een boete tot 100% van de te weinig betaalde
belasting worden opgelegd.
o Rente: Over het bedrag van de naheffingsaanslag wordt belastingrente berekend.
Jurisprudentie rondom naheffing
Belangrijke uitspraken over naheffing zijn onder meer:
o HR BNB 2003/118: Naheffing kan alleen plaatsvinden als de belasting reeds verschuldigd
was.
o HR BNB 1996/128: De Belastingdienst mag geen naheffingsaanslag opleggen als de fout bij
eerste controle ontdekt had kunnen worden.
Ziet beetje op nieuw feit vereiste. Maar wil zeggen: als de inspecteur gelegenheid
heeft gehad om boekenonderzoek te doen, die heeft hij ook gedaan, en er zijn wat
fouten ontdekt, en hij gaat niet over tot naheffing, en vervolgens later toch wil gaan
naheffen, heeft inspecteur zijn bevoegdheid weggegeven. Hij had het al kunnen
ontdekken, bij onderzoek al gezien, dus zou hij ook tot naheffing over moeten gaan.
Conclusie
Artikel 20 AWR geeft de Belastingdienst de mogelijkheid om belasting na te heffen die onterecht
niet of te weinig is betaald.
Naheffing is van toepassing op belastingen zoals btw en loonbelasting en kan gepaard gaan met
boetes en rente.
Er gelden strikte termijnen en de belastingplichtige kan bezwaar maken tegen een
naheffingsaanslag.
Kennisclip 4: Ambtshalve herziening en vermindering en Hardheidsclausule
Ambtshalve vermindering
Ambtshalve herziening of vermindering belastingaanslag is geregeld in artikel 65 AWR
o “Een onjuiste belastingaanslag of beschikking kan door de inspecteur ambtshalve worden
verminderd. Een in de belastingwet voorziene vermindering, ontheffing of teruggaaf kan
door hem ambtshalve worden verleend” (lid 1)
o “Het eerste lid is van overeenkomstige toepassing ten aanzien van degene die een onjuist
bedrag op aangifte heeft voldaan of afgedragen, of van wie een onjuist bedrag is
ingehouden.” (lid 2)
Ambtshalve herziening
