Beroepsproduct 4 Ethisch dilemma
Een cliënt neemt als cadeau een doos Merci-chocolade mee en wil deze aan jou geven. De
werkvoorschriften luiden dat je deze niet mag aannemen, maar je cliënt voelt zich daardoor
aangevallen. “Denk je dat ik je wil vergiftigen of zo?”, roept de cliënt boos.
Vraag: Neem je de doos Merci vervolgens toch aan of niet? Waarom?
In de beroepspraktijk kunnen situaties ontstaan waarin verschillende waarden en normen met elkaar
botsen. In dit reflectie verslag bespreek ik een dilemma over het aannemen van een cadeau van een
cliënt.
In deze situatie zou ik ervoor kiezen om de doos Merci niet aan te nemen. Hoewel ik begrijp dat de
cliënt het cadeau waarschijnlijk uit dankbaarheid geeft, vind ik het wel belangrijk om professioneel te
blijven en de regels van de organisatie te volgen.
Aan de ene kant wil ik de relatie met de cliënt goed houden. Het afwijzen van een cadeau kan
overkomen alsof ik de goede bedoelingen van de cliënt niet waardeer. Ik begrijp daarom dat de cliënt
zich afgewezen kan voelen. Aan de andere kant zijn de werkvoorschriften er niet voor niets. Als
hulpverlener moet ik iedereen gelijk behandelen en voorkomen dat er een afhankelijkheidsrelatie
ontstaat of dat de indruk wordt gewekt dat cadeaus invloed hebben op mijn handelen.
Persoonlijk zou ik het lastig vinden om een cadeau te weigeren. Ik wil niet dat een cliënt het gevoel
krijgt dat zijn of haar waardering niet wordt gezien. Tegelijkertijd vind ik het belangrijk om mijn
professionele grenzen te bewaken. Als toekomstig sociaal juridisch dienstverlener heb ik de
verantwoordelijkheid om cliënten op een eerlijke en gelijkwaardige manier te behandelen. Daarom
vind ik dat ik mij aan de regels moet houden, ook als dat soms ongemakkelijk kan zijn. Voor mij is het
belangrijk om duidelijk en respectvol te communiceren, zodat een cliënt begrijpt waarom ik een
bepaalde keuze maak.
Ik zou daarom rustig uitleggen waarom ik het cadeau niet mag aannemen. Daarbij zou ik
benadrukken dat ik de waardering van de cliënt wel degelijk waardeer.
Bijvoorbeeld door te zeggen: “Ik vind het heel vriendelijk dat u aan mij denkt en ik waardeer het
gebaar enorm. Helaas mag ik volgens de regels geen cadeaus aannemen, maar ik ben wel blij dat u
tevreden bent met de hulp die u heeft gekregen.” Op deze manier toon ik begrip voor de gevoelens
van de cliënt zonder mijn professionele normen los te laten.
Door voor deze oplossing te kiezen blijf ik handelen volgens de beroepsregels en mijn eigen
professionele waarden. Tegelijkertijd probeer ik de relatie met de cliënt zo goed mogelijk te houden
door respectvol en duidelijk te communiceren. Daarom vind ik dit uiteindelijk de meest verantwoorde
keuze.
Een cliënt neemt als cadeau een doos Merci-chocolade mee en wil deze aan jou geven. De
werkvoorschriften luiden dat je deze niet mag aannemen, maar je cliënt voelt zich daardoor
aangevallen. “Denk je dat ik je wil vergiftigen of zo?”, roept de cliënt boos.
Vraag: Neem je de doos Merci vervolgens toch aan of niet? Waarom?
In de beroepspraktijk kunnen situaties ontstaan waarin verschillende waarden en normen met elkaar
botsen. In dit reflectie verslag bespreek ik een dilemma over het aannemen van een cadeau van een
cliënt.
In deze situatie zou ik ervoor kiezen om de doos Merci niet aan te nemen. Hoewel ik begrijp dat de
cliënt het cadeau waarschijnlijk uit dankbaarheid geeft, vind ik het wel belangrijk om professioneel te
blijven en de regels van de organisatie te volgen.
Aan de ene kant wil ik de relatie met de cliënt goed houden. Het afwijzen van een cadeau kan
overkomen alsof ik de goede bedoelingen van de cliënt niet waardeer. Ik begrijp daarom dat de cliënt
zich afgewezen kan voelen. Aan de andere kant zijn de werkvoorschriften er niet voor niets. Als
hulpverlener moet ik iedereen gelijk behandelen en voorkomen dat er een afhankelijkheidsrelatie
ontstaat of dat de indruk wordt gewekt dat cadeaus invloed hebben op mijn handelen.
Persoonlijk zou ik het lastig vinden om een cadeau te weigeren. Ik wil niet dat een cliënt het gevoel
krijgt dat zijn of haar waardering niet wordt gezien. Tegelijkertijd vind ik het belangrijk om mijn
professionele grenzen te bewaken. Als toekomstig sociaal juridisch dienstverlener heb ik de
verantwoordelijkheid om cliënten op een eerlijke en gelijkwaardige manier te behandelen. Daarom
vind ik dat ik mij aan de regels moet houden, ook als dat soms ongemakkelijk kan zijn. Voor mij is het
belangrijk om duidelijk en respectvol te communiceren, zodat een cliënt begrijpt waarom ik een
bepaalde keuze maak.
Ik zou daarom rustig uitleggen waarom ik het cadeau niet mag aannemen. Daarbij zou ik
benadrukken dat ik de waardering van de cliënt wel degelijk waardeer.
Bijvoorbeeld door te zeggen: “Ik vind het heel vriendelijk dat u aan mij denkt en ik waardeer het
gebaar enorm. Helaas mag ik volgens de regels geen cadeaus aannemen, maar ik ben wel blij dat u
tevreden bent met de hulp die u heeft gekregen.” Op deze manier toon ik begrip voor de gevoelens
van de cliënt zonder mijn professionele normen los te laten.
Door voor deze oplossing te kiezen blijf ik handelen volgens de beroepsregels en mijn eigen
professionele waarden. Tegelijkertijd probeer ik de relatie met de cliënt zo goed mogelijk te houden
door respectvol en duidelijk te communiceren. Daarom vind ik dit uiteindelijk de meest verantwoorde
keuze.
