Het behouden huis, Willem Frederik Hermans
Samenvatting
De hoofdpersoon is een Nederlandse soldaat, hij heeft
de technische school doorgelopen en vocht nu al vier
jaar aan het oostfront in de tweede wereldoorlog. Hij is
gevangen genomen door de Duitsers, veroordeeld tot
opname in het tuchthuis. Op weg naar een andere
gevangenis is hij ontsnapt, wederom gevangen
genomen en in een concentratiekamp (Strellwitz)
ondergebracht. Weer gevlucht en gepakt bij de Zwitserse grens,
in Saksen uit de trein gesprongen en gelopen naar het Oosten.
Daar voegde hij zich tussen de geallieerden, de partizanen. Met
hun leger moesten ze over een heuvel om het kuuroord aan de
rivier te bereiken en de Duitsers die schoten van alle kanten. Hij
sprak met een Spanjaard en over en weer vertelden ze wat ze
in de oorlog al hadden meegemaakt.
Toen ze langs de rivier liepen moest de hoofdpersoon enkele
Duitsers die hen beschoten, neerschieten. Toen kwamen ze aan
in een dorpje, die de geallieerden dus veroverd hadden. Hij
kreeg van de sergeant de opdracht om het dorp te doorzoeken
op boobytraps. Hij kwam bij een huis dat hij binnentrad, het
huis was verlaten. De ik figuur was in een droomtoestand, hij
besefte dat hij al drie jaar niet meer in een ‘normaal’ huis had
geslapen. Het huis was achtergelaten, maar net alsof er net
iemand snel weg was gevlucht, de soep stond namelijk nog op
het vuur. Hij ging het hele huis na en verraste zich over de
goede staat van het huis. Hij kon namelijk in bad, met warm
water en hij trok de kleren aan die daar nog hingen. Voor de
rest zag het huis er ook nog perfect uit, er lag er lag zelfs geen
stof. Hij vergat de opdracht van de sergeant en maakte het huis
eigen. Hij viel in slaap. Hij werd wakker, omdat er gebeld werd.
Er stond een Duitse kolonel voor de deur die vroeg of hij de
eigenaar was van het huis, want hij wilde vragen of er namelijk
Duitse officieren daar konden verblijven, de Duitsers hadden
het dorp dus weer ingenomen. Hij deed zich voor als eigenaar
en stemde in. Hij moest alleen nu het huis goed gaan bekijken,
want hij moest wel alles afweten van het huis als de Duitsers
, hem iets er over zouden vragen. Hij vond een bibliotheek, met
vele boeken over vissen.
Ook was er een kamer waar de deur op slot zat, dus daar kon
hij op geen mogelijkheid binnen komen. De Duitsers maakten
gebruik van het huis en de hoofdpersoon had ook zij eigen
gedeelte, dat was boven. Toen de Duitsers wegwaren wilde hij
toch wel weten wat er in de gesloten kamer was en dus had hij
een ladder aan de buiten kant van het huis gezet. Toen hij die
beklom kwam de eigenaar van het huis thuis en sprak hem aan.
Het bleek de echte eigenaar te zijn. Toen de eigenaar buiten in
de tuin liep en hij naar boven was gegaan, heeft hij met een
geweer hem doodgeschoten. De vrouw van de eigenaar had dit
gezien en die heeft hij toen gewurgd. Zo graag wilde hij in het
huis blijven.
De gesloten kamer was opeens open en er scheen licht, hij
ontdekte een 96 jarige man, in een kamer met vele tropische
vissen in aquariums. Hij was die vissen aan het voeren. De man
vertelde hoeveel de vissen voor hem betekende en wat hij er
allemaal mee deed. Toen is hij in zijn eigen kamer naast de
dode vrouw in slaap gevallen en weer werd hij wakker door de
bel. Het was de Duitse kolonel die kwam melden dat de stad
omsingeld was door Bolsjewieken. Hij is toen zijn eigen uniform
aan gaan trekken en pakte zijn geweer en heeft de kolonel
opgesloten in de kelder. Daarna ging hij naar de oude man toe
en heeft hem proberen uit te leggen dat hij nu niet meer voor
de Duitsers moest zijn omdat de Russen er waren, maar de
oude man wilde niet luisteren. Hij heeft zijn uitleg toen in het
kort op een briefje geschreven: Duitsland is kapot en je mag
geen heil Hitler meer zeggen. Daarna ging hij naar buiten en
wilde hij zich weer melden bij het hoofdkwartier.
Hij kwam toen weer zijn vriend Yesero, de Spanjaard tegen,
waar hij mee naar het huis wilde gaan, alleen toen gingen alle
partizanen ook mee. Die plunderden alles.
Hij kon ze niet tegenhouden. De oude man werd opgehangen
aan de plataan en de kolonel en de vrouw werden opgeknoopt.
Hij heeft nog wat waardevolle spullen van de eigenaar
meegenomen en heeft toen niemand meer aanwezig was een
granaat in het huis laten ontploffen. Alles vernietigt. Hij keek
nog naar het huis en liep weg. Het is dus een gesloten einde, de
Samenvatting
De hoofdpersoon is een Nederlandse soldaat, hij heeft
de technische school doorgelopen en vocht nu al vier
jaar aan het oostfront in de tweede wereldoorlog. Hij is
gevangen genomen door de Duitsers, veroordeeld tot
opname in het tuchthuis. Op weg naar een andere
gevangenis is hij ontsnapt, wederom gevangen
genomen en in een concentratiekamp (Strellwitz)
ondergebracht. Weer gevlucht en gepakt bij de Zwitserse grens,
in Saksen uit de trein gesprongen en gelopen naar het Oosten.
Daar voegde hij zich tussen de geallieerden, de partizanen. Met
hun leger moesten ze over een heuvel om het kuuroord aan de
rivier te bereiken en de Duitsers die schoten van alle kanten. Hij
sprak met een Spanjaard en over en weer vertelden ze wat ze
in de oorlog al hadden meegemaakt.
Toen ze langs de rivier liepen moest de hoofdpersoon enkele
Duitsers die hen beschoten, neerschieten. Toen kwamen ze aan
in een dorpje, die de geallieerden dus veroverd hadden. Hij
kreeg van de sergeant de opdracht om het dorp te doorzoeken
op boobytraps. Hij kwam bij een huis dat hij binnentrad, het
huis was verlaten. De ik figuur was in een droomtoestand, hij
besefte dat hij al drie jaar niet meer in een ‘normaal’ huis had
geslapen. Het huis was achtergelaten, maar net alsof er net
iemand snel weg was gevlucht, de soep stond namelijk nog op
het vuur. Hij ging het hele huis na en verraste zich over de
goede staat van het huis. Hij kon namelijk in bad, met warm
water en hij trok de kleren aan die daar nog hingen. Voor de
rest zag het huis er ook nog perfect uit, er lag er lag zelfs geen
stof. Hij vergat de opdracht van de sergeant en maakte het huis
eigen. Hij viel in slaap. Hij werd wakker, omdat er gebeld werd.
Er stond een Duitse kolonel voor de deur die vroeg of hij de
eigenaar was van het huis, want hij wilde vragen of er namelijk
Duitse officieren daar konden verblijven, de Duitsers hadden
het dorp dus weer ingenomen. Hij deed zich voor als eigenaar
en stemde in. Hij moest alleen nu het huis goed gaan bekijken,
want hij moest wel alles afweten van het huis als de Duitsers
, hem iets er over zouden vragen. Hij vond een bibliotheek, met
vele boeken over vissen.
Ook was er een kamer waar de deur op slot zat, dus daar kon
hij op geen mogelijkheid binnen komen. De Duitsers maakten
gebruik van het huis en de hoofdpersoon had ook zij eigen
gedeelte, dat was boven. Toen de Duitsers wegwaren wilde hij
toch wel weten wat er in de gesloten kamer was en dus had hij
een ladder aan de buiten kant van het huis gezet. Toen hij die
beklom kwam de eigenaar van het huis thuis en sprak hem aan.
Het bleek de echte eigenaar te zijn. Toen de eigenaar buiten in
de tuin liep en hij naar boven was gegaan, heeft hij met een
geweer hem doodgeschoten. De vrouw van de eigenaar had dit
gezien en die heeft hij toen gewurgd. Zo graag wilde hij in het
huis blijven.
De gesloten kamer was opeens open en er scheen licht, hij
ontdekte een 96 jarige man, in een kamer met vele tropische
vissen in aquariums. Hij was die vissen aan het voeren. De man
vertelde hoeveel de vissen voor hem betekende en wat hij er
allemaal mee deed. Toen is hij in zijn eigen kamer naast de
dode vrouw in slaap gevallen en weer werd hij wakker door de
bel. Het was de Duitse kolonel die kwam melden dat de stad
omsingeld was door Bolsjewieken. Hij is toen zijn eigen uniform
aan gaan trekken en pakte zijn geweer en heeft de kolonel
opgesloten in de kelder. Daarna ging hij naar de oude man toe
en heeft hem proberen uit te leggen dat hij nu niet meer voor
de Duitsers moest zijn omdat de Russen er waren, maar de
oude man wilde niet luisteren. Hij heeft zijn uitleg toen in het
kort op een briefje geschreven: Duitsland is kapot en je mag
geen heil Hitler meer zeggen. Daarna ging hij naar buiten en
wilde hij zich weer melden bij het hoofdkwartier.
Hij kwam toen weer zijn vriend Yesero, de Spanjaard tegen,
waar hij mee naar het huis wilde gaan, alleen toen gingen alle
partizanen ook mee. Die plunderden alles.
Hij kon ze niet tegenhouden. De oude man werd opgehangen
aan de plataan en de kolonel en de vrouw werden opgeknoopt.
Hij heeft nog wat waardevolle spullen van de eigenaar
meegenomen en heeft toen niemand meer aanwezig was een
granaat in het huis laten ontploffen. Alles vernietigt. Hij keek
nog naar het huis en liep weg. Het is dus een gesloten einde, de
