Poëzie (analyse)
Gedicht 1
Piet Paaltjens, Snikken en Grimlachjes (Grote lijsters, 1998)
Zijn goudblonde lokken en knevel,
Zijn geestvolle neus en mond,
Zijn vergeetmijnietblik, zijn tenorstem
En zijn New-Foundlandsche hond.
Ik moet er gedurig aan denken,
Zelfs adem ik soms nog flauw
Den geur in van zijn sigaren.
Hij kocht ze gewoonlijk bij Blaauw.
Ruik ik opnieuw die sigaren,
Dan wordt ik eensklaps zoo raar.
Is ‘t, omdat hij ze rookte,
Of was de tabak mij te zwaar?
Wie is er aan het woord?
Staat niet duidelijk in het gedicht.
Wat gebeurt er, waar en wanneer?
Er worden gevoelens verteld
Sfeer:
Verlangen (naar liefde)
Welke dichtregel vind jij belangrijk?
,Laatste strofe, ze weet niet of ze onder de indruk van hem of van de
sigaren is.
VORMKENMERKEN
Welke stijlfiguren ontdek je in het gedicht?
Hyperbool, enumeratie
Welke beeldspraakvormen?
De man wordt vergeleken met de sigaretten
Herken je een bepaald type rijm?
Eindrijm
Is het een traditioneel of modern gedicht?
Modern gedicht
THEMA
Welk thema stelt dit gedicht aan de orde? (Formuleer het in een zin)
Het thema van het gedicht is verliefdheid
Welke visie ontwikkelt de dichter door het gedicht heen op het
thema?
Een vrouw die nog gevoel heeft voor een man maar niet kan
accepteren
Geef je eigen mening
Mooi gedicht, niet moeilijk, ik kon het gelijk begrijpen.
, Gedicht 2
M. Vasalis, Afsluitdijk
De bus rijd als een kamer door de nacht
de weg is recht, de dijk is eindeloos,
links ligt de zee, getemd maar rusteloos,
we kijken uit, een kleine maan schijnt zacht,
Vóór mij de jonge pas-geschoren nekken
van twee matrozen, die bedwongen gapen
en later na een kort en lenig rekken,
Onschuldig op elkanders schouders slapen.
Dan zie ik plots, als water waar ’t een droom, in ’t glas
ijl en doorzichtig aan de onze vastgeklonken,
soms duidelijk als wij, dan weer in zee verdronken
de geest van deze bus; het gras
snijdt dwars door de matrozen heen.
Daar zie ik ook mezelf. Alleen
mijn hoofd deint boven het watervlak,
beweegt de mond als sprak
het, een verbaasde zeemeermin.
Er is geen einde en geen begin
aan deze tocht, geen toekomst, geen verleden,
alleen dit wonderlijk gespleten lange heden
Gedicht 1
Piet Paaltjens, Snikken en Grimlachjes (Grote lijsters, 1998)
Zijn goudblonde lokken en knevel,
Zijn geestvolle neus en mond,
Zijn vergeetmijnietblik, zijn tenorstem
En zijn New-Foundlandsche hond.
Ik moet er gedurig aan denken,
Zelfs adem ik soms nog flauw
Den geur in van zijn sigaren.
Hij kocht ze gewoonlijk bij Blaauw.
Ruik ik opnieuw die sigaren,
Dan wordt ik eensklaps zoo raar.
Is ‘t, omdat hij ze rookte,
Of was de tabak mij te zwaar?
Wie is er aan het woord?
Staat niet duidelijk in het gedicht.
Wat gebeurt er, waar en wanneer?
Er worden gevoelens verteld
Sfeer:
Verlangen (naar liefde)
Welke dichtregel vind jij belangrijk?
,Laatste strofe, ze weet niet of ze onder de indruk van hem of van de
sigaren is.
VORMKENMERKEN
Welke stijlfiguren ontdek je in het gedicht?
Hyperbool, enumeratie
Welke beeldspraakvormen?
De man wordt vergeleken met de sigaretten
Herken je een bepaald type rijm?
Eindrijm
Is het een traditioneel of modern gedicht?
Modern gedicht
THEMA
Welk thema stelt dit gedicht aan de orde? (Formuleer het in een zin)
Het thema van het gedicht is verliefdheid
Welke visie ontwikkelt de dichter door het gedicht heen op het
thema?
Een vrouw die nog gevoel heeft voor een man maar niet kan
accepteren
Geef je eigen mening
Mooi gedicht, niet moeilijk, ik kon het gelijk begrijpen.
, Gedicht 2
M. Vasalis, Afsluitdijk
De bus rijd als een kamer door de nacht
de weg is recht, de dijk is eindeloos,
links ligt de zee, getemd maar rusteloos,
we kijken uit, een kleine maan schijnt zacht,
Vóór mij de jonge pas-geschoren nekken
van twee matrozen, die bedwongen gapen
en later na een kort en lenig rekken,
Onschuldig op elkanders schouders slapen.
Dan zie ik plots, als water waar ’t een droom, in ’t glas
ijl en doorzichtig aan de onze vastgeklonken,
soms duidelijk als wij, dan weer in zee verdronken
de geest van deze bus; het gras
snijdt dwars door de matrozen heen.
Daar zie ik ook mezelf. Alleen
mijn hoofd deint boven het watervlak,
beweegt de mond als sprak
het, een verbaasde zeemeermin.
Er is geen einde en geen begin
aan deze tocht, geen toekomst, geen verleden,
alleen dit wonderlijk gespleten lange heden
