H37 FINANCIËLE PLANNING
Een financieel plan bestaat uit de volgende onderdelen:
De openingsbalans:
Investeringsbegroting: hierin nemen we de nodige bedragen op voor de
investeringen in de noodzakelijke balans. We kijken dus naar de posten van
de debetkant van de balans.
Financieringsbegroting: hierin werken we uit hoe we de investeringen in de
investeringsbegroting willen financieren.
De resultaten- en liquiditeitsbegroting:
Resultatenbegroting: dit is een overzicht van de geschatte kosten en
opbrengsten over een bepaalde periode. Andere namen: exploitatiebegroting
of begrote winst- en verliesrekening.
Liquiditeitsbegroting: hierin wordt een zo goed mogelijke schatting gemaakt
van de ontvangsten en uitgaven. Je gaat hierin na per periode hoe groot het
saldo aan liquide middelen is.
De eindbalans:
De eindbalans wordt samengesteld gebaseerd op de openingsbalans. Daarna
wordt er gecontroleerd welke balansposten erbij komen en eindigen we met
een controleberekening.
H38 NIET-FINANCIËLE INFORMATIE
Voor een onderneming is het financieel resultaat belangrijk voor onder andere het
voortbestaan van de onderneming, het verkrijgen van een vergoeding om de
geïnvesteerde tijd en vermogen te behalen en als laatste zijn banken en
stakeholders geïnteresseerd in het resultaat.
Het besturen van een onderneming alleen gebaseerd op het financieel resultaat
brengt risico met zich mee.
Daarom gebruiken veel ondernemingen gebruik van:
Balanced scorecard (BSC): hiermee meten ondernemingen indicatoren die
invloed hebben op het succes van de onderneming.
Deze indicatoren noemen we kritische prestatie-indicatoren (KPI). Voorbeelden:
omzet, kosten, klanttevredenheid, naamsbekendheid.
Naast financiële aspect moet een onderneming oog hebben voor:
Klanten: hoe beoordelen de klanten ons en wat moeten we doen om ze te
behouden en nieuwe aan te trekken?
Interne bedrijfsprocessen: wat moeten we allemaal doen om ervoor te zorgen
dat de interne bedrijfsprocessen zo goed mogelijk verlopen?
Groei en innovatie: hoe krijgen we het voor elkaar om een belangrijke speler
in de markt te blijven en hoe zorgen we op tijd voor vernieuwing en groei?
, Om ervoor te zorgen dat een onderneming aan alle vier de aspecten aandacht
schenkt, moet elk aspect worden gemeten.
Dit gebeurt met behulp van de kritische prestatie-indicatoren: hierbij wordt
gebruikgemaakt van een bepaalde meetschaal en met normen.
De gevonden uitkomsten daarvan worden vergeleken met de normen die in
verband staan met de kritische succesfactoren: deze zijn kwalitatieve
omschrijvingen van onderdelen van de onderneming waarin de onderneming
moet uitblinken om succesvol te zijn.
De BSC is een communicatie- en informatiemiddel met behulp waarvan het doel van
een onderneming via interne communicatie wordt doorgegeven aan alle
medewerkers.
Het gebruik van de BSC is een continu proces dat bestaat uit een aantal onderdelen:
Financieel: dit perspectief bekijken we met indicatoren die te maken hebben
met de financiële prestaties van een onderneming, veel gericht op verleden.
Voorbeelden: winst, rentabiliteit, omzet.
Klanten: hierbij richt de onderneming zich op klanttevredenheid. Voorbeelden
zijn betrouwbarheid, klantvertrouwen, aantal klachten, naamsbekendheid,
reviews.
Interne bedrijfsprocessen: dit is gericht op het handhaven of verbeteren van
deze processen. Voorbeelden zijn uitvalpercentages,
ziekteverzuimpercentages, personeelstevredenheid.
Innovatie en groei: het gaat hierom het proces van verbetering en
vernieuwing. Bijscholing is hier een belangrijk onderdeel van. Voorbeelden zijn
het procentuele aandeel van nieuwe producten in de totale omzet, het
percentage werknemers dat zich bezighoudt met onderzoek en ontwikkeling.
Nadeel BSC: werknemers gaan op alle manieren proberen om doelstellingen die zijn
vastgelegd te behalen. Als een dan niet goed gedefinieerd is, kunnen dingen
misgaan.
Maatschappelijke verslaggeving: doel is het informeren van belanghebbenden en
verantwoording af te leggen over de impact van de onderneming op de
maatschappij.
Bij social accounting wordt vaak gelijk aan maatschappelijk verantwoord
ondernemen gedacht. Dit gaat over people, planet en profit.
De meeste bedrijven in Nederland zijn niet gebonden aan wet- en regelgeving over
wat er precies in maatschappelijke verslaggeving moet worden vermeld, dit bepalen
ze zelf. Voor zo’n 100 bedrijven geldt dit echter wel: zij moeten verplicht milieu-,
sociale en personeelsaangelegenheden, eerbiediging van mensenrechten en de
bestrijding van corruptie en omkoping vermelden.
Circulaire economie: hierin richt een onderneming zich op het hergebruik van
producten en grondstoffen.
Diversiteitsbeleid: gericht op het beter laten functioneren v.d. onderneming door
optimaal gebruik te maken v.d. mogelijkheden van werknemers en optimale
personeelssamenstelling.
Een financieel plan bestaat uit de volgende onderdelen:
De openingsbalans:
Investeringsbegroting: hierin nemen we de nodige bedragen op voor de
investeringen in de noodzakelijke balans. We kijken dus naar de posten van
de debetkant van de balans.
Financieringsbegroting: hierin werken we uit hoe we de investeringen in de
investeringsbegroting willen financieren.
De resultaten- en liquiditeitsbegroting:
Resultatenbegroting: dit is een overzicht van de geschatte kosten en
opbrengsten over een bepaalde periode. Andere namen: exploitatiebegroting
of begrote winst- en verliesrekening.
Liquiditeitsbegroting: hierin wordt een zo goed mogelijke schatting gemaakt
van de ontvangsten en uitgaven. Je gaat hierin na per periode hoe groot het
saldo aan liquide middelen is.
De eindbalans:
De eindbalans wordt samengesteld gebaseerd op de openingsbalans. Daarna
wordt er gecontroleerd welke balansposten erbij komen en eindigen we met
een controleberekening.
H38 NIET-FINANCIËLE INFORMATIE
Voor een onderneming is het financieel resultaat belangrijk voor onder andere het
voortbestaan van de onderneming, het verkrijgen van een vergoeding om de
geïnvesteerde tijd en vermogen te behalen en als laatste zijn banken en
stakeholders geïnteresseerd in het resultaat.
Het besturen van een onderneming alleen gebaseerd op het financieel resultaat
brengt risico met zich mee.
Daarom gebruiken veel ondernemingen gebruik van:
Balanced scorecard (BSC): hiermee meten ondernemingen indicatoren die
invloed hebben op het succes van de onderneming.
Deze indicatoren noemen we kritische prestatie-indicatoren (KPI). Voorbeelden:
omzet, kosten, klanttevredenheid, naamsbekendheid.
Naast financiële aspect moet een onderneming oog hebben voor:
Klanten: hoe beoordelen de klanten ons en wat moeten we doen om ze te
behouden en nieuwe aan te trekken?
Interne bedrijfsprocessen: wat moeten we allemaal doen om ervoor te zorgen
dat de interne bedrijfsprocessen zo goed mogelijk verlopen?
Groei en innovatie: hoe krijgen we het voor elkaar om een belangrijke speler
in de markt te blijven en hoe zorgen we op tijd voor vernieuwing en groei?
, Om ervoor te zorgen dat een onderneming aan alle vier de aspecten aandacht
schenkt, moet elk aspect worden gemeten.
Dit gebeurt met behulp van de kritische prestatie-indicatoren: hierbij wordt
gebruikgemaakt van een bepaalde meetschaal en met normen.
De gevonden uitkomsten daarvan worden vergeleken met de normen die in
verband staan met de kritische succesfactoren: deze zijn kwalitatieve
omschrijvingen van onderdelen van de onderneming waarin de onderneming
moet uitblinken om succesvol te zijn.
De BSC is een communicatie- en informatiemiddel met behulp waarvan het doel van
een onderneming via interne communicatie wordt doorgegeven aan alle
medewerkers.
Het gebruik van de BSC is een continu proces dat bestaat uit een aantal onderdelen:
Financieel: dit perspectief bekijken we met indicatoren die te maken hebben
met de financiële prestaties van een onderneming, veel gericht op verleden.
Voorbeelden: winst, rentabiliteit, omzet.
Klanten: hierbij richt de onderneming zich op klanttevredenheid. Voorbeelden
zijn betrouwbarheid, klantvertrouwen, aantal klachten, naamsbekendheid,
reviews.
Interne bedrijfsprocessen: dit is gericht op het handhaven of verbeteren van
deze processen. Voorbeelden zijn uitvalpercentages,
ziekteverzuimpercentages, personeelstevredenheid.
Innovatie en groei: het gaat hierom het proces van verbetering en
vernieuwing. Bijscholing is hier een belangrijk onderdeel van. Voorbeelden zijn
het procentuele aandeel van nieuwe producten in de totale omzet, het
percentage werknemers dat zich bezighoudt met onderzoek en ontwikkeling.
Nadeel BSC: werknemers gaan op alle manieren proberen om doelstellingen die zijn
vastgelegd te behalen. Als een dan niet goed gedefinieerd is, kunnen dingen
misgaan.
Maatschappelijke verslaggeving: doel is het informeren van belanghebbenden en
verantwoording af te leggen over de impact van de onderneming op de
maatschappij.
Bij social accounting wordt vaak gelijk aan maatschappelijk verantwoord
ondernemen gedacht. Dit gaat over people, planet en profit.
De meeste bedrijven in Nederland zijn niet gebonden aan wet- en regelgeving over
wat er precies in maatschappelijke verslaggeving moet worden vermeld, dit bepalen
ze zelf. Voor zo’n 100 bedrijven geldt dit echter wel: zij moeten verplicht milieu-,
sociale en personeelsaangelegenheden, eerbiediging van mensenrechten en de
bestrijding van corruptie en omkoping vermelden.
Circulaire economie: hierin richt een onderneming zich op het hergebruik van
producten en grondstoffen.
Diversiteitsbeleid: gericht op het beter laten functioneren v.d. onderneming door
optimaal gebruik te maken v.d. mogelijkheden van werknemers en optimale
personeelssamenstelling.
